อยู่ แสง แดง ไร


บ้านคือวิมานของเรา

ส่งการบ้าน ครูกานท์ » กลอนมืด...โรงเรียนกวี "อยู่ แสง แดง ไร"



มีบ้านหลวง เอาไว้ ไสหัวอยู่
ไม่อู้ฟู่ หรูหรา อ่าเอี่ยมแสง
จึงโขลกพริก เทแม่น้ำ จนคล่ำแดง
ปลูกบ้านแบ่ง คนใช้อยู่ ดูกระไร

(กวิน)



คำไข

  • (หลายคนไม่มีบ้านจะอยู่ต้องนอนกลางถนน) แต่บางคนมีบ้าน (ใหญ่) หลวง ให้อยู่แต่ก็ไม่อยากอยู่
  • เพราะบ้านที่ซุกหัวนอนนี้ยังไม่แสดง ความอู้ฟู่ ความหรูหรา ที่จะไปแข่งรัศมีผู้ดีกะใครได้?
  • จึงปลูกบ้านขึ้นมาอีกหลังหนึ่ง สำนวนโบราณเรียกว่า ตำน้ำพริกละลายแม่น้ำ
  • แต่ทว่า บ้านที่ปลูกใหม่นี้ ก็ต้อง จ้างคนรับใช้เอาไว้คอยดูแล (คนอยู่ไม่ได้ปลูก คนปลูกไม่ค่อยได้อยู่ เพราะอยู่ที่ทำงานซะเป็นส่วนใหญ่) นี้จึงเป็นเรื่องน่าตลกในสังคม เมื่อเปรียบเทียบกับคนที่ไม่มีบ้านจะอยู่ กับคนที่มีบ้านหลายหลังให้อยู่ แต่ทว่า ก็ดูไม่ค่อยมีความสุขเหมือนๆ กัน

คนสมัยนี้ ก็ไม่ต่างไปจาก เวมานิกเปรต (วิมาน/เวมาน+เอก/อิก+เปรต=เปรตอยู่วิมาน) คือมีบ้านหลังโตๆ สวยๆ งามๆ มีบริวารแวดล้อม มีเสื้อผ้าอาภรณ์เพริศพริ้ง มีอาหารการกินบริบูรณ์แต่กินไม่ได้(อร่อย)รู้รส เพราะจิตใจมีแต่ความทุกข์ความทะยานอยาก และมักที่จะทำร้ายตัวเอง ให้ได้รับความเจ็บปวด เพราะความหิวกระหายในตัณหา ต่างๆ เป็นอาทิ  อ่านเพิ่มใน  ลูกคือโซ่ทอง คล้องใคร???

คำสำคัญ (Tags): #อยู่ แสง แดง ไร
หมายเลขบันทึก: 257175เขียนเมื่อ 24 เมษายน 2009 23:49 น. ()แก้ไขเมื่อ 22 มิถุนายน 2012 09:15 น. ()สัญญาอนุญาต: ครีเอทีฟคอมมอนส์แบบ แสดงที่มา-ไม่ใช้เพื่อการค้า-อนุญาตแบบเดียวกันจำนวนที่อ่านจำนวนที่อ่าน:


ความเห็น (24)

ไม่ได้ทักทายกันนานมาก สบายดีนะครับ
ผมเองก็กำลังคิดเรื่องบ้าน  พยายามอย่างมากครับสำหรับการไม่ ตำน้ำพริกละลายแม่น้ำ

สวัสดีค่ะคุณกวิน

เป็น กลอนมืด ที่สื่อให้เห็น "ปัญหา" ของสังคมดีมาก ๆ ค่ะ

ตอนแรกคิดว่าจะอ่านแล้วจิตตก แต่ปรากฎว่าเป็น กลอนที่สะท้อนสังคมได้ดี โดยเฉพาะตรงส่วนของคำอธิบายเพิ่มเติมค่ะ

ดีจัง

(^___^)

  • แวะมาเยี่ยมบ้านค่ะ  บ้านคือวิมานของเราจริง ๆ ค่ะ อบอุ่น ปลอดภัย ไร้กังวล
  • นำมุมหนึ่งของบ้านหลังที่สองมาฝากค่ะ
  • และที่สงบสุขแท้จริงคือบ้านเรือนกายค่ะ  อยู่จนกว่าจะจากกันไปค่ะ  ขอบพระคุณสำหรับข้อคิดชีวิตดี ๆ ค่ะ

ขอบคุณอาจารย์คุณพี่แผ่นดินครับ แต่ละคนย่อมมีเหตุปัจจัยแตกต่างกันไปนะครับ

มีใครอ่านกลอนนี้แล้วคิดเห็นเป็นอย่างอื่นบ้างมั้ยครับ

ตามมาอ่านอีกค่ะ คุณกวิน

เรื่องสะท้อนสังคมตามที่คุณกวินวิเคราะห์นี้...กำลังเป็นประเด็นที่ตั้งกระทู้กันที่สาขาวิชาการศึกษานอกระบบค่ะ...

จะชักชวนเพื่อน ๆ มาอ่านและให้ข้อคิดเห็นจะรังเกียจไหมคะ...

นี่น่ะ ปัญหาใหญ่ของสังคมปัจจุบันเลยนะ

ขอบคุณค่ะ

(^___^)

นึกว่าจะมีคนเพี้ยนๆ อย่างกวินที่คิดอยู่คนเดียวซะอีก แสดงว่าสมองกวินแก่(กล้า)พร้อมที่จะเรียน ป.เอก แล้วนะครับ

สวัสดีค่ะคุณกวิน

วันนี้อากาศสดชื่นมากเลยค่ะ...เพราะเมื่อคืนฝนตกหนัก

มาขอบคุณเอกสารที่ให้...อ่านแล้วมีความสุขมาก ๆ ค่ะ

(^___^)

ครูกานท์  ทุ่งสักอาศรม

บางสายพิณพาเพลงวังเวงหวาน
บางฉิ่งฉาบกรับกรอต่อตำนาน
บางพลิ้วลมพัดผ่าน วันเวลา
ระลึกถึงซึ้งในแก่นใจมนุษย์
เชื่อมั่นบริสุทธิ์...บุญรักษา
แม้ผิดถูกปลูกภูเขาเลากา
ย่อมสติปัญญาพา กล้าแกร่งงาม

กวิน (ถอดความ)

  • บางจังหวะชีวิตที่มีสุข หวานชื่นก็ดี
  • บางจังหวะชีวิตที่สนุกสนานก็ดี
  • บางจังหวะชีวิตที่เงียบเหงาจนได้ยินแม้เสียงลมพลิ้วไหวก็ดี
  • ระลึกถึงจิตรเดิมแท้ของมนุษย์
  • เชื่อมั่นว่าเป็นจิตรประภัสสรบริสุทธิ์ รักษาสภาวะแห่งปุญญะ
  • แต่ อาสวกิเลส จรเข้ามามา ทำให้ จิตรนี้คิดถูกบ้างผิดบ้าง ทับถมปลูกสร้าง เรื่องราวแห่งจิตร กองโตราวภูเขา
  • สติปัญญา ย่อม งอกงาม (อย่างแกร่งกล้า) ณ ภูเขาว่าด้วยความผิดถูกแห่งจิตร  นั้นด้วยกระมัง

ขอบคุณพี่นุส ที่ให้ทัศนะ เรื่องการ มีบ้านอยู่ครับ

ทางกลอน พี่นุสนี่ไม่ธรรมดานะเนี่ย

ฝนตกระวังเป็นหวัดนะครับคนไม่มีราก

สวัสดีค่ะกวิน

***เคยเห็นผู้คนแข่งกันสร้างบ้านใหญ่โตหรูหราเกินจำเป้นขณะสร้างก็เป็นทุกข์ ต้องทำให้ดีกว่า เด่นกว่าคนอื่น

*** อยากเตือนสติว่า แท้จริงบ้านใหญ่โตหรูหรา ไม่ได้เป็นของใครอย่างแท้จริง เป็นสมบัติผลัดกันชมชั่วคราวทั้งนั้น โลภอยากได้อยากมีไปมากมาย...ทำไมหนอ

ขอบคุณครับอาจารย์ กิติยา เตชะวรรณวุฒิ  ทำให้นึกถึง ส.สิวลักษณ์ ที่แสดงทรรศนเเอไว้ที่ว่า http://gotoknow.org/blog/bbooks/258772

สวัสดี ยามดึกๆครับ คุณ กวิน (User2)

  • ผมแวะมาทักทาย  มาชื่นชม  กับความเอกลักษณ์ของคุณ กวิน
  • ไม่ว่าจะเป็นบันทึก  หรือความคิดเห็น  ใช้ภาษาเป็นธรรมชาติดีมากๆ
  • เป็นขวัญใจของพี่ๆ เพื่อนๆ น้องๆ ชาว G2K ตลอดไปนะครับ
  • ขอให้มีความสุข และโชคดี

สวัสดีครับคุณกวิน

แวะมาทักทายวันหยุด แต่ผมมาคุมเด็กนิสิตทำกิจกรรมรับน้อง

คุณกวินสบายดีนะครับ

ไม่เห็นเขียนบทความใหม่เลยครับ

  •  ขอบคุณครับ อาจารย์ ท.ณเมืองกาฬ
  • พี่อาจารย์คน คนตัดไม้ ที่จุฬา รับน้องคงสนุกนะครับ ช่วงนี้โดนแบนก็เลยขี้เกียจเขียนบทความยาวๆ น่ะครับ

คุณกวิน

อ้าว....ยังไม่พ้นโปร...อีกหรือคะ...

สู้ต่อไป...ทาเคชิ...

(^___^)

 

  • ศิลามีเรื่องเล่าค่ะ..แฟนศิลาเป็นคนไม่มีบ้าน ก่อนมาเจอศิลาก็จะนอนอยู่บ้านพักข้าราชการธรรมดา และพอช่วงวันหยุดยาว ๆ ก็จะเดินทางไปนอนตามวัดของพระที่เป็นเพื่อนสมัยที่บวชเรียน หรือบางครั้ง ก็ไปนอนที่สนามหลวง เพื่อฝึกฝนตนเอง...
  • เขาไม่ให้ความสำคัญกับการมีบ้านเลย คำตอบของเขามีความลึกซึ้งมากค่ะ...คิดว่าคุณกวินพอจะเดาคำตอบได้..เขาไม่ไขว่คว้าและแสวงหา
  • จริง ๆ ถ้าไม่เจอศิลา เขาก็จะกลับไปบวชใหม่และเข้าป่าไม่เลย
  • หลายสิ่งหลายอย่าง ศิลาได้เรียนรู้จากเขา รวมทั้งคำว่า "บ้าน" ซึ่งเขาไม่ให้ความสำคัญมากกว่า "ที่นอน" คุ้มแดดคุ้มฝน
  • เวลาได้อ่านบันทึกของคุณกวิน ก็จะทำให้เกิดความสงบและความสว่างภายใน...และเห็นข้อธรรมที่แฝงไว้อยู่เสมอ
  • สวัสดีค่ะคุณน้องPกวิน (User2มีกลอนมาฝากในวันหยุดนี้ค่ะ...หวัดใหญ่2009เยอะมากๆดูแลสุขภาพนะคะ...

  • อยู่  อย่างไรอยู่ดีมีความ  สุข
  • แดง  อย่างทุกข์มืดมนต์โอ้คน  หนอ
  • แสง  สว่างส่องทางไม่เพียง พอ
  • ไรรำ..ร่ำหาพ้อความพอ  เพียง....

บ้านเราอยู่ใกลกัน

สบายดีนะ...

บ้านเราอยู่ใกลกัน

สบายดีนะ...

สวัสดีค่ะคุณกวิน โอ้โห ไม่ได้พบกันนาาาาานมากเลยนะคะ หากพี่ไม่ได้เช็คว่าใครบ้างที่ติดตามบันทึกพี่ก็คงไม่ได้เห็นกัน

หลังๆพี่มีงานจุกจิกๆ และเป็นสว. 5555เลยทำอะไรช้า เขียนแต่ละบันทึกใช้เวลามาก และกว่าจะตอบ และไปเยือนแต่ละท่านขอบคุณในมิตรไมตรี ใช้เวลาเป็นวันเลยค่ะ เป็นปัญหาเทคนิคด้วยเพราะสัญญาณ ADSL ที่เคยใช้ ก็ไม่สามารถใช้ได้ บริษัทร่วมกิจการทะเลาะกันค่ะ พี่เลยต้องใช้แอร์การ์ดแก้ขัด นี่รอว่าเมื่อไหร่3G ครอบคลุมทั่วประเทศคงดีขึ้น

คุณกวินสบายดีนะคะ ขอบคุณมากที่ติดตามกันค่ะ

พบปัญหาการใช้งานกรุณาแจ้ง LINE ID @gotoknow
ClassStart
ระบบจัดการการเรียนการสอนผ่านอินเทอร์เน็ต
ทั้งเว็บทั้งแอปใช้งานฟรี
L3nr
ระบบห้องเรียนกลับทาง