ท่าน ว.วชริเมธี เขียนเรื่องราวของในหลวงผู้ทรงเป็นที่รักของคนไทยทั้งชาติในแง่มุมของการเป็นผู้นำชาติ และท่านมีเกร็ดเล่าไว้ในหนังสือ "ธรรมะน้ำเอก" ดังนี้

 

การเป็นผู้นำที่ดีนั้นจะต้องเข้าไปนั่งอยู่ในหัวใจคน ไม่ใชนั่งอยู่บนหัวคน อยู่บนหัวคนก็คือ การเป็นผู้นำที่นิยมการใช้อำนาจบาตรใหญ่ มีความต้องการอะไรก็สั่ง ๆ ให้ลูกน้องทำตาม กดข่มลูกน้องด้วยอำนาจ ด้วยอารมณ์ เอาแต่ใจตัวเองเป็นใหญ่ ลูกน้องทำงานไม่ทันใจ ทั้งนายและลูกน้องก็มีสิทธิ์หัวใจวายหรือกลายเป็นคนเครียดสะสม

เหตุการณ์ในครั้งหนึ่งผ่านไปจนไม่มีใครสนใจจำอีกแล้ว ในจดหมายเหตุราชกิจรายวันก็คงไม่มีบันทึกไว้เป็นแน่

ครั้งหนึ่งเมื่อในหลวงเสด็จฯ ต่างจังหวัดเพื่อทรงตรวจเยี่ยมโครงการต่าง ๆ และพบปะราษฎร ขณะพลบค่ำแล้วพระองค์กำลังจะเสด็จฯ กลับ วันนั้นพระองค์และข้าราชบริพารถูกตัวบึ้งกัด ตอนนั้นเวลาประมาณสองสามทุ่ม

พระองค์ทรงพระดำเนินผ่านข้าราชบริพารแล้วตรัสถามว่า "ใครถูกบึ้งกัด" เจ้าหน้าที่กรมชลประทานคนหนึ่งตอบว่า "ข้าพระพุทธเจ้า" พระองค์ตรัสถามแล้วก็ไม่ได้ตรัสอะไรต่อ เสด็จขึ้นรถยนต์พระที่นั่งเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น ดร.สุเมธ ตันติเวชกุล ที่เดินทางมากับขบวนเสด็จก็เตรียมตัวขึ้นรถกลับพร้อมคณะข้าราชบริพาร

แต่ที่ไหนได้ ประมาณ ๓ นาที พระองค์เสด็จฯ ลงมา ปรากฎว่า ทรงขึ้นรถไปเพื่อหายาหม่อง แล้วก็ย้อนมาที่ข้าราชบริพารชุดเดิม พรางตรัสถามว่า "ใครถูกบึ้งกัด" พอทราบตัวคนที่ถูกบึ้งกัดแล้ว พระองค์ก็ทรงจับมือเลย ทรงควักยาหม่องออกมาทา ๆ ที่ข้าราชบริพารคนนั้น ทาเสร็จแล้วทรงนวดด้วย เจ้าหน้าที่งงเป็นไก่ตาแตก เพิ่งเคยเห็นในหลวงทายาหม่องให้ข้าราชบริพาร แถมยังทรงนวดให้อย่างดีด้วย นวดเสร็จแล้วทุกคนก็ไม่รู้จะทำอย่างไร เพราะว่าไม่เคยเจอเหตุการณ์เช่นนี้ จะขอบคุณก็ไม่รู้จะทำอย่างไร ก็เลยได้แต่ยืนน้ำตาซึมด้วยความซาบซึ้งใจ

ท่าน ว.วชิรเมธี เคยถามนิสิตว่า ถ้าเป็นเธอถูกในหลวงทายาหม่องให้ที่มือ เธอจะทำอย่างไรในขณะนั้น นิสิตคนหนึ่งตอบว่า ถ้าหนูตายให้ตัดมือออก แล้วเอาสตัฟฟ์ไว้ที่ข้างฝา ห้ามเผาเด็ดขาด เป็นมือข้างเดียวในโลกที่พระมหากษัตริย์ทรงทายาและนวดให้

ข้าราชบริพาธยืนน้ำตาซึม ปลื้มอกปลื้มใจในพระราชจริยวัตรคราวนั้น ในโลกนี้จะมีผู้นำสักกี่คนที่มีความละเมียดละไมกับผู้อยู่ใต้บังคับบัญชาได้ขนาดนี้ พระองค์ท่านทำเช่นนี้ได้เพราะว่าพระองค์ไม่เคยทรงมองข้ามหัวของคนเล็กคนน้อย ทรงให้เกียรติคนทุกคน ไม่ว่าเขาจะสูงด้วยอำนาจราชศักดิ์หรือต่ำต้อยติดเส้นดินเส้นหญ้าก็ตาม เมื่อได้ใจคนก็ได้งาน ได้งานก็ได้ประโยชน์สุข เพราะฉะนั้นคนที่ไปทำงานกับพระองค์ก็ยอมรับนับถือและกล้าเปลี่ยนแปลง เปลี่ยนแปลงวิธีคิด วิธีทำงาน วิธีการใช้ชีวิตทั้งหมด เพราะมีความรู้สึกดีที่ได้ทำงานกับสุดยอดเจ้านาย สุดยอดผู้นำในดวงใจ ลูกน้องมีความรู้สึกว่า ดีใจจังเลยที่ได้ทำงานกับเจ้านายแบบนี้ วิเศษจริง ๆ

ผู้นำที่ดีควรจะก่อให้เกิดความรู้สึกที่ดีงามในหัวใจผู้ตาม หรือก่อให้เกิดภาวะที่ "คนอื่นอยากเดินตาม" จนเขาอุทานออกมาได้ว่า "ช่างเป็นผู้นำที่ยอดเยี่ยมจริง ๆ"

 

.................................................................................................................................

 

หลังจากได้อ่านแล้ว ผมซาบซึ้งใจเป็นที่สุดที่เรามีพระมหากษัตริย์ที่ยิ่งใหญ๋ พระมหากษัตริย์ที่ดูแลประชาชนของพระองค์เหมือนลูกหลาน

ขอพระองค์ทรงพระเกษมสำราญและสุขภาพพลานามัยแข็งแรงสมบูรณ์ตลอดไป

ด้วยเกล้าด้วยกระหม่อม ขอเดชะ

 

.................................................................................................................................

 

แหล่งอ้างอิง

ว.วชิรเมธี (นามแฝง).  ธรรมะน้ำเอก.  พิมพ์ครั้งที่ ๖.  กรุงเทพฯ: อมรินทร์, ๒๕๕๑.