ประชาสัมพันธ์ การเกษตร

                นักวิชาการส่งเสริมการเกษตรเป็นนักประชาสัมพันธ์หรือนักวิชาการกันแน่

            นี่เป็นคำถามในหัวใจใครหลายคนตั้งแต่อดีตจนถึงปัจจุบันเท่าที่จำความได้  นักวิชาการที่เรียกตัวเองว่า ชาวส่งเสริมการเกษตรนั้นเวลาไปออกหมู่บ้านมักจะมีความสนิทสนมกับชาวบ้านเป็นพิเศษ จนกลมกลืนเข้าเป็นพวกเดียวกันได้เสมอ  ยังจำได้ว่าสมัยเด็กเวลาติดตามพ่อไปงานที่เกี่ยวกับชาวส่งเสริมแล้วมักมีสิ่งประทับใจกลับมาเสมอเพาะเราจะได้พบเห็นสิ่งแปลกๆ  ได้ชิมอาหารแปลกที่แม่บ้านเกษตรกรทำมาแข่งขันกันเช่นที่งานเดือนสิบที่ นครได้ชิมแกงและอาหารที่ทำด้วยมังคุดคัด หลายคนอาจคิดไม่ถึงว่ามังคุดจะเอามาแกงได้ด้วยหรือ  ใช่มันเอามาแกงได้แล้วก็อร่อยมากๆด้วย นี่หากไม่เป็นเด็กในวงการก็ไม่ได้ชิมนะเนี้ย

        เมื่อคิดถึงวันเก่าความประทับใจยังคงไม่จืดจางแม้วันนี้การทำงานส่งเสริมการเกษตรจะเปลี่ยนรูปแบบมีวิชาการใหม่หรือบางคนที่เป็เรียกตัวเองว่านักวิชาการส่งเสริมการเกษตรก็ทำตัวเองเป็นนักวิชาการนั่งคอแข็งหรือบ้านเราเรียกว่าทำพอได้ ห่างเหินกับเกษตรกร หลงลืมอดีต สมัยเป็นเกษตรตำบลว่าเคยป็นที่รักและเคยมอบความปรารถนาดีให้แก่พี่น้องประชาชนอย่างไร

         วันนี้วิทยาการก้าวไกลเทคโนโลยีก้าวหน้าหากเรานักวิชาการส่งเสริมการเกษตรสามารถนำเอาวิชาการที่มีมาถ่ายทอดให้กับเกษตรกรด้วยจิตวิญญาญของเกษตรตำบลแบบเดิมๆที่ นำความรู้ไปถ่ายทอดแบบทำให้สุกแล้วกินได้เลย สังคมนักส่งเสริมคงไม่น่าเบื่อหน่ายและดูจะมีความสุขปนกับความภาคภูมิใจเล็กๆที่สามารถเก็บมานอนฝันได้แม้ยามชราก็ตาม