วันนี้ วันที่ 16 เมษายน 2552 รัฐบาลประกาศให้เป็นวันหยุด แต่สาว ๆ กศน. ตรังหลายๆ คนก็มาพบกันที่ทำงาน โดยมิได้นัดหมายกัน เพื่อมาสะสางงานที่คั่งค้างเพราะอาทิตย์หน้าก็ต้องไปประชุมที่หัวหิน เจอคณะผอ.อำเภอ ของจังหวัดตรังหลายคน เช่น ผอ. ขันธ์ชัย /ผอ. ไพรัช /ผอ.มงคล/และผอ.วิเชียร กำลังเตรียมตัวไปงานศพ แม่ของ อ. สาลี่ที่ อำเภอชะอวด พวกเราซึ่งประกอบด้วยพี่ศรีอรุณ น้องละออง /น้องสุดา /น้องอุษา น้องสมคิด ก็สมทบไปงานศพที่ชะอวด โดยมีน้องต้อมเป็นพนักงานขับรถ การเดินทางไปชะอวดเราไปทางพัทลุง เพราะฉะนั้นก็ต้องผ่านเขาพับผ้า ซึ่งปัจจุบันถนนไม่เป็นผ้าที่พับแล้ว เพราะเขาตัดเป็นเส้นทางที่ตรง คิดถึงสมัยที่ยังเป็นเด็ก จำได้ว่าถนนสายนี้ เคยคดไปเลี้ยวมาเเหมือนผ้าที่พับไปพับมา จนทำให้คนที่นั่งรถเวียนหัว อาเจียนทุกครั้งที่นั่งรถผ่านทางสายนี้ มีพี่คนนึงเล่าให้ฟังว่า สมัยสาว ๆ ตอนมีแฟนใหม่ เวลาผ่านเขาพับผ้า แล้วอาเจียน แฟนก็จะเอามือมารองรับเศาอาหาร ที่ออกมา แต่พอแต่งงานแล้ว ตัวใครตัวมัน แถมโดนแฟนดุอีกว่า เวียนหัวแค่นี้ ทำไมต้องอาเจียนด้วย อายคน ...นี่ก็เป็นสัจจธรรม แต่พวกเราคนตรังทุกคนก็มีความภาคภูมิใจที่ถนนบนเขาพับผ้า เป็นถนนที่สร้างโดยเจ้าเมืองคนเก่งของชาวตรัง คือ พระยารัษฎา ฯ สองข้างทางพวกเราเห็นต้นศรีตรัง ที่กำลังออกดอกเป็นสีม่วง แม้จะไม่มาก แต่ต่อไปตามนโยบายของจังหวัดเราคงต้องปลูกต้นศรีตรังให้มากกว่านี้
ไม่นานก็มาถึงพัทลุง พอพ้นอ. ควนขนุน ก็เข้าเขตอ. ชะอวด สองข้างทางเป็นสวนมังคุด /ลองกอง พื้นที่ดูอุดมสมบูรณ์ดีมีน้ำดินที่ดี น่าอิจฉาจัง ...มาถึงงานศพก็เจอพี่สาลี่ พี่ใหญ่ในวงการ กศน. ของเรา พี่สาลี่เล่าให้ฟังเรื่องคุณแม่ ซึ่งอายุ 85 ปี ว่าท่านเสียชีวิตเมื่อวันที่ 14 เมษายน 2552 ท่ามกลางลูกหลานที่มาพบปะกันอย่างพร้อมหน้า และก็มีข่าวเศร้าอีกข่าวที่ ทาง กศน. ภาคใต้ต้องสูญเสีย ผอ. เสาวภา ขวัญดี ผอ. กศน. อำเภอจะแนะ ที่ประสบอุบัติเหตุ เมื่อวันที่ 12 เมษายน 2552 ซึ่งท่านก็เป็นผู้บริหารรุ่นใหม่ ที่เป็นคนเก่ง ของ กศน. และเป็นนักเขียน blog ของ gotoknow ด้วย
