สิ่งที่ตัวแทนของทุกทีมพูดออกมานั้นทำให้ดิฉันสัมผัสได้ถึง “พลัง” ของเรื่องเล่า คนฟังได้ทั้ง “ความรู้” “ความรู้สึก” เข้าไปถึงจิตใจ

ตอนที่ ๓

วันที่ ๒๒ เมษายน ๒๕๕๒
ดิฉันตื่นแต่เช้า ปรับแต่งเกณฑ์ระดับความสำเร็จแต่ละเรื่อง โดยอิงเรื่องเล่าที่ได้ฟังมาเมื่อวานนี้ ทำยังไม่เสร็จสมบูรณ์ รอคุยกับคุณหมอภาณุวัฒน์และทีมงานอีกครั้ง เรานัดเจอกันตอน ๐๘ น. พอไปถึงห้องประชุม คุณหน่อย รัชนี มาช่วยกันคิด เอาบริบทที่เป็นอยู่จริงในพื้นที่มาพิจารณาประกอบ ใช้เวลาไม่นานก็พิมพ์ตารางแห่งอิสรภาพเรียบร้อย

ใกล้ ๐๙ น. คุณหน่อยดำเนินรายการภาคเช้า ขณะที่ดิฉันและคุณหมอภาณุวัฒน์ช่วยกันเตรียมแบบประเมินตนเองสำหรับทุกทีม (๑๒ ทีม) พูดกันว่างานนี้ทุกอย่างทำกันแบบ “สด” จริงๆ คุณหมอภาณุวัฒน์นำเสนอข้อมูลตารางแห่งอิสรภาพเพื่อให้ผู้เข้าประชุมแสดงความคิดเห็นว่ามีอะไรที่ต้องการปรับปรุงอีกหรือไม่ ปรากฏว่าไม่มีใครแสดงความเห็น เราจึงให้ผู้เข้าประชุมทีมเดียวกันเข้ากลุ่มกัน พิจารณาเกณฑ์ระดับความสำเร็จแล้วประเมินตนเอง พร้อมทั้งกำหนดเป้าหมายที่ต้องการบรรลุในอีก ๑ ปีข้างหน้า

สิ่งที่น่าประทับใจคือผู้เข้าประชุมทุกทีมเอาจริงเอาจังกับการประเมินมากๆ ใช้เวลาพิจารณาเกณฑ์แต่ละระดับและพูดคุย discuss กันเอง ไม่มีทีมไหนที่ประเมินแบบขอไปที บางทีมบอกดิฉันว่าการประเมินทำให้ได้ทบทวนการทำงานของตนเองและมองเห็นทางข้างหน้าของการพัฒนา เมื่อทุกทีมประเมินตนเองเรียบร้อย เราให้ผู้เข้าประชุมพักรับประทานอาหารว่าง

 

แต่ละทีมประเมินตนเองอย่างตั้งใจ

คุณหมอภาณุวัฒน์ทำหน้าที่บันทึกคะแนนระดับความสามารถของทุกทีม ทำได้อย่างถูกต้องเรียบร้อย แสดงว่าได้ศึกษาวิธีการใช้งานมาแล้วอย่างดี ข้อมูลเกณฑ์ประเมินระดับความสามารถบางเรื่อง ไม่มีทีมที่ประเมินตนเองอยู่ในระดับ ๑ เลย ต่อไปคงต้องยกระดับเกณฑ์การประเมินให้สูงขึ้นอีก เมื่อได้เวลาคุณหมอภาณุวัฒน์ก็นำเสนอไฟล์ข้อมูลที่ทุกทีมประเมินตนเอง กราฟระดับความสามารถปัจจุบันของทุกทีม แผนภูมิแม่น้ำ และบันไดแห่งการแลกเปลี่ยนเรียนรู้

 

แผนภูมิแม่น้ำและบันไดแห่งการแลกเปลี่ยนเรียนรู้

ดิฉันแนะนำต่อว่าการแลกเปลี่ยนเรียนรู้ระหว่างกันหลังจากวันนี้แล้ว สามารถใช้กิจกรรม “เพื่อนช่วยเพื่อน” หรือ Peer Assist ได้ บอกหลักการ การเตรียมการ และกิจกรรมที่เกิดขึ้น เพื่อนช่วยเพื่อนสามารถสร้างแรงบันดาลใจให้มีการนำความรู้ไปประยุกต์ใช้ต่อได้อย่างไม่รู้จบ และเกริ่นเรื่องการใช้ Weblog

คุณหมอภาณุวัฒน์ นำเสนอวิธีการสร้างบล็อกจากข้อมูลที่ “คุณสิงห์ป่าสัก” จัดทำไว้ เสียดายที่ที่โรงแรมไม่มีระบบอินเตอร์เน็ตที่เราจะใช้ได้สะดวก จึงต้องนำเสนอแบบแห้งๆ

ช่วงสุดท้ายเป็นกิจกรรม AAR เราแจกหัวใจสีชมพูเดิมที่เคยใช้ใน BAR การหาเจ้าของหัวใจถ้าเรียกหาทีละคนจะช้า เราจึงแจกหัวใจไปคนละดวงแล้วให้หาเจ้าของกันเอง ให้ทุกคนเขียน AAR ของตนเอง ดิฉันให้ประเมินความพึงพอใจของผู้เข้าประชุมไปด้วยเพราะหน่วยราชการชอบให้เราบอกคะแนนความพึงพอใจเป็นตัวเลข

เมื่อเขียนเสร็จเราขอตัวแทนของแต่ละทีมให้ AAR ให้ที่ประชุมฟัง และขอให้ทีมงานของคุณหน่อยช่วยจดบันทึกไว้ สิ่งที่ตัวแทนของทุกทีมพูดออกมานั้นทำให้ดิฉันสัมผัสได้ถึง “พลัง” ของเรื่องเล่า คนฟังได้ทั้ง “ความรู้” “ความรู้สึก” เข้าไปถึงจิตใจ บางคนบอกว่าฟังเรื่องเล่าในกลุ่มแล้วขนลุกหลายรอบ บางกลุ่มคนฟังถึงกับน้ำตาซึม......เรื่องราวลักษณะนี้ถ่ายทอดให้คนอื่นเข้าใจได้ยาก ต้องให้สัมผัสด้วยตัวเอง

ตัวแทนที่ออกมา AAR พอใจและมองเห็นประโยชน์ของเรื่องเล่าความสำเร็จ มีความคิดว่าจะนำกลับไปใช้ในการทำงาน จะเปลี่ยนจากการหาปัญหามามองที่เรื่องดีๆ มีบางคนอยากให้เพิ่มเวลาการจัดประชุมอีก สิ่งที่อยากให้ปรับปรุงคือเรื่องปัญหาที่เราเจอคือความขัดข้องเรื่องการใช้สื่อ ดิฉันกำลังรอเนื้อหา AAR ที่ทีมงานของคุณหน่อยรวบรวมพิมพ์อยู่

กิจกรรมสุดท้าย คุณหน่อยให้ทุกคนจับมือกันร้องเพลงด้วยรักและผูกพันของคุณเบริด์ (ธงชัย) ที่มีความหมายดีมากถึงความเป็นเพื่อน ความห่วงใยซึ่งกันและกัน ให้ทุกคนสวมกอดเพื่อนทีละคนจบครบวง ก่อนปิดท้ายด้วยการถ่ายภาพร่วมกัน การประชุมครั้งนี้ดิฉันได้ลูกชายคนใหม่ ๒ คนคือคุณหมอภาณุวัฒน์และน้องไปป์

 

ผู้เข้าประชุมและทีมทำงาน <p style="text-align: left;">การประชุมครั้งนี้ผ่านไปด้วยความเรียบร้อย ดิฉันมีความมั่นใจว่าเครือข่ายเบาหวาน-ความดันโลหิตสูงภาคตะวันออกจะขับเคลื่อนงานต่อไปได้ อยากเห็นอย่างที่ นพ.ปรเมษฐ์ กิ่งโก้ นายแพทย์สาธารณสุขจังหวัดได้กล่าวไว้ตอนเปิดงานว่า “อยากเห็นพวกเราได้รับรางวัล อยากเห็นชาวบ้านขึ้นเวทีเล่าเรื่องการดูแลตนเองที่ดี”</p> <p style="text-align: left;">วัลลา ตันตโยทัย</p>