ที่แน่ๆ ไม่รู้ว่าภาพยนตร์นี้มีเสน่ห์อะไร เก่าก็เก่า พระเอกก็แก่ นางเอกก็แก่ แต่ที่แน่ๆ คือสะกดผู้เลี้ยงผึ้ง ซะอยู่หมัด ตั้งใจดูกันอย่างดี ผมว่าวันนี้ วิทยากรอาจไม่โดนใจ แต่วิดีโอม้วนนี้แหละโดนกันไปหลายดอก
การไปประชุมผู้เลี้ยงผึ้งซึ่ง อ.สมลักษณ์ ชวนผมไปพูดให้ฟังเรื่อง KM
นั้น นอกจากไปพูดแล้ว สิ่งที่ผมทำโดยไม่ได้แจ้งให้ อ.สมลักษณ์
ทราบก่อน ก็คือ ผมได้หนีบ ลูกศิษย์ปริญญาโท
สาขาเทคโนโลยีและสื่อสารการศึกษา
ซึ่งเค้าสนใจเรื่องการจัดการความรู้
ไปศึกษากระบวนการของกลุ่มผู้เลี้ยงผึ้ง ด้วย
|
| อ.สมลักษณ์ เล่าให้นิสิตฟัง
ถึงกระบวนการก่อเกิดของกลุ่มผู้เลี้ยงผึ้ง |
อีกสิ่งหนึ่งที่เป็นผลพลอยได้จากการไปประชุมผู้เลี้ยงผึ้งก็คือ
อ.สมลักษณ์ ได้ฉายวิดีโอ เรื่อง "เสียงกู่จากครูใหญ่" ซึ่งเป็นวิดีโอ
หนังเกาหลี เก่ามากๆ เรื่องหนึ่งที่พูดถึงครูใหญ่นักพัฒนา
ได้ไปสร้างศรัธา และความเชื่อมั่นในการพัฒนาตนเองของชาวบ้าน
รวมถึงอุดมการณ์หลายๆ อย่าง ซึ่งผมเองเมื่อดูวิดีโอนี้แล้ว ชอบมากๆ
และนึกถึงนิสิตที่เรียนกับผม ว่าหากเค้าได้ดูวิดีโอนี้ด้วย
เค้าอาจมีแง่คิดและสิ่งที่ได้รับ อะไรมากมาย จึงขออนุญาต อ.สมลักษณ์
นำวิดีโอมาฉายให้นิสิตชม
และขอให้นิสิตเขียนสิ่งที่ได้จากการชมวิดีโอนี้ไว้ในบล็อก
ซึ่งก็มีข้อคิดที่น่าสนใจจากนิสิตที่ประทับใจผมหลายคน ดังนี้ครับ
|
ใคร
|
คิดอย่างไร
|
| จันทิมา อิ๋วสกุล
|
|
| นาทญาขุดปิ่น
|
-
ข้าพเจ้าต้องเล่าเรื่อง เจิ้ง ฟง สี่
ไม่รู้กี่รอบ จนจำได้เป็นอย่างดี
เรื่องนี้ข้าพเจ้าเคยอ่านไป ร้องไห้ไป
จนหนังสือบวมฟูไปด้วยรอยน้ำตา อ่านครั้งเดียวไม่ได้
เพราะร้องไห้จนน้ำมูกไหล
หายใจไม่ออก.....(โปรดติดตามตอนต่อไป
เพราะเจ้าหน้าที่จะปิดห้องเรียนแล้ว)
-
ขจิต ฝอยทอง( khajit's blog) เมื่อ พ. 26 เม.ย. 21:42:46 2006
เขียนว่า:
-
- ผมก็รออ่านอยู่เช่นกัน
- ไม่คิดว่าจะได้เพื่อนแล้ว
|
| ชรินทร์ทิพย์ ยองชนะ
|
- คุณครูทั้งหลายอย่าลืมเกร็ดเล็กเกร็ดน้อยที่ยิ่งใหญ่
นำไปใช้ในชีวิตด้วยนะคะ ถึงแม้ว่าบางคราวเราต้องเป็นทั้งครูใหญ่
ครูน้อยและภารโรงก็ตาม (อยากให้ผ.อ.ได้ดูกันทั่วหน้า)
|
| จันทนา ขันทะบุตร
|
-
ครูใหญ่กับอุดมการณ์ในการบริหารงานของครูใหญ่นับว่าเป็นแบบอย่างที่ดีสำหรับนักบริหารในการบริหารงานในโรงเรียน
|
| ธนิตา ชาติวุฒิ
|
- นอกจากความร่วมมือของผู้บริหารและครูผู้สอน
ส่วนหนึ่งความร่วมมือของชาวบ้าน ผู้ปกครองนักเรียน
เป็นสิ่งสำคัญ
นอกจากเราไม่ต้องสิ้นเปลืองด้านงบประมาณในการพัฒนาโรงเรียนแล้ว
ยังเป็นการเชื่อมสัมพันธ์ไมตรีระหว่างผู้บริหาร ครูผู้สอน
ชาวบ้าน ผู้ปกครอง ที่มีต่อโรงเรียน
ทำให้การทำงานราบรื่น
|
| ประภาภรณ์ ปีอาทิตย์
|
-
ในการทำความดีนั้นไม่จำเป็นต้องประกาศให้คนอื่นได้รับรู้ว่าเราทำความดีอะไรบ้าง
แต่ความดีที่เราทำมันจะประกาศตัวมันเอง
|
| |
|
| |
- ที่แน่ๆ ไม่รู้ว่าภาพยนตร์นี้มีเสน่ห์อะไร เก่าก็เก่า
พระเอกก็แก่ นางเอกก็แก่ แต่ที่แน่ๆ คือสะกดผู้เลี้ยงผึ้ง ซะอยู่หมัด
ตั้งใจดูกันอย่างดี ผมว่าวันนี้ วิทยากรอาจไม่โดนใจ
แต่วิดีโอม้วนนี้แหละโดนกันไปหลายดอก 555
|
ได้อ่านแล้วรู้สึกว่าอาจารย์หนึ่งมีความสุขมากขึ้นกับวีดิโอม้วนนี้ซึ่งทำให้ผู้ฟังได้รับความรู้แถมยังสะกดความไม่สนใจอีกด้วย
นิทานเรื่องนี้สอนให้รู้ว่าในการ ลปรร. นั้น story telling เราอาจจะไม่จำเป็นต้องเป็นคนเล่าเองก็ได้ ขอให้เรื่องนั้นเป็นเรื่องที่เร้าพลังและมีองค์ความรู้ที่สอดคล้องกับหัวปลาที่สมาชิกสามารถสะกัดนำไปประยุกต์ใช้ในการทำงานให้ดียิ่งขึ้นได้ หรือทำให้สมาชิกเกิดความเข้าใจในทิศทางที่ตรงกัน เกิดความสัมพันธ์ที่ดีต่อกัน เกิดความไว้เนื้อเชื่อใจกัน เรื่องนั้นหรือวิธีนั้นก็น่าจะ OK
วันหน้านำภาพยนต์เรื่องนี้มาเผื่อแผ่ให้ผมได้ชมบ้างซิครับ พระเอกแก่นั่นแหละดี จะได้รู้สึกว่ายังมีความหวังว่ายังจะพอเป็นพระเอกกับเขาได้ ขอบคุณล่วงหน้าครับ
“เสียงกู่จากครูใหญ่” ได้ยินหลาย ๆ คนพูด สงสัยว่าคืออะไร เพิ่งจะรู้ว่าคือภาพยนต์ เกี่ยวกับอุดมการณ์ของครูใหญ่ พรุ่งนี้อาจารย์จะเอาให้ดู จะได้รู้รายละเอียดแล้วค่ะ
ดูแล้วจุดไฟในตัวขึ้นมาอีกรอบค่ะ
จากที่ดู “เสียงกู่จากครูใหญ่” แล้ว โดนใจมาก ๆ เพราะตรงกับสภาพชีวิตของครูดอยเลยที่เดียว และเรื่องราวส่วนใหญ่ที่เห็นก็มีส่วนคล้ายกันมากแต่ไม่ทั้งหมด โดยเฉพาะเรื่องของการพัฒนาการศึกษาโรงเรียนที่อยู่ห่างไกลที่ไม่ต้องรองบประมาณจากทางราชการ โรงเรียนต้องช่วยเหลือตนเองจนมีการพัฒนาในด้านต่าง ๆ อย่างมากมายและเด็กนักเรียนก็ได้ประโยชน์มากมายจากการพัฒนา ไม่ต้องเดินทางไปเรียนในที่ไกล ๆ การศึกษาจะพัฒนาไปในทางที่ดีและประสบความสำเร็จได้ต้องอาศัยความร่วมมือร่วมใจของคนทุกคนไม่ว่าจะเป็นครู ผู้ปกครอง และเด็กนักเรียนในสถานศึกษานั้น ๆ
วันนี้ได้ดู “เสียงกู่จากครูใหญ่” ให้แง่คิดมากมายในความเป็นครู
• นักพัฒนานั้นจะต้องไม่แสวงหาผลประโยชน์ จากงานที่ทำ ไม่งั้นก็จะเป็นนักฉวยโอกาส
• นักพัฒนา หากสร้างศรัทธาไม่สำเร็จ การพัฒนาก็ล้มเหลว
• ผู้นำการพัฒนานั้น ต้องรู้จักใช้วาทะศิลป์ในการพูดจูงใจ
• ความสำเร็จในการพัฒนาจะอยู่ที่ความร่วมมือของชาวบ้าน
• สร้างแรงใจให้แก่ตัวเอง ด้วยการทบทวนชีวิตตนเอง ความฝันของตัวเองในอดีต
• การสร้างความร่วมมือ ด้วยการประชุม และให้เกียรติ
• สร้างวิสัยทัศน์ร่วม ในภาพยนตร์ใช้คำว่า “การทำงานหนักเป็นดอกไม้แห่งชีวิต”
• สร้างจุดสนใจจากคนที่เกี่ยวข้อง
• หา/สร้างจุดเริ่มต้นให้พบให้เจอก่อน
• ต้องทำให้เห็น เพื่อจูงใจคนที่เห็นแก่ตัว
• ต้องทำจริง เพื่อเรียกศรัทธาและความร่วมมือ
• ตัวตนเราเองต้องเป็นส่วนหนึ่งของชุมชน
• ต้องเสียสละ
•ต้องยินดีกับความสำเร็จร่วมกัน ไม่คิดว่าเป็นความสำเร็จส่วนตน