วิชาเป็นทรัพย์

มีคำกลอนที่จำไว้ได้  ซึ่งในสมัยก่อนที่พ่อยังมีชีวิตอยู่ท่านชอบเขียนบนกระดานติดไว้ที่เสา  หรือต้นไม้บริเวณบ้าน 

                          พ่อ(แม่)ไม่มี          เงินทอง          จะกองให้

                          จงตั้งใจ               พากเพียร          เรียนหนังสือ

                          หาวิชา                ความรู้              เป็นคู่มือ

                          เพื่อยึดถือ            เอาไว้              ใช้เลี้ยงกาย

                         พ่อกับแม่             มีแต่                จะแก่เฒ่า

                         จะเลี้ยงเจ้า           เรื่อยไป             นั้นอย่าหมาย

                         ใช้วิชา                ช่วยตน              ไปจนตาย

                         เจ้าสบาย             แม่กับพ่อ            ก็ชื่นใจ

              ♣♣♣♣♣♣♣♣♣♣♣♣♣♣♣♣♣♣♣♣♣♣♣♣♣♣♣♣♣♣♣♣♣

                  ท่านบอกว่ามีวิชาเป็นทรัพย์ต้นทุนที่มีอยู่ในตัวของเรา 

        ◊..◊ ติดตัวเราไปทุกหนทุกแห่ง

        ◊..◊ ไม่ลำบากที่จะต้องดูแลรักษา 

        ◊..◊ สามารถนำเอามาใช้ได้ตลอดเวลา

        ◊..◊ และยังสามารถใช้เป็นเครื่องมือหาทรัพย์ภายนอกได้อีกด้วย

  มรดกทีเป็นทรัพย์สินนั้นพ่อไม่มีให้  หากพ่อยังมีแรงส่งลูกเรียนนั้นให้ลูกจงตั้งใจศึกษาหาความรู้ เพราะความรู้ไม่มีใครแย่งเราไปได้ ถึงโจรปล้นยังไงก็เอาไปไม่ได้