อาหารการกินเยอะจริงๆน่าทานทั้งน้าน

โชคดีมีโอกาสได้ไปเที่ยวงานวัดไร่ขิง  จ. นครปฐม  เป็นงานนมัสการหลวงพ่อวัดไร่ขิง ซึ่งมีทุกปี ในเดือนเมษายน ปีนี้ตรงกับวันที่ 6-14 เมษายน  2552

ที่วัดไร่ขิง  เป็นวัดใหญ่อยู่อำเภอสามพราน จ. นครปฐม  ถ้าไปเที่ยววัดไร่ขิง ไปนมัสการพระหลวงพ่อวัดไร่ขิง  สามารถนั่งเรือชมปลาสวาย อิสบ ตัวใหญ่ๆ  (ตัวใหญ่มากน้ำหนักประมาณ 10 กิโลกรัมขึ้นได้ม้างค่ะ) น้ำใสๆไหลตลอด  และมีของกินมากมาย  ราคาถูกๆ

จริงๆแล้วไปงานนี้ได้ไปช่วยแม่แฟนขายขนมเบื้อง ขนมถังแตก ขนมโตเกียว

จากการไปช่วยแม่ขายขนมทำให้ทราบถึงความอดทนและขยันของแม่ค้า  เช่น การทำขนมเบื้อง ต้องมีการต้องเตรียมเเป้งสำหรับทำขนม   เตรียมครีม เตรียมใส้ขนม  ซึ่งมีทั้งไส้เค็ม  (ทำจากมะพร้าว) ไส้หวาน(ไส้ขนมฝอยทอง)  ไส้ลูกเกด รวมทั้งไส้บลูเบอรี  แม่บอกว่าน้ำตาลต้องยี่ห้อที่ซื้อมาจากอ่างทองเท่านั้นไม่งั้นรสชาติไม่อร่อย (ซึ่งต้องขับไปซื้อมาคราวละเยอะๆ)  มะพร้าวต้องไม่ใช้มะพร้าวกะทิจะสั่งมาจากสวนประจำ  ดิฉันเคยถามแม่ว่าทำไมไม่ใส่ไส้เม็ดสีๆ (ก้อนน้ำตาลสีต่างๆ)  แม่บอกว่า  มันหวานไปลูกค้าประจำก็ไม่ทานกัน  สู้รสชาติไส้ขนมไทยๆไม่ได้

แม่ขายขนมมาเป็นสิบกว่าปี  ทำให้มีลูกค้าประจำเยอะ  ดิฉันสังเกตดูคนที่มาซื้อจะมีวัยรุ่นผู้ชายเยอะทำให้ทราบว่าผู้ชายชอบกินขนมเหมือนกัน  และเวลาซื้อส่วนมากจะชื้อ 1-3 กล่องเอาไปฝากคนที่บ้านด้วย   และขนมเบื้องจะมีขายเฉพาะช่วงเย็นๆ จะไม่ทำเก็บไว้แล้วเอามาขายเพราะขนมเบื้องต้องทำจากเตาใหม่ๆ  เวลากินจึงจะกรอบอร่อย  แต่ถ้ากินไม่หมดแม่บอกว่าสามารถเก็บไว้ใต้เย็นไว้กินพรุ่งนี้ได้ 

แม่ขายราคากล่องละ 20 บาท ร้านอื่นๆเค้าขาย 25 บาทแล้วดิฉันถามแม่ว่า ทำไมไม่ขาย 25 บาท  เท่าร้านอื่นๆละคะจะได้กำไรเร็วๆ    แม่บอกว่า  ขายแค่นี้ก็มีกำไรเยอะแล้วลูก  ขายแค่นี้เราก็อยู่ได้  คนที่ซื้อก็ลูกค้าประจำ  5 บาท 10 บาท   แม่ก็ขาย    แม่บอกว่าแถวนี้มีแต่โรงงาน  บางคนเป็นคนงานเค้ามีเงินน้อย ถ้าเราขายราคาแพงเค้าจะไม่ได้กิน  เพราะส่วนมากเค้าจะซื้อข้าวเป็นหลักและขนมอีกเล็กน้อย  ถ้าเราขายแพงเค้าจะไม่ได้กินขนม (แม่คิดดีจริงๆ ใจเขาใจเราในภาวะเศรษฐกิจเช่นนี้)

งานจะมีทั้งวันถึงเที่ยงคืน  แม่จะเริ่มขายขนมประมาณ  16.00 - 23.00 น. ดิฉันเป็นคนขายหน้าร้าน  ไม่เคยขายขนมเลย ทีแรกก็อายที่จะเรียกคนมาซื้อ   แต่พอขายๆไปสนุกดีคนมาซื้อเยอะจริงๆ  แค่ไส่ถุงยังจะๆไม่ทันเลย  (เลยไม่ต้องเรียกคนซื้อเลย)

แม่บอกว่าขายขนมเบื้องส่วนมากได้คืนละ  8,000-10,000  บาท  (พึ่งทราบว่าแม่ค้าขายดีได้คืนละมากจริงๆแค่ขายขนมเบื้อง)

ร้านข้างๆร้านแม่  ขายหอยทอด  ออส่วน  ขายดีสุดๆๆคนยืนเข้าแถวรอซื้อยาวๆๆเลย  คนนั่งกินในร้านก็เต็ม  แม่บอกว่าลุงเจ้าของร้านคนนี้เดิมอยู่ จังหวัดสุพรรณบุรี เมื่อก่อนแก่เดินมางมาขายทุกวันๆ  แก่ขายหอยทอดดีที่นี้ มีลูกค้าประจำที่นี้  เลยย้ายครอบครัวมาอยู่ จ. นครปฐม  และซื้อบ้านหลังใหญ่ราคาหลายล้านๆได้  ลุงแก่ขายได้คืนละหลายๆหมื่น  หอยทอดแม่บอกว่าจานหนึ่งได้กำไรครึ่งต่อครึ่ง  (ดิฉันยืนดู  กะทะใหญ่ๆทำได้ครั้งละ 10 จานแน่ะ)  คนยืนออรอซื้อเต็มหน้าร้าน  แต่ลุงแก่อัธยาศัยดี  แก่จะหันไปแซวลูกค้าทุกๆคน    ทำหอยทอดไปด้วย  หันไปทักทายลูกค้าไปด้วยทำให้ลูกค้าไม่เซ็งขณะยืนรอเพราะ  แก่มีหลักการคุยทักทายลูกค้า   ขนาดดิฉันยังชอบยืนฟังแก่พูดเลยสนุกดี   คงเป็นอีกเทคนิคหนึ่งที่ลูกค้าติด  เพราะการยืนรอนานๆได้คิวที่สิบ- ยี่สิบกว่าคงเดินหนีแล้วถ้าเซ็ง

แต่ขนมเบื้องแม่อร่อยจริงๆ ขนมโตเกียวก็อร่อย  ขนมถังแตกก็อร่อยๆๆขายดีเหมือนกัน สรุปอร่อยทุกอย่างเลย

แม่บอกว่าอาชีพค้าขาย  ขายแล้วได้เงินเลย  แต่เหนื่อยมากและต้องขยันมากก  ต้องขายที่ประจำและขายสม่ำเสมอ  ต้องรักษาคุณภาพด้วยไม่งั้นจะไม่มีลูกค้าประจำ ราคาต้องไม่แพงมาก