การพัฒนาคุณภาพก็คงเป็นเช่นเดียวกัน ถ้าทำตามรูปแบบคนอื่นๆที่ไม่เหมาะกับตนเอง เพียงเพื่อให้ได้รับการรับรอง ก็คงเหมือนสวมใส่รองเท้าที่สวยแต่อึดอัด คงเครียด แม้ในสายตาของคนทั่วไป ชื่นชมว่าดี ว่าเก่ง ทำได้อย่างไร แต่เจ้าตัวคงอึดอัด ไม่มีความสุขในการทำงานพัฒนาคุณภาพ

รองเท้า_ความรัก และการพัฒนาคุณภาพ

ได้อ่านเรื่องรองเท้ากับความรัก ที่เล่าถึง ใครคนหนึ่งที่อยากได้รองเท้า แล้วเดินเข้าไปในร้านที่มีรองเท้าหลากสี-หลายแบบวางเรียงราย ร้านแล้วร้านเล่า จนไปพบรองเท้าส้นสูงสีส้มคู่หนึ่งในร้านรองเท้าสุดหรู เป็นรองเท้าที่สวยมาก ในขณะที่เมื่อลองสวมใส่ พบว่ามันช่างพอดิบ-พอดีจนขยับเท้าไม่ได้ เธอพยายามจะขอเบอร์ใหญ่กว่า แต่พนักงานแจ้งว่ามีแค่เพียงคู่เดียว และเสนอว่ามีโอกาสที่จะยืดออกไปได้ และแม้ราคาจะสูง แต่เธอก็ไม่รีรอ ที่จะได้มาครอบครอง เนื่องจากเป็นรองเท้าที่ถูกใจที่สุด  เธอโยนรองเท้าผ้าใบคู่เก่าที่ใส่มาแรมปีทิ้งไปอย่างไม่แยแส และในวันรุ่งขึ้น.......เธอออกเดินด้วยรองเท้าคู่ใหม่อย่างเฉิดฉาย ยิ่งมีใครต่อใครชมว่ามันสวยนักหนา เธอก็ยิ่งปลื้มใจ ทว่าไม่ทันข้ามวันรองเท้าเจ้ากรรมก็แผลงฤทธิ์จนเธอเดินโขยกเขยก และเย็นวันนั้นเธอก็ต้องกลับมาบ้านพร้อมกับเท้าที่ระบม
         ผู้เขียน เปรียบชีวิตคนเราเป็นเหมือนการเดินทางไกล และความรัก__ก็คงเป็นเหมือนรองเท้า  ซึ่งแท้ที่จริงแล้ว ..คนเราไม่ได้ต้องการ "รองเท้าสวย" มากไปกว่า - - รองเท้าที่ใส่สบาย - -แต่ก็นั่นแหละ ใคร-ใครก็ย่อมชอบรองเท้าสวย-สวยด้วยกันทั้งนั้น  จึงไม่น่าแปลกที่หลายคนมักตัดสินใจซื้อรองเท้าเพราะว่า "มันสวย" มากกว่า "มันพอดีกับเท้า"  และแม้มันจะใส่แล้วคับไปนิด...อึดอัดไปหน่อย ก็ยังไม่วางมือ เหตุเพราะว่า___มันสวยถูกใจ  หรือแม้มันจะราคาแพงลิบลิ่วก็ยังอยากเป็นเจ้าของให้ได้
        หากว่าเราต้องเดินทางไกล  แม้จะมีรองเท้าสวยหรู ราคาแพง ยี่ห้อแบรนด์เนม มันก็คงไม่มีประโยชน์ แม้จะสวยแค่ไหนแต่ถ้ามันทำเท้าเราเจ็บ...สุดท้ายก็คงต้องถอดมันออก
เพราะถ้าขืนเราเดินทั้งเท้าเจ็บ-เจ็บเราคงไปไม่ถึงปลายหนทาง
        ความรักก็เช่นกัน   เราอาจใฝ่ฝันที่จะมีคนรักสวย รวย เก่ง ฉลาด เลิศหรู แต่ความจริงแล้ว ....เราเพียงต้องการคน-คนนั้นเพื่อให้ตัวเราดูดีขึ้นมาเท่านั้นเอง
        มีบางคนเคยพูดว่ารองเท้าที่ใส่แล้วสบายไม่จำเป็นต้องสวยเด่นอะไร เพราะฉะนั้น
คนที่จะมาจับจูงมือเราไปตลอดทางของชีวิตก็ไม่จำเป็นต้องเป็นคนที่ดีเลิศที่สุดจนใครนึกอิจฉา  เฉกเช่นกับการใส่รองเท้าที่เดินแล้วสบาย มันทำให้เรามีความสุขมากกว่า เพราะมันจะพาเราไปจนถึงจุดหมาย โดยที่เราไม่ต้องเจ็บเท้า จนนึกอยากจะโยนมันทิ้งไปเสียให้รู้แล้วรู้รอดตลอดการเดินทาง  ในชีวิตการพัฒนาคุณภาพก็คงเป็นเช่นเดียวกัน  ถ้าทำตามรูปแบบคนอื่นๆที่ไม่เหมาะกับตนเอง  เพียงเพื่อให้ได้รับการรับรอง  ก็คงเหมือนสวมใส่รองเท้าที่สวยแต่อึดอัด คงเครียด แม้ในสายตาของคนทั่วไป ชื่นชมว่าดี ว่าเก่ง  ทำได้อย่างไร  แต่เจ้าตัวคงอึดอัด ไม่มีความสุขในการทำงานพัฒนาคุณภาพ  คงมีความคิดเบื่อหน่าย และหยุดทำเป็นระยะๆ ตามแรงกระตุ้น หรือตามกระแสสังคม แล้วสุดท้ายก็คงเลิกลาไป