ด้อยโอกาสแอบแฝง

สงกรานต์ที่ผ่านมามีน้องๆมาชวนให้ไปเลี้ยงเด็กกำพร้า

                             

จันทร์ยิ้มขออนุญาตไม่ไปด้วย ไม่ได้ต่อต้านอะไรหรอก

แต่เพราะจันทร์ยิ้มตั้งใจนำทรัพยากรที่จันทร์ยิ้มและมิตรท่านอื่นๆ พอบริจาคได้

ทุ่มเทให้กับเด็กด้อยโอกาสแอบแฝง

ซึ่งเขาต้องการทรัพยากรที่ไม่เหมือนเด็กด้อยโอกาสทั่วไป

จันทร์ยิ้มขอขยายความต่อจ๊ะ

          

หลวงพ่อปัญญานันทภิกขุ เคยบรรยายธรรมเกี่ยวกับการเลี้ยงลูกไว้ดังนี้

“การเลี้ยงกายของลูกทำง่าย

เพียงแต่ให้อาหารให้ถูกส่วน

ป้องกันมิให้อันตรายเกิดขึ้นก็เป็นการเพียงพอแล้ว

แต่การเลี้ยงใจนั้น

เราต้องให้อาหารทางใจแก่เขาบ้าง

จงให้อาหารที่ไม่เป็นพิษแก่จิตใจของเด็กกันเถิด”

            

จันทร์ยิ้มเห็นด้วยทุกประการ

พ่อแม่มีหน้าที่ อบรมเลี้ยงดูเด็ก

พ่อแม่หลายคู่ได้มอบการเลี้ยงดูให้เป็นภาระของพี่เลี้ยง

ซึ่งได้เลี้ยงกายให้ตามการว่าจ้างเป็นอย่างดี

แต่การอบรมแล้วเขาถูกทอดทิ้งและกลายเป็นผู้ด้อยโอกาสที่ไม่มีคนมองเห็น

             

“หมอคะ หนูพาลูกมาฉีดวัคซีน”

“เลยนัดมา 2เดือนแล้วนี่”จันทร์ยิ้มตั้งข้อสังเกต

เด็กหญิงหน้าตาจิ้มลิ้มอยู่ในอ้อมกอดยาย

คุณพ่อทำงานโรงงานแก้ว

คุณแม่ได้บรรจุเป็นข้าราชการครูที่นครสวรรค์

เมื่อซักประวัติวัคซีนย้อนหลัง

พ่อแม่พยายามปัดว่าไม่รู้เพื่อให้หาดูเองจากสมุดบันทึก

ส่วนยายบอกไม่รู้ด้วยความบริสุทธิ์ใจ เลี้ยงกายได้ผ่องใสขนาดนี้ก็เก่งที่สุดแล้ว

เด็กรายนี้ตกเป็นผู้ด้อยโอกาสแม้การได้รับวัคซีนตามกำหนด

แล้วการอบรมเลี้ยงดูที่ถูกต้องเหมาะสมจะมีโอกาสไหม

เป็นคำถามที่อยู่ในใจ

               

ครอบครัวนี้เราคงเข้าช่วยเหลือยากเพราะพ่อ แม่ ยาย แยกกันอยู่คนละที่

ขาดความรู้ความเข้าใจ ทัศนคติที่ถูกต้อง ในการอบรมเลี้ยงดูเด็ก

ตัวอย่างข้างต้นแสดงกรณีศึกษา เด็กด้อยโอกาสแอบแฝง ได้ชัดเจน

                

เด็กด้อยโอกาสแอบแฝงจึงต้องการทรัพยากรสำคัญ

อันได้แก่ความรู้ความเข้าใจ ทัศนคติและการเสริมพลังแก่พ่อแม่

ให้สามารถ อบรม ฝึกวินัยที่ถูกต้องให้ลูกได้

          

ทรัพยากรสำคัญที่จันทร์ยิ้มและมิตรต้องการคือ

แรงกาย แรงใจ ความรู้และเวลา

ซึ่งหากใครมี...ช่วยส่งมอบให้เด็กด้อยโอกาสแอบแฝงใกล้ตัวท่านด้วย

และหากเป็นไปได้

นำเรื่องราวของท่านมาเล่าสู่กันฟังที่บล็อกนี้เพื่อเป็นกำลังใจให้แก่กัน

ทีมจันทร์ยิ้มรออยู่จ๊ะ