สุนัขบางแก้ว เป็นสุนัขที่เรียนรู้ได้เร็ว ฉลาด และเอาใจเก่งมากๆ น่ารักจริงๆนะ

       วันนี้ตอนสายๆ ขับรถไปบ้านเพื่อนที่อยู่ริมน้ำน่านเหนือบ้านแสงดาวไปทางทิศตะวันตก พอถึงหน้าบ้านก็ทักทายเจ้าของบ้านด้วยรอยยิ้มและพูดคุยกันตามประสาหญิงสว. สูงวัย  เสียงเห่าของสุนัขตัวน้อยแข่งกันเห่าประหนึ่งว่าใครจะเรียกร้องความสนใจจากแขกผู้มาเยือนได้ดังมากกว่ากัน   ทำให้ผู้เขียนสนใจพฤติกรรมของสุนัขขึ้นมาทันที โดยพื้นฐานเป็นคนรักสุนัขอยู่แล้วก็เลยเอ็นดูมากๆ...                   

     บ้านเพื่อนเลี้ยงสุนัขพันธุ์บางแก้วไว้สองตัว  ผู้เขียนสนใจเจ้าตัวเล็กเพราะขนฟูสีขาวปนจุดสีน้ำตาลเข้ม อีกอย่างมันก็ตัวเล็กที่สุด อ้อ..ลืมบอกไปว่า...เขาเล่ากันว่าสุนัขพันธุ์บางแก้วเป็นสุนัขของบ้านบางแก้ว ตำบลบางแก้ว อำเภอบางระกำ จังหวัดพิษณุโลก  เป็นพันธุ์ผสมระหว่างสุนัขพันธุ์ไทยกับสุนัขจิ้งจอกบ้าง บางคนก็ว่าเป็นพันธุ์ผสมกับหมาไนบ้าง แต่ที่ขึ้นชื่อของความฉลาด  ความซื่อสัตย์  ความรักเจ้าของ และความดุ ใช่เลย  สุนัขพันธุ์บางแก้ว...คนส่วนใหญ่นิยมเลี้ยงไว้เฝ้าบ้าน...ราคาก็พอดูอยู่เหมือนกัน...ผู้เขียนไม่กล้าซื้อมาเลี้ยง เพราะราคาแต่ละตัวมันหลายตังค์อยู่...เอาแค่ยืมเขามาเลี้ยงก็แล้วกัน....

     เพื่อทดสอบความฉลาดของสุนัขพันธุ์นี้ เลยบอกให้เพื่อนปล่อยมันออกจากกรง  ถ้ายังไงก็ต้องวิ่งแบบเอาไขมันนำหน้าก่อนขาทั้งสองแน่ๆคราวนี้....แต่ว่าไม่กลัวหรอก...เพราะมันตัวเล็ก...และมันคงจะรู้ว่าใครเป็นมิตร  ใครเป็นศัตรู...และแล้วเจ้าตัวเล็กมันวิ่งมาแล้วนั่งข้างๆ ผู้เขียนคิดว่ามันคงจะยิ้มทักทายมากกว่า เพราะลิ้นมันแลบออกมาพร้อมกับกระดิกหาง  คนรักสุนัขคงนึกภาพออกว่าความน่ารักของสุนัขบางแก้วเป็นอย่างไร ผู้เขียนเลยอุ้มแล้วลูบหัวมันสองสามครั้ง สังเกตที่หูปกติสุนัขพันธุ์นี้หูจะตั้ง แต่ตอนนี้หูมันตูบลงแสดงว่ามันคงจะมีความรู้สึกที่ดีต่อกันแน่ๆ...และตัดสินใจบอกกับเพื่อนว่า  ขอยืมไปเลี้ยงสักวันนะ...

     พอถึงบ้านก็พาเจ้าตัวเล็กลงที่สนามหญ้าหน้าบ้านแอบมองพฤติกรรมของสุนัขที่เลี้ยงไว้ชื่อโชกี้อายุก็ประมาณ 4 ขวบแล้วค่อนข้างจะแก่  มันเป็นหมาใจดีมากๆ  มันวิ่งเข้ามา   ทักทายเจ้าตัวเล็กด้วยการดม  ไม่เคยมีเสียงเห่าหรือขู่เจ้าตัวเล็กเลย ส่วนเจ้าตัวเล็กก็แลบลิ้นกระดิกหางเหมือนเดิม ผู้เขียนคิดว่ามันน่าจะยิ้มทักทายกันนะ (ใช้ความรู้สึกของตัวเองว่าน่าจะเป็นอย่างนั้น และคิดว่ารอยยิ้มคือมิตรภาพอันยิ่งใหญ่...)  สักพักมันก็เล่นด้วยกัน ผู้เขียนสังเกตการปรับตัวของเจ้าตัวเล็ก กับเจ้าโชกี้ มันน่ารักมากๆ  เสียดายที่ยังนำภาพลงไฟล์ไม่เป็น เพราะกำลังศึกษาอยู่  จะได้ถ่ายภาพความน่ารักของสุนัขทั้งสองตัวมาแบ่งบันกันชม... ความสุขของคนสูงวัยกับการยืมสุนัขเพื่อนมาเลี้ยงมีแป๊บเดียว...เพราะตะวันกำลังจะตกดิน ผู้เขียนก็ต้องเอาเจ้าตัวเล็กไปส่งบ้านเพื่อน เสียดายจัง!!!!