ยามเย็น ยามลมเย็น อากาศเย็น
แผ่นดินที่สะสมความร้อนจากดวงตะวัน กำลังปลดปล่อยความร้อนอันฉาบหน้าและฝังลึก

ยามเย็น สายลมเอื่อย ลมเย็นพัดเรื่อย ๆ ลอยระริ่ว น่าชิวหา
สถานธรรม ยามเย็น เป็นที่พึ่ง คอยนำพา
จิตนี้หนา ที่ร้อนกรุ่น ให้ร่มเย็น

แม้กายร้อน ใจเย็นได้ ด้วยธรรมะ
ธรรมจักร ธรรมชาติ ธรรมสุขนั่น
สถานธรรม ยามเย็น เป็นสุขพลัน
ปลดโศรกสันต์ อาดูร ทุกข์ร้อนใจ

อันความร้อน ที่แผดเผา ดวงจิตนี้
มิมีที่ จะมอดไหม้ หมดแรงได้
แต่แม้นมี ธรรมะ รดดวงใจ
กลับเย็นได้ เย็นสุข เย็นธรรมเอย...