ปีนี้มีโอกาสไปทำบุญเลี้ยงพระ, เณร และแม่ชี ทั้งวัดที่จังหวัดบุรีรัมย์ในช่วงวันที่ 22 -  23 เม.ย.ที่ผ่านมา พร้อมพี่-น้องและครอบครัวของทุกคน ซึ่งถือเป็นการทำบุญวันครอบครัว นับว่าเป็นครั้งแรกที่ครบหน้าพี่-น้องทั้งหมด เห็นความปลื้มปิติของแม่ชี (แม่) แล้วมีความสุขที่สุด เพราะน้องชายบอกว่าเป็นความตั้งใจของแม่ที่อยากให้ลูกๆ ทุกคนมาทำบุญพร้อมกันสักครั้ง ซึ่งแต่เดิมทีก็คิดกันว่าผลัดกันไปแล้วแต่ความสะดวกของแต่ละคน เดี๋ยวคนโน้นมา เดี๋ยวคนนี้มา จะได้ไม่ห่างแม่นานเกินไป แต่พอได้ไปพร้อมๆ กันตามความประสงค์ของแม่แล้ว เห็นบรรยากาศ เห็นความสุขของแม่ ทำให้ทุกคนคิดว่าต่อไปเราต้องมาทำบุญอย่างนี้พร้อมๆ กันปีละครั้ง ในทุกเดือนเมษายนของทุกปี เพราะ การให้ความสุขแก่บุพการีนั้น ให้ท่านตั้งแต่ยังมีชีวิตอยู่ดีกว่ากราบไหว้ บูชา และทำบุญส่งไปให้ตอนท่านจากไป

           อยากฝากคติคำสอนของพ่อ-แม่ที่ฝากไว้และจำได้ขึ้นใจ ซึ่งพ่อได้เขียนจดหมายส่งมาให้ระหว่างเรียนพยาบาล พ่อเขียนว่า

          "พ่อ-แม่เหนื่อยเพื่ออะไรรู้ไหมลูก  

           ก็เพื่อปลูกให้ลูกเป็นเช่นบัณฑิต                           

           ให้ลูกรักนั้นงดงามด้วยความคิด              

           หวังชื่นใจสุดชีวิตวันหน้าเอย"

           เรื่องนี้สอนให้รู้ว่า "สิ่งที่เราคิดกันเองว่าดีที่สุดสำหรับคนอื่น อาจจะไม่ใช่สิ่งที่เขาต้องการ เพราะฉนั้นการจะให้สิ่งที่ดีที่สุดแก่คนอื่น ต้องเป็นสิ่งที่เขาต้องการด้วย