ประสบการณ์ชีวิต

           ผม ประชาลักณ์ได้มีโอกาสเข้าร่วมโครงการสัมมนาแกนนำการจ้ดการความรู้ กศน. ปี 2552  ณ จ.พระนครศรีอยุธยา  โดยในการประชุมทุกคนจะต้องเล่าประสบการณ์     ซึ่งผู้เขียนก็มีประสบการณ์ที่ประสบความสำเร็จ ก็คือ... 

       "ไม่นึกไม่ฝัน" หนุ่มน้อยคนหนึ่งเมื่อจบการศึกษาแล้วก็มุ่งหวังที่จะมีหลักประกันชีวิต คือ การมีงานทำที่มั่นคง มีเกียรติ มีศักดิ์ศรี สังคมยอมรับและเชิดชู จึงเลือกทางเดินของชีวินเข้าสู่ระบบราชการ

       เมื่อเลือกทางเดินของชีวิตเข้าสู่ระบบราชการ แล้วสิ่งหนึ่งที่ไม่สามารถเลือกได้ก็คือ เลือกงานให้ตรงกับความรู้ความสามารถที่มีอยู่เดิมได้ โดยได้รับบทบาทภารกิจเป็นช่างภาพในการผลิตสื่ออิเล็กทรอนิกส์เพื่อการเรียนรู้ของกลุ่มเป้าหมายและเครือข่ายของ กศน.

        การเริ่มต้นในการเป็นช่างภาพโดยไม่นึกไม่ฝัน ค่อนข้างจะมีปัญหาอุปสรรคในการทำงานเป็นอย่างมาก เพราะไม่มีพื้นฐานความรู้ในการถ่ายภาพเลย  ด้วยความบังเอิญที่มีพื้นฐานในการเป็นคนชอบยิงปืน ซึ่งมีหลักอยู่ว่า "ต้องยืนให้มั่นกำให้นิ่งจะยิงแม่น"  ด้วยพื้นฐานตรงนี้เองจึงได้มาประยุกต์ใช้ในการถ่ายภาพ คือ การจัดท่าทางของตนเองในการถ่ายภาพให้มีความถนัด คล่องตัวและเรียนรู้จากตำรา สื่อ เอกสารประกอบ ตลอดจนซักถามแลกเปลี่ยนเรียนรู้จากผู้มีประสบการณ์ ปัจจุบันนี้ในสังคมงานให้เกียรติยอมรับในผลงานการถ่ายทำสื่อวีดีทัศน์ว่าเป็นผลงานที่มีมีคุณภาพ  โดยได้รับคำชื่นชมจากเพื่อนร่วมงาน หน่วยงานและหน่วยงานเครือข่ายมิได้ขาด จากประสบการณ์ 15 ปี

                  นี่แหละครับ...จากนักยิงปืนไม่คิดไม่ฝันว่าจะเป็นช่างภาพมืออาชีพจากพื้นฐาน

 "ยืนให้มั่นกำให้นิ่งจะยิงแม่น"

                                                        สวัสดีครับ....  ประชาลักณ์ 

                                                                 สถาบันพัฒนา กศน.ภาคกลาง