ประชากรของสยาม ..เซอร์ จอห์น เบาว์ริง อ้างถึงข้อมูลของบาทหลวงปัลเลอกัวซ์ ว่า ประชากรของสยามน่าจะมีประมาณ 600,000 คน
แยกได้เป็น(คน)
-ชาวสยามจริง (เชื้อชาติไทย) 1,900,000
-ชาวจีน 1,500,000
-ชาวลาว 1,000,000
-ชาวมลายู 1,000,000
-ชาวกัมพูชา 500,000
-ชาวมอญ 50,000
-กะเหรี่ยง ชองฯลฯ 50,000
บาทหลวงปัลเลอรกัวซ์ กล่าวถึงการสำรวจสำมะโนประชากรของทางการว่าชาวสยามมิได้จำแกประชากเป็นชายชรา หรือสตรี หรือเด็ก ออกจากกันแต่อย่างใด สำหรับคำถามทั้งหมดที่ถามถึงจำนวนราษฎร คำตอบที่ได้คือ ชายจำนวนมาก ท่านได้ประมาณการว่าจำนวนโดยทั่วไปมี 5 เท่าของจำนวนที่ได้มีการบันทึกไว้ แม้จะมีการรายงานเรื่องบันทึกสำมะโนประชากรถึงเจ้าหน้าที่ชั้นสูงคนหนึ่งเป็นประจำ แต่ดูเหมือนว่าเขามิได้รายงานต่อไปยังผู้ใดเลย เว้นแต่พระเจ้าอยู่หัวกับเสนาบดี
อาจกล่าวได้ว่า สยามและบรรดาเมืองขึ้นถูกเข้าครอบครองโดยเชื้อชาติที่ปกครองหรือไทย พื้นที่อันกว้างขวางส่วนใหญ่ยังมีคนกลุ่มอื่นอาศัยอยู่ด้วยคือชาวจีนที่อพยพย้ายถิ่น ชาวลาว ชาวกัมพูชาในบางพื้นที่ของกัมพูชายอมรับอำนาจของรัฐสยาม ชาวมอญในส่วนหนึ่งของดินแดนมอญหรือพะโค คนพื้นเมืองเผ่ามลายูต่างๆ อีกมากมาย กับทั้งยังมีชาวเขาเผ่าต่างๆ จำนวนหนึ่งที่ยินยอมอยู่ในบังคับรัฐสยามที่กรุงเทพฯ
ข้อมูลที่น่าสนใจเกี่ยวกับ เบาว์ริง ที่ต้องโค้ดมาแปะไว้ ณ ที่นี้.. (จาก คำนำเสนอ โดยชาญวิทย์ เกษตรศิริ และกัณฐิกา ศรีอุดม)
เบาว์ริง..เป็นมนุษย์มหัศจรรย์ของยุคสมัยจักรวรรดินิยมล่าอาณานิยม ที่เป็นทั้งกงสุลกวางตุ้ง และเจ้าเมืองฮ่องกง (นานถึง 9 ปี ระหว่าง พ.ศ.2391-2400/ค.ศ.1848-57) เป็นพ่อค้า เป็นนักการฑูต เป็นนักเศรษฐศาสตร์การเมือง เป็นนักการศาสนา เป็นนักแต่งเพลงสวด เป็นกวี เป็นนักประพันธ์ เป็นบรรณาธิการ เป็นนักภาษาศาสตร์ (รู้ถึง 10 ภาษาหลักๆ ทั้งหมดในยุโรป รวมทั้งภาษาจีน) ..
เบาว์ริง..เป็นมนุษย์มหัศจรรย์ของยุคสมัยจักรวรรดินิยมล่าอาณานิยม ที่เป็นทั้งกงสุลกวางตุ้ง และเจ้าเมืองฮ่องกง (นานถึง 9 ปี ระหว่าง พ.ศ.2391-2400/ค.ศ.1848-57) เป็นพ่อค้า เป็นนักการฑูต เป็นนักเศรษฐศาสตร์การเมือง เป็นนักการศาสนา เป็นนักแต่งเพลงสวด เป็นกวี เป็นนักประพันธ์ เป็นบรรณาธิการ เป็นนักภาษาศาสตร์ (รู้ถึง 10 ภาษาหลักๆ ทั้งหมดในยุโรป รวมทั้งภาษาจีน) ..
ในปลายร.4 และต้นร.5 เบาว์ริงได้รับการแต่งตั้งเป็นอัครราชฑูตไทยประจำลอนดอนและยุโรป ถือได้ว่าเป็น ตัวแทนประจำคนแรกของไทย ก็ว่าได้ ..มีบรรดาศักดิ์เป็น "พระยาสยามมานุกูลกิจ สยามมิตรมหายศ"
นี่ถ้าเบาว์ริ่งอยู่มาจนถึงทุกวันนี้คงได้เห็นวิวัฒนาการของการบันทึกตัวราษฎรไทยว่าก้าวหน้าไปมากๆๆๆ ถึงขนาดบอกรุ๊ปเลือด ลายพิมพ์น้วมือ
แล้วสาเหตุของการนับจำนวนประชากรในยุคนั้น คืออะไรคะ??
ในหน้า 20 ของหนังสือบอกว่า เบาว์ริงเขียนเล่มนี้ หลังจากที่ประสบความสำเร็จในการทำสนธิสัญญากับสยาม เบาว์ริงกลับไปฮ่องกง แล้วก็เขียนเล่มนี้ เขียนเสร็จตอนสิงหาคม 2399
(สนธิสัญญาเบาว์ริง ลงนาม เมื่อ 18 เมษายน 2398/คศ.1855)
จะลองค้นอีกทีว่า บาทหลวง ปัลเลอกัวซ์ อยู่ในช่วงประมาณไหน
แต่ตอบอ.แหววได้ในเบื้องต้นนี้ได้เลยว่า ก่อน 2542 ตั้งเกือบร้อยปีแน่ะ!!
เอ๋.. หนูก็งง ..
กม.ทะเบียนราษฎร ฉบับแรก มันคือปีไหน นะ--ไหม
ลืมตอบไหม..
จำได้ว่าเคยอ่านเจอนะ
ขอค้นก่อน
พี่ด๋าว
กม.ทะเบียนราษฎรฉบับแรกคือ พระราชบัญญัติสำหรับทำบาญชีคนในพระราชอาณาจักร์ รัตนโกสินทร์ศก 128.ราชกิจจานุเบกษา,เล่ม 26 ลงวันที่ 20 กรกฎาคม รัตนโกสินทร์ศก 128 (พ.ศ.2452). http://gotoknow.org/blog/kitiwaraya6/214287