มหาวิทยาลัยหัวเฉียวเฉลิมพระเกียวติ ตั้งอยู่ที่อำเภอบางพลี จังหวัดสมุทรปราการ จึงเป็นนโยบายของมหาวิทยาลัยให้อาจารย์ต้องออกการบริการวิชาการในพื้นที่ดังกล่าว การบริการวิชาการของผมเป็นนำพาให้โรงพยาบาลได้เรียนรู้เรื่องราวของตนเอง ทบทวนการทำงานโดยเฉพาะผลการดำเนินงานและพิจารณาว่าที่ทำได้ดีอยู่แล้วคืออะไร(จุดแข็ง)และอะไรที่ควรทำให้ดียิ่งขึ้นหรือความท้าทาย(จุดอ่อน) ผมเรียกตามที่ผู้บริหารองค์กรสาธารณสุขเรียกขานกัน จึงต้องเปิดพื้นที่การเรียนรู้ที่บางพลีเพื่อสื่อสารถึงคนบางพลี และกัลยาณมิตรทุกท่านที่จะช่วยสร้างเสริมแบ่งปันประสบการณ์ พร้อมทั้งให้กำลังใจคนบางพลีในการทำเรื่องราวดีๆ
ผมไม่ได้เอาความรู้อะไรไปให้คนโรงพยาบาลหลอกครับแต่ได้ไปชวนให้คิดถึงผลการทำงานของโรงพยาบาลโดยเอาบริบทของโรงพยาบาลเป็นจุดเริ่มต้นแล้วแต่ละคนก็กล่าวถึงวรรณกรรมของโรงพยาบาลตนเองที่ผู้คนได้มีส่วนในการสร้างสรรค์ได้อย่างกูกต้องและตรงไปตรงมา และก็ไม่ได้ยุ่งอยากอะไรพร้อมทั้งประเมินเป็นจุดอ่อน จุดแข็งได้อย่างชัดเจน และเห็นองค์ความรู้ที่มีอยู่ และองค์ความรู้ที่จะทำให้จุดอ่อนแข็งแก่งยิ่งขึ้น ผมก็เลยชวนให้เอาความรู้ที่มีอยู่นั้นมารวบรวมไว้เป็นความรู้ของแต่ละคน หน่วยงานเป็นขององค์กร ที่สอดคล้องกับความรู้ที่องค์กรต้องมี (Knowledge Vision) ก็จะได้ความรู้มากมายที่เราไม่เคยมองเห็นกันมาเลย
ได้เรียนรู้การนำพาความรู้ของอาจารย์มา 5 ครั้งแล้วค่ะ ในContextของรพ.บางพลี มีความเฉพาะตัวสูงมาก บางครั้งเหมือนจะรอไม่ไหว เมื่อวานได้คุยกับเพื่อนร่วมงานช่วงพักกลางวัน ว่าการพัฒนาคุณภาพของรพ.เราตอนนี้มันสะดวกมากเหมือนการจัดไฟจราจรให้เขียวทุกเส้นทาง เพราะฉะนั้นต่างคนจึงต่างเดินในเส้นทางไฟเขียวของตัวเอง ไม่มีตำรวจจราจรคอยกำกับ จึงเกิดอุบัติเหตุจราจรขึ้นมากมายแทบตลอดเวลา ถ้านับคดีคงนับไม่ไหว บางครั้งอาจบาดเจ็บเล็กน้อย บางครั้งอาจเสียชีวิต มีน้อยมากที่เลือกเส้นทางได้ดีไม่ต้องไปชนกับใครจึงถึงจุดหมายที่ตั้งไว้อย่างปลอดภัย การนำพาการเรียนรู้จึงอาจเกิดอย่างช้า ๆ การประเมินตนเองโดยการวิเคราะห์จุดแข็งจุดอ่อน จึงมีข้อมูลสนับสนุนน้อยมาก แต่ในการนำพาของอาจารย์ เริ่มมองเห็นเส้นทางรำไรค่ะ
การวิเคราะห์ตนเองที่จริงทุกคนในองค์กรก็เห็นกันอยู่และพยายามนำเอาผลลัพธ์มาใช้เป็นฐาน แต่บางครั้งก็เห็นว่ามั่นอยู่กระจัดกระจายและอยู่หลายแห่ง บางที่ก็มีอยูในฐานข้อมูลสารสนเทศของโรงพยาบาลเพียงแต่ว่ายังไม่ได้มีการประมวลผล ระบบสารสนเทศจึงเป็นหัวใจที่จะทำให้เห็นเรื่องราวขององค์กร
ดังนั้นทีมนำต่างๆพิจารณาดูว่าหากจะทราบความเป็นความเป็นตัวตนของทีมเรา เราให้สารสนเทศใดมาสนับสนุนและที่สำคัญก็คือต้องเป็นสารสนเทศหลักๆที่ตอบสนองต่อเจตจำนง(purpose) และเป้าหมายของทีม และทุกทีมนำได้มีการขอใช้สารสนเทศดังกล่าว บทบาทของระบบสารสนเทศที่จะตอบสนองความต้องการของทีมนำต่างๆ(ปรุงให้ตามความต้องการ) เป็นภาระกิจหลักของระบบฯนะครับ
เราพยายามทำกันมาหลายครั้งดูเหมือนว่าเรายังเดินวนๆกันอยู่ หากเราว่าเป็นอย่างนั้น ผมว่าเราต้องมาเรียนรู้ต่อว่าเราจะข้ามตรงนี้ไปได้อย่างไร ข้ามไปพร้อมกันหรือข้ามไปที่ละคน หากเราถามคนในโรงพยาบาลส่วนใหญ่ก็บอกว่าเราควรจะไปพร้อมกัน น่าจะเป็นคำตอบของทุกคนในองค์กร เห็นด้วยนะครับ
การเดินที่ข้ามตรงนี้เราก็ต้องรู้ว่าเราอยู่ตรงไหน(ขณะนี้เรากำลังทบทวนกันอยู่) หากทุกคนเห็นชัดว่าการทำงานผลงานเราอยู่ตรงไหน เป้าหมายที่จะไปกำหนดง่ายมาก และหากไม่ชัดเราก็ตอบไม่ได้ว่าเราจะไปตรงไหน และเมื่อใด ตรงนี้ที่เราต้องมาพิจารณาความพร้อมร่วมกัน เพื่อจะได้เดินไปในจุดที่เรากำหนดพร้อมกันถึงดูเหมือนว่าเราจะเสียเวลาในตอนนี้ เวลาที่ใช้ไปตรงนี้ก็จะทำให้เราก้าวเดินได้อย่างมั่นใจในอนาคต
ในตอนนี้ทีมนำทางคลินิกเอาเบาหวาน และทางสูติกรรมเป็นตัวตั้งและดูว่าสารสนเทศที่จะเอาสนับสนุนให้เห็นชัดเจนว่าทั้ง 2 เรื่องบริบทเราเป็นอย่างไร อย่างที่เราเรียนรู้กันเมื่อวานมีไม่กี่ตัวหรอกครับ
ได้อ่านคำตอบของอาจารย์ ก็มั่นใจขึ้นในอีกหนึงระดับเล็ก ๆ จุดที่จะก้าวข้ามมันดูวกวน แต่จะพยายามเดินให้ข้ามไปให้ได้ (อาจจะนานหน่อยนะคะ)ตอนนี้ขอทำตัวเองให้เข้มแข้งพอที่จะช่วยทีมได้ก่อนค่ะ
ผมเคยมีประสบการณ์ในการนำองค์กรอยู่บ้าง เราต้องแสดงให้เห็นในความมุ่งมั่นที่ต่อเนื่อง เข้มแข็งโดยเฉพาะกำลังใจหากหายไปแล้วละก็ยาวเลยละครับตอนนี้
เรายอมรับว่าภาระงานมันมากจริงๆ หากเรายังทำแบบเดิมคงไม่ได้ช่วยอนาคตเราแต่อาจจะทำให้เราก้าวเดินต่อไปไม่ได้ เพราะว่าองค์กรเราไม่ได้อะไรใหม่เข้ามาเลยที่เป็นต้นทุนการผลิตและการบริการ ในขณะที่ความต้องการผู้รับบริการเพิ่อขึ้น
ที่สำคัญคือวิธีการคิดของเราเพียงแต่เราคิดว่าเรามีคุณค่า คนอื่นมีคุณค่าก็จะเป็นการเริ่มต้นการคิดที่ดี ปัญหาต่อไปก็คือเราจะเอาคุณค่าที่มีอยู่ออกมาใช้อย่างเต็มใจได้อย่างไร?
การไว้วางใจและการสร้างความไว้วางใจก็เป็นจุดเริ่มต้นที่ดีที่จะต้องสร้างให้เกิดขึ้น และทำให้ขยายออกไปให้มากๆ จากเราก่อนใครๆ แล้วผมก็นำพาองค์กรที่ผมดูแลเดินผ่านออกมาจากจุดนั้นได้.......เป็นประสบการณ์ของผมครับ
ที่นี้เรื่องราวที่สำคัญต้องชัดเจน ไม่อย่างนั้นพลังที่มีอยู่อาจนำไปใช้และหมดไปได้ FOCUS ดูครับ เอาสารสนเทศที่มีอยู่ออกมาช่วยยืนยัน ส่งแรงใจไปช่วยครับหากไม่หยุดเดินสักวันก็จะผ่านจุดที่เราใช้ความพยายามมากเหลือเกิน แล้วเราจะรู้สึกผ่อนคลายมากขึ้น..............
ไม่ได้บอกอาจารย์ค่ะว่าตอนนี้ ไปอบรมเฉพาะทางICที่รามา 4 เดือนตั้งแต่ต้นเดือนมิ.ย.แล้วค่ะจะกลับไปทำงานต้นเดือนต.ค.ค่ะ วันนี้เข้ามาอ่านเรื่องราวการพัฒนางานHAดูแล้วนิ่งมากเลยค่ะ กลัวว่ากลับไปต้องไปนับหนึ่งใหม่ค่ะ
การประเมินตนเองให้ได้ผลในเชิงการพัฒนา ต้องยอมรับข้อเท็จจริง ซึ่งจะนำไปสู่การพัฒนาที่แท้.....
อาจารย์คะกลับมาทำงานที่รพ.บางพลีถึงวันนี้เมื่อบ่ายรู้สึกงง และตกใจมาก เพราะผอ.บอกว่าให้หยุดกิจกรรมพัฒนาคุณภาพของรพ.ทั้งหมด ให้มองคนไข้เป็นศูนย์กลาง ไม่ให้มีการประชุม ไม่ต้องมีการจัดกิจกรรมต่าง ๆ ทุกคนต้องกลับไปทำงานในหน่วยบริการของตน (เดิมจัดวันงานพัฒนาคุณภาพ2วัน/สัปดาห์) เพื่อจะได้ไม่ต้องจ้างpart time ตอนนี้รพ.จนเหลือเงินบำรุงน้อยอาการกำลังจะล้มละลาย อยู่ได้อีกไม่ถึงครึ่งปี ให้ทุกคนช่วยกันลดค่าใช้จ่าย ยกเว้นองค์กรแพทย์ห้ามแตะ รพ.เล็ก ๆแต่ต้องจ่ายค่าแพทย์ประมาณ 5-6 แสนบาท/เดือนด้วยเงินบำรุง รวมทั้งสวัสดิการอื่น ๆ แล้วขวัญกำลังใจคนทำงานจะหาได้ที่ไหนคะ
เล่าให้อาจารย์ฟังค่ะว่ากิจกรรมคุณภาพที่ได้เริ่มไว้และอีก 1 เดือน สรพ.จะเข้าตอนนี้มันล้มไปเรียบร้อยแล้วค่ะ
ที่จริงไม่ได้หยุดหรอกครับ การพัฒนาที่ได้ผลชัดและทันทีต้องเข้าไปให้ใกล้ผู้ป่วยมากที่สุดอย่างที่ท่านผู้อำนวยการบอก "มองผู้ป่วยเป็นศูนย์กลาง" การทบทวนข้างเตียงน่าจะเกิดได้เร็วขึ้น การทำงานเป็นทีมสุขภาพที่ชัดเจนมากขึ้น เรียนรู้การให้การดูแลผู้ป่วยที่มีคุณภาพอีกรูปแบบหนึ่งตามแบบของผู้นำ
โรงพยาบาลยังคงทำหน้าที่ต่อไป โดยเจ้าหน้าที่ทุกคนเป็นกลไกที่สำคัญที่จะให้งานของโรงพยาบาลบรรลุเป้าหมาย เป้าหมายตรงนี้แหละครับที่เป็นการแสดงให้เห็นคุณค่าของเจ้าหน้าที่ผ่านการทำงานคุณภาพ
ยังระลึกถึง คิดถึงทุกคนนะครับ ในเดือนตุลาคม 53 นี้ ผมมีโอกาสไปขอความรู้และประสบการณ์จากท่านอาจารย์นายแพทย์ชัยพร ทองประเสริฐ (นายก อบจ.อำนาจเจริญ) เพื่อเอาสิ่งที่ได้มาใช้ในงานวิจัย เรื่อง "การพัฒนาตัวแบบโรงพยาบาลส่งเสริมสุขภาพตำบล" ยังแน่นใจว่าจะเลยเข้าไปทีถึงยโสธรหรือเปล่า
Over all Scoring ระดับคะแนนที่ 2.5 เยี่ยมมากเลยครับเป็นความพยายามที่ทุกคนช่วยกันทำคุณภาพให้เกิดขึ้นในระบบบริการสุขภาพของเรา
เรื่องคุณภาพเป็นการสร้างสมสิ่งดีงาม ที่สำคัญต้องทำด้วยใจ รู้ได้ด้วยตนเอง ในโรงพยาบาลเราทำได้ตลอดเวลา ครับ
ผมจะพยายามไปเยี่ยมครับ หากเดินทางไปอำนาจเจริญ