โอกาส

 

 

1 เมษายน 2552

 

ภาพความประทับใจ

                      นึกย้อนเวลากลับไปเมื่อช่วงต้นปี 2550 ขณะที่อยู่เมืองไทย เมื่อทราบว่าต้องไปประจำการที่อินเดียก็เป็นช่วงเดียวกับที่ภรรยาตั้งท้องลูกชายคนที่ 4 ที่ชื่อว่าน้องนมัสเต้ ในขณะนั้นยังไม่ทราบว่าเป็นลูกผู้ชาย รู้แต่ว่าภรรยาเล่าให้ฟังถึงความฝัน ว่าอยู่ดีๆ ก็มีคนเอาโถหยกมาให้ ภายในโถหยกนั้นมีพระเครื่องที่เป็นหยกตั้งอยู่ 1 องค์  จากนั้นในเดือนตุลาคม น้องนมัสเต้ก็กำเนิดที่อินเดีย ในแดนพุทธภูมิ

ตั้งแต่น้องนมัสเต้เกิด เป็นช่วงเวลาที่ผมมีความสุขมากที่สุดช่วงหนึ่ง (ในฐานะผู้เป็นพ่อ) เพราะได้เลี้ยงดูและอุ้มชูเขาทุกวัน เป็นลูกที่ได้เลี้ยงมากที่สุด น้องเต้เป็นเด็กที่น่ารัก ซนและฉลาด สำหรับผมถือว่าเลี้ยงง่าย ไม่ดื้อเกินไปนัก

                ความมีบุญของน้องเต้นั้นก็คงมีหลายประการ จะไม่ขอกล่าวตรงนี้ แต่ที่ผมประทับใจมากก็คือเมื่อครั้งที่สมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯสยามบรมราชกุมารีเสด็จเยือนเดลี ระหว่าง 4-7 กุมภาพันธ์ 2552  น้องเต้ได้มีโอกาสเข้าเฝ้าโดยในโอกาสที่เสด็จฯ เสวยพระกระยาหารค่ำที่สถานเอกอัครราชทูต ณ กรุงนิวเดลี และทรงพระราชทานพระราชานุญาตให้ข้าราชการและครอบครัวได้ฉายภาพกับพระองค์ ซึ่งน้องเต้ก็ได้รับโอกาสตรงนั้นด้วย นอกจากนั้นที่น่าปลื้มอีกครั้งก็เมื่อพระอาจารย์อารยะวังโสเยือนเดลี ในวันที่ 1 เมษายน น้องเต้ก็ได้มีโอกาสใกล้ชิดพระอาจารย์มาก โดยท่านได้ผูกข้อมือด้วยสายสิณและอุ้มน้องเต้นานทีเดียว ช่วงนั้นเองคุณรจนาได้ถ่ายภาพพระอาจารย์กำลังอุ้มน้องเต้ จึงออกมาเป็นภาพความประทับใจที่เห็นนี้

                 เป็นภาพประวัติศาสตร์ที่ต้องบันทึกเอาไว้เพื่อในอนาคตของเด็กชายเดชพล วรฉัตรจะได้อ่านว่าเมื่อวันที่ 1 เมษายน 2522 ณ ทำเนียบเอกอัครราชทูต ณ กรุงนิวเดลี พระอาจารย์อารย อารยะวังโส แห่งวัดป่าพุทธพจน์ หริภุญชัย ลำพูนนำคณะศิษย์มาเยือนเดลี

                 ทั้งนี้ ต้องเรียนตามตรงว่า ทุกวันนี้ ผมเองไม่รู้ว่าจะได้เลี้ยงน้องเต้ได้อีกนานเพียงใด..........ด้วยความไม่ประมาทจึงขอบันทึกเอาไว้ ณ ที่นี้

                 เจริญสุขทุกท่านครับ