เราออกเดินทางจากฉะเชิงเทราตั้งแต่เวลา เจ็ดโมงเช้าของวันที่ 1 พฤษภาคม 2552 ขับรถมุ่งสู่จันทบุรี เป้าหมายคือวัดธรรมาสนักบุญเปโตร ท่าแฉลบ ที่พักพิงของเรา (พักวัดสบายใจ) โดยความอนุเคราะห์ของคุณพ่อวีรชน นพคุณทอง และเยาวชนวัดที่นั่น เราหลงทางไปมาในจันทบุรีด้วย GPS ส่วนตัว (เค้าเรียกว่า GPS รายทาง) ด้วยความมั่นใจของตัวเอง เราก็ใช้การสอบถามตามรายทาง “ท่าแฉลบไปทางไหนค่ะ” “รู้จักวัดคาทอลิก ท่าแฉลบไหมค่ะ” เราถึงที่หมายเที่ยงตรงเลยมาไม่กี่นาทีตามนัด วัดติดกับท่าเรือท่าแฉลบ เป็นชายเลน มีหอยนางรมเกาะเต็มเสาและโขดหินตามชายเลน เรานั่งๆ นอนๆ เหมือนคนพิการจนผ่านไปหนึ่งวัน กระทั่งวันรุ่งขึ้น โปรแกรมเที่ยวของเราเริ่มทำงานเมื่อมีผู้มาสมทบเรียบร้อย เวลา เก้าโมงเช้าเราก็ออกเดินทางลงสู่เรือจับปลาหมึก ผู้ร่วมเดินทางของเรารวม สิบสี่คน เรือลำไม่โต แต่ก็ไม่เล็ก และเพื่อการเตรียมตัวที่พร้อมเพรียงเราก็ร่วมใจกันหม่ำยาแก้เมาไปคนละหนึ่งเม็ดก่อนลงเรือ พร้อมเสบียงเพียบ เราเอาเบ็ดลงเรือไปสี่คัน กะจะได้ปลาสักหนึ่งกระบุง (ฮา ฮา) เรือออกสู่อ่าวไทย ท่ามกลางแดดแผดเผา กับที่กำบังอันน้อยนิด ทุกคนต่างหาที่หลบแดดแผดเผาตามแต่จะหาได้ หนึ่งชั่วโมงกว่าถึงที่หมาย ประมงที่พาเราไปก็เริ่มปล่อยสมอลงทะเล ฮาเนี่ยไม่ได้โดยปล่อยเกาะนะ แต่โดนปล่อยทิ้งทะเล เราเริ่มเหวี่ยงเบ็ดพร้อมเหยื่อกุ้งตัวน้อยลงทะเล ปลาตัวแรกก็เริ่มทำงานที่เบ็ดของคุณลุงประมงนั่นแหละ.... ปลาที่มีชื่อแปลกๆ ก็ติดขึ้นมา...ปลาขี้หมา...คุณลุงว่างั้น ชื่อไม่ค่อยน่ากินนะอันนี้...และไอ้เจ้าปลาขี้หมาก็ติดขึ้นมาเรื่อยๆ อีกประมาณ สี่ถึงห้าตัว สลับกันไป ที่ได้แปลกไปก็ คือ ปลาข้างเหลือง ปลาทูตัวน้อยๆ จับได้ก็โดนแช่แข็งเลย น่าสงสารจริงๆ คุณลุงประมงเอาใส่ถุงโยนลงถังน้ำแข็ง โถ โถ เพิ่งแหวกว่ายอยู่ในที่กว้างๆ ก็ต้องมานอนแช่เย็นซะแล้ว สักพัก ฝนก็โปรยปรายลงมา โถ โถ ... ทุลักทุเลดีแท้ ชุลมุนกันหาที่หลบฝน พอฝนหยุด เราก็เริ่มเรียกร้องหาฝั่งกันทุกคน เลยตกลงใจกันหันหัวเรือกลับสู่ฝั่งจะดีกว่า ถึงฝั่งเวลาบ่ายสามโมงกว่าๆ ท่ามกลางความอ่อนระโหยโรยแรงของทุกคน ก่อนเดินทางกลับสู่ฉะเชิงเทรา เพื่อพักฟื้นต่อไป.....
เคยอยู่ที่ท่าแฉลบคะพออ่านจบก็เลยน้ำตาร่วงซะงั้นคิดถึงนะ