ภาษาก็คือภาษา ....แต่สิ่งที่มวลมนุษย์ของเรา(น่า)จะมีเหมือนกันคือ ความรัก ความเมตตา ความเอื้ออารี มีไมตรี ต่อกัน

เรียนภาษาญี่ปุ่นพร้อมกันพ่อ-แม่-ลูกตอนสอง

ครั้งนี้เป็นตอนที่สามแล้วค่ะ

ข้างบนคือลิ้งค์ความเดิมค่ะ 

 

เริ่มเข้ารูปเข้ารอยแล้วค่ะ

 

นี่ล่ะนะคะ เริ่มเข้าใจสิ่งที่คุณครูหลาย ๆ ท่านสอนเราไว้สมัยเราเป็นเด็ก และครูสอนดนตรี(ไวโอลิน)ท่านเคยบอกว่า

 

“มีการเรียนแล้วก็ต้องมีการทดสอบ”

เมื่อทดสอบมาสักหนึ่งครั้ง เราจึงเริ่มจับทางได้ว่า แนวทางการเรียนเป็นอย่างไร

 

อักขระของภาษาญี่ปุ่น แน่นอนว่าเราต้องจำให้ได้ แต่เมื่อถึงสอบจริง เราจำไม่ได้ทั้งหมด อิ อิ

 

ไม่น่าเชื่อว่า เราสองคนแม่และลูกร่วมมือกันทบทวน เพราะอยู่ใกล้กันมากกว่า  

เล่นทายกันเป็นตัว ๆ ก่อนเข้าห้องสอบยังมั่นใจว่าเราโค่น คุณพ่อขายาวได้แน่ เพราะไม่เห็นเขาทบทวนเท่าไร

 

ไหนยังต้องบิน คือ ขึ้นเครื่องบินเดินทางไปโน่น ไปนี่(ในไทย) ไปประชุม ไปตรวจงาน

ไปนราธิวาสบ่อยกว่าที่อื่น(แอบเป็นห่วง)

 

ไหนยังต้องเรียนภาษาเยอรมันควบในเวลาเดียวกัน

*อาจต้องไปประจำการที่โน่น ถ้าสถานการณ์เศรษฐกิจของพี่ไทยไม่กระเตื้อง*

 

ทิ้งไว้ก่อนเรื่องเครียด คุยเรื่องโหนะ ๆ เหน็ะ ๆ กันดีกว่า

 

 อะ อิ อุ เอะ โอะ ,

 ขะ ขิ ขุ เขะ โขะ,

 สะ ฉิ สุ เสะ โสะ,

 ถะ ชิ ทสุ(ซึ) เถ็ะ โถะ,

 หนะ  หนิ หนุ เหน็ะ โหนะ,

 หะ หิ ฝุ เห็ะ โหะ,

 หมะ หมิ หมุ เหม็ะ โหมะ,

 หยะ หยุ โหยะ,

 หระ หริ หรุ เหร็ะ โหระ,

 หวะ โอะ,

 และ อึน

 

พยายามถอดเป็นเสียงเทียบเคียงภาษาไทย  แต่ความจริงแล้ว เสียงเซ็นเซ (ครู)ญี่ปุ่น จะพูดเร็ว และเสียงสั้นมาก ๆ

 

นอกจากนั้น ยังมีพยัญชนะเสริม (ดิฉันเรียกเอง) เป็นตัวเล็ก ๆ

และมีการเอาพยัญชนะหลัก มาเติม"บั้ง"(ขีดสองขีดบ้าง)

เติมตัววงกลม ๆ เล็ก ๆ "๐"คล้ายนฤคหิต ของภาษาบาลี แล้วเปลี่ยนเสียงอ่านไป  เช่น

 

 

 

 

ตัวหลักบรรทัด

.. หมะ หมิ หมุ เหม็ะ โหมะ,  

   เมื่อเติมบั้ง(สองขีด) เปลี่ยนเสียงเป็น บะ บิ บุ เบะ โบะ  

 

                   

..  หะ หิ ฝุ เห็ะ โหะ,

   เมื่อเติม๐(นฤคหิต) เปลี่ยนเสียงเป็น ผะ ผิ ผุ เผะ โผะ

 

   และมีการควบกล้ำ คล้ายอักษร ควบแท้ และ ควบไม่แท้ ของไทยด้วยนะคะ

 

นอกจากนั้น ยังมีการเอาคำศัพท์ ของต่างประเทศมาเทียบเคียงให้สะกดได้ด้วยเสียงที่คล้ายที่สุด เพี้ยนบ้างนิดหน่อยก็มี แล้วใช้ทับศัพท์เลย

 

เช่น คอมพิวตาร์ คือ computer

      เทเลบิ คือ television

      ราดิโอะ  คือ radio

      อิลิเบต้า คือ elevater

      เอสคาเลต้า คือ escalater

    

      ฯลฯ

 

เรียนไปได้สักระยะ สนุกยิ่งขึ้นเรื่อย ๆ ค่ะ

ภาษาก็คือภาษา

คือเครื่องมือสื่อสารระหว่างมนุษย์ หลากเผ่าพันธุ์ หลายผิวพรรณ

ต่างพันธุกรรม  ต่างเชื้อชาติ

  

แต่สิ่งที่มวลมนุษย์ของเรา(น่า)จะมีเหมือนกัน

 

คือ ความรัก ความเมตตา ความเอื้ออารี มีไมตรี ต่อกัน

มนุษย์ หรือ Homo Sapiens  สัตว์โลกสปีชี่ส์หนึ่ง

*ไม่ว่าเราจะอยู่ในสายพันธุ์ ออสเตรลอยด์ (australoids), คอเคซอยด์ (caucasoids), มองโกลอยด์ (mongoloids), นิกรอยด์ (negroids) และหรือ ปิกมี่ (pygmies)

 

เราต่างเป็นสัตว์สังคม

เราล้วนเป็นสิ่งเล็กกะจิ๋วหลิว

เรานั้นเล็กกระจิ๊ดริด เป็นส่วนย่อย...เล็กเสียยิ่งกว่ายิ่งกว่า อะไร ๆ อีกหลายสิ่งใน...

 

โลก

 

 

(เอ...หรือ...เราไม่เป็นอะไร..เลย...อ้าว...)

 

มีต่อค่ะ สำหรับเรียนภาษาญี่ปุ่นฯแบบเป็น ทีม

 

*ขอบคุณ วิกิพีเดีย ค่ะ 

* สนุก ๆ ค่ะ        

**  ใครช่วยแก้ไข        

*** หรือเพิ่มเติม ขอบคุณล่วงหน้าค่ะ