โถ...ซื้อไปได้ของฝากจากนครนายก....ฮิ ฮิ
ขณะที่ผู้เขียนนั่งอยู่ในบ้านพักครู
หลังจากที่เพิ่งเดินทางกลับจากนครนายก
พร้อมกับเพื่อนครูทั้งหมดในโรงเรียนซึ่งไปอบรมสัมมนา
บุคลากรนอกสถานที่
ลูกสาววัย ๑๕ ปีของครูผู้ชายท่านหนึ่งซึ่งมีบ้านพัก
อยู่ในโรงเรียนรีบขี่รถมอเตอร์ไซค์มารับพ่อ เมื่อได้ยินเสียง
รถบัสของโรงเรียนด้วยความดีใจเพื่อรับของฝาก
หลังจากได้ของฝากแล้วก็นำมาวางไว้ที่ตะกร้าหน้ารถ
มอเตอร์ไซค์ เมื่อแม่เดินมาหา รีบตะโกนบอกแม่ว่า
"แม่ดูซี ไปถึงนครนายกได้หน่อไม้กับน้ำพริกมาแค่เนียะ"
ว่าแล้วก็หยิบหน่อไม้ต้มย่านางถุงไม่ใหญ่
และมีน้ำพริกเผาถุงเล็ก ๆ ชูให้แม่ดูด้วยสีหน้าและแววตา
ที่ผิดหวัง
แม่มองแล้วก็ยิ้มฝืด ๆ พูดไม่ออก....
ผู้เขียนนั่งมองผ่านหน้าต่างชีวิตก็อดขำไม่ได้
พ่อบ้านส่วนใหญ่ มักเป็นเช่นนี้ คงไม่ทุกคนหรอกนะ
โถ...ซื้อไปได้ของฝากจากนครนายก....ฮิ ฮิ
เห็นทีคราวหน้า ผมจะต้องถามคนที่บ้านทุกคนล่ะครับ ว่าอยากได้ของฝากอะไร ขอบคุณครับคุณวราภรณ์ ที่มาสะกิดผมไว้ก่อน อิ ๆ
ต่อไปทั้งแม่บ้าน และลูกบ้านคงจะได้ของฝากที่ถูกใจนะคะ...
สวย ๆ ค่ะ
บอกเล่าเรื่องราวดี ๆ ให้ทราบ
พ่อบ้านแบบนี้มีมากค่ะ
อ่อนโยนดีนะคะ จึงคิดถึงเรื่องนี้
และทำให้คนในครอบครัวมี
ความสุข
ผมนึกขึ้นได้ เอ... เราไม่เคยทำ มัวเสียดายเงิน!!!
ขอเป็นกำลังใจให้กล้าทำค่ะ
ขยันซื้อไปเก็บจริง ๆ ไม่ได้ซื้อไปใช้ เห็นอะไรที่มีการแถม แจก ลด
ก็รีบซื้อ
หรือต้องการ" ถ้าจำเป็นจึงควรซื้อ
ไม่มีเวลาปรึกษาก็มีนะคะ ฮา...
ดังนั้นต้องตั้งสติให้ดี ๆ ค่ะ
สวัสดีค่ะ ผอ.ทนัน ภิวงศ์งาม
น้านซิ!!!
บางทีมุมมองที่แตกต่าง ทำให้
ความคิดเห็นต่างกัน
ซื้อแล้วก็ไม่มีใครกิน ปล่อยให้เสีย
ตอนหลังก็ปรับตัว ไม่ค่อยซื้อ
ต้องคอยสังเกตว่าท่านชอบกินอะไร
ก็ดีนะคะ ทำให้เกิดความเข้าใจ
และมีความสุขด้วยกันทั้งสองฝ่ายค่ะ
นั่นซีคะ "เขานั้นคงทำได้ แต่พี่
มนัญญาทำได้หรือเปล่า ฮิ ฮิ..."
ของ ต้องเป็นของที่บริสุทธิ์ ไม่ได้เบียดบังลักขโมยมา
ผู้ให้ ก็ต้องให้ด้วยบริสุทธิ์(ใจ) ไม่หวังผลใดๆตอบแทน
ผู้รับ ก็ต้องรับด้วยบริสุทธิ์ ไม่โลภหรือคิดแต่จะเอาถ่ายเดียว
อาการ อาการที่ให้และรับก็ต้องบริสุทธิ์ นอบน้อมและคารวะ
สวัสดีค่ะ ผอ.ทนัน ภิวงศ์งาม
"...และอีกอย่างของ ต้องเป็นของที่บริสุทธิ์ ไม่ได้เบียดบังลักขโมยมา
ผู้ให้ ก็ต้องให้ด้วยบริสุทธิ์(ใจ) ไม่หวังผลใดๆตอบแทน
ผู้รับ ก็ต้องรับด้วยบริสุทธิ์ ไม่โลภหรือคิดแต่จะเอาถ่ายเดียว..."
การให้ทาน จะได้อานิสงส์หรือไม่
ขึ้นอยู่กับ สิ่งของ ผู้รับ ผู้ให้
ผู้มีธรรมประจำใจย่อมน้อมนำไปสู่
ข้อคิด คติธรรม ที่ดีเสมอ