วันนี้ได้ไปพูดคุยสนทนาเรื่องสุขภาพในรายการสภากาแฟ ซึ่งเป็นของ รายการวิทยุ มอ.หาดใหญ่ (PSU radio FM 88 MHz.) อีกครั้ง หลังจากที่ไปประเดิมงานนี้มาเมื่อปลายเดือนที่แล้ว และเขียนเล่าไว้ในบันทึก โอกาสในการแลกเปลี่ยนแบ่งปันความรู้มีอยู่เสมอ แต่ครั้งนี้ไปเป็นผู้ช่วยของน้องหญิง-บราลี สาวน้อยคนสวยอีกหนึ่งของหน่วยเรา ในหัวข้อว่า "เจาะเลือดตรวจอะไรได้บ้าง"
ตอนที่รับงานนี้ และชักชวนน้องๆให้ร่วมด้วยช่วยกันอาสาทำนั้น โดนทักท้วงเล็กน้อยจากผู้ใหญ่ว่าจะทำได้ดีหรือ สำหรับตัวเองนั้นเชื่อมั่นในตัวน้องๆนักเทคนิคการแพทย์ของเราว่า การเผยแพร่สิ่งที่เรารู้ สิ่งที่เราทำนั้น ทุกคนทำได้แน่นอน เพราะการตั้งหัวข้อในการสนทนานั้น เราเองเป็นผู้เลือก เพราะฉะนั้นเราสามารถเลือกได้ว่าเราคิดว่าเรารู้เรื่องอะไร เราพูดเรื่องอะไรได้ และวันนี้ก็ได้เห็นแล้วว่า ไม่ผิดหวังเลยค่ะ น้องหญิงเตรียมตัวไว้อย่างดีมาก หาข้อมูลเพื่อหัวข้อนี้มาอย่างเต็มที่ จนเราไม่ต้องช่วยอะไรเลย เสียดายที่น้องหญิงบอกว่า ได้บอกเล่าเรื่องที่เตรียมไว้น้อยมาก เพราะแค่เฉพาะเรื่องเบื้องต้นเกี่ยวกับการตรวจเลือด ก็มีเรื่องให้ผู้ดำเนินรายการอย่าง คุณบัญชร และ คุณอรุณรัตน์ ซักถามกันมากมายหลายหลาก เราสองคนต้องช่วยกันอธิบายบอกเล่ากันอย่างสนุกสนาน
สำหรับตัวเองแล้วบอกได้เลยว่า รู้สึกมีความสุขในการได้พูดคุยบอกเล่ามากๆเลยค่ะ ยิ่งตอนที่ได้เห็นสีหน้า ท่าทางของทั้งสองท่าน แล้วยังแถมด้วยน้องช่างเทคนิคที่คุมเสียงอยู่ก็มีทีท่าที่ทำให้เรารู้สึกได้ว่า เราได้บอกเล่าอะไรใหม่ๆที่ทั้ง 3 ท่านไม่เคยรู้มาก่อน เป็นสิ่งที่ทำให้คนฟังทำหน้าบอกเราว่า ได้เข้าใจได้รู้อะไรใหม่ๆจากเรื่องที่เราเล่า มีแรงกำลังที่จะทำต่อๆไปอีกขึ้นเยอะเลยค่ะ ยืนยันมั่นคงได้เลยจากการที่ได้เห็นน้องหญิงบอกเล่าอธิบาย พูดคุยในวันนี้ว่า การเผยแพร่ความรู้ในเรื่องเกี่ยวกับงานที่เราทำนั้น เราทำได้จริงๆค่ะ
ต้นมะละกอค่ะ
ตามมาขอบคุณที่แวะมาเยี่ยมบล็อก
good night ka
สวัสดีครับ
แวะมาเยี่ยมครับ ความรู้สึกของการเป็นผู้ให้นี้ยิ่งใหญ่นะครับ ยิ่งให้ยิ่งได้ ยิ่งสอนยิ่งรู้ ขอชื่นชมครับ
พันธุ์อะไรคะนี่น้อง berger0123ใบอุดมสมบูรณ์จังเลย
ขอบคุณคุณ ไทเลย-บ้านแฮ่ที่มาเสริมบันทึกนะคะ ใช่จริงๆค่ะ สรุปได้ถูกต้องเลยค่ะ ชอบนามแฝงจังเลยค่ะ ชวนให้สงสัยติดตามไปดูต้นตอ คราวนี้จำได้ไม่ลืมแน่เลย สุดยอดค่ะ เป็นคนไม่มีถิ่นดั้งเดิม (เด็กกรุงเทพ) เลยชื่นชมคนที่รักบ้านเกิดมากเลยค่ะ
จริงๆอย่างที่คุณโอ๋บอกค่ะ เพราะความรู้ มันอยู่ในหัวอยู่แล้ว ยิ่งพูด ยิ่งเขียน ก็ยิ่งไหลออกมาค่ะ อย่างเช่น ที่นี่ ค่ะ