ฝนตกทางนี้..จะหนาวถึงพี่ไหมนั่น

หลังฝนรินดินนุ่มชุ่มสดใส
มวลพฤกษ์ไพรเริงร่าคราต้องฝน
ผลิช่อใบให้อาหารทั่วธารดล
เหล่าผู้คนอาศัยได้ดื่มกิน
พริกมะเขือตะไคร้ได้ตื่นฟื้น
หลังจากยืนฝืนต้นจนเฉาสิ้น
หยาดพิรุณหล่นพรมห่มผืนดิน
ให้ทั่วถิ่นสดเขียวด้วยเรียวใบ
ข่าหลายก่อหน่อแทงได้แกงต้ม
อีกผักขมแตกยอดทอดไสว
เก็บเกี่ยวกินจินต์ชื่นตื้นตันใจ
อาหารไทยชาวบ้านตระการงาม
คิดถึงพี่คนไกลเจียนใจขาด
จำนิราศขาดสัมพันธ์คนหยันหยาม
เดือนหกย่างห่างกันฉันติดตาม
ทุกข์คอยลามตามติดประชิดกัน
ฝนเริ่มมานามีน้ำร่ำร้องขอ
ว่ายังรอพี่กลับมารับขวัญ
นายังรอพี่กลับนับเดือนวัน
มาก่อฝันหว่านข้าวกับสาวนา
หลังฝนรินดินนุ่มชุ่มทั่วถิ่น
พลิกพื้นดินสินทรัพย์มากนับค่า
รอคอยพี่นี้คืนปลูกผืนนา
ให้โสภาตระการเขียวด้วยเรียวรวง…

สวัสดีค่ะ
พี่ครูคิม
อรุณสวัสดิ์ค่ะครูอ้อ
ได้บรรยากาศเลยค่ะ เพราะฝนกระหน่ำช่วงดึกๆ เพิ่งมาหยุดเมื่อช่วงเช้าตรู่ นี่เองค่ะ
ยามเช้าบนเขา ต้นไม้เขียวขจี น้ำค้างบนยอดหญ้า ว้าว
มาอ่านกลอนนี้แล้ว ชอบจังค่ะ เอาภาพผักที่บ้านมาให้ชม
สวัสดีค่ะ
คุณ poo
ขอบคุณที่แวะมาอานนะคะ
พอดีวันนี้พอลงกลอนเสร็จก็ไปธุระ
ไม่ได้แวะมาเลย..ค่ำแล้วเนาะ..ทานข้าวยังค่ะ..
ดีใจนะคะที่คุณชอบ..
สวัสดีครับ ชอบกลอนนี้มากครับ