สายลมและแสงแดดกับมิตรภาพระหว่างเส้นทางที่ไม่คุ้นเคยแต่คุ้นตาเพียงแต่ออกมาคำบอกเล่าของนักเดินทางที่แสนไกล................

.................วันเหงาๆของการเดินทางท่องเที่ยวดินแดนทางภาคเหนือในช่วงต้นปีที่ผ่านมา มันยังคงฝังรากลึกอยู่ในความทรงจำ มีโอกาสไม่มากนักที่จะท่องเที่ยวในดินแดนแห่งนี้ มันห่างไกลมากเกินความสุดทน ถึงจะชอบเดินทางมากแต่ยังงัยก็ไม่ชอบนั่งรถเป็นเวลานานโดยเฉพาะในเมืองไทยเนื่องระหว่างเส้นทาง ความเจริญมันปกคลุมไปหมดแล้ว

...............สายลมหนาวเย็นช่วงปลายฤดูที่เชียงใหม่สร้างความกระปี้กระเปร่าให้ตัวเองดีนัก เส้นทางของความสุขกำลังจะมาเยือนอีกครั้งในอำเภอปายมันเป็นความคาดหวังจากการบอกเล่าผ่านตัวหนังสือหรือนักเดินทางที่พูดคุยกัน...ผมกำลังจะไปปาย

.................ปายไม่หนาวอย่างที่คิด ....ปายไม่สงบอย่างที่หวัง................ปายเป็นแหล่งของคนแปลกหน้ามาเจอกัน ตักตวงแล้วจากไป แต่ปายยังคงมีชีวิตที่เปลี่ยนแปลงผันตามเรื่องราวที่เกิดขึ้นในสังคมเป็นคำบอกเล่าจากนักเดินทางแปลกหน้าที่เจอกันในร้านกาแฟ มันคงเป็นเช่นเดียวกับที่อื่นๆที่เหงา เสื่อมโทรม และซึมเซา และมันก็จะเป็นเช่นนี้กับที่อื่นๆ ที่บรรดามนุษย์เหงาและนักแสวงหาไปค้นเจอ และคนส่วเล็กในกลุ่มใหญ่ไปตักตวง

..................มุมหนึ่งแม่นำปาย ชางบ้านยังคงงมหาปลา หาหอยตามประสา.....ใครจะมาใครจะไปชาวบ้านแถวนี้ได้ผลประโยชน์น้อยมาก นายทุนกระเป๋าตุงมาตักตวงไปหมดแล้ว คนในพื้นที่ตกเป็นเบี้ยล่างเหมือนเคย.........เฮ้อ

...................สายลมแห่งความหนาวหอบพาผมและคนส่วนหนึ่งลัดเลาะออกมาจากปายเพื่อไปหาความสุขแห่งใหม่ของเส้นทางในดินแดนอื่น ...แม่ฮ่องสอนสวยงามกว่าที่คิดแต่ก็เล่นเอาเราซะอ่วม อาเจียนตลอดทางโค้งมันเยอะจริงๆจนมีป้ายเขียนบอกว่าใครมาถึงแม่ฮ่องสอนให้มารับเกียรติบัตรทันที..............วัฒนธรรมของชาวไทใหญ่มีอย่มากมายในแม่ฮ่องสอนมันดูแปลกตาจากดินแดนอีสานที่จากมา มันช่างน่าประทับใจยิ่งนัก แม่ฮ่องสอนเป็นเมืองเล็กๆเหมาะแก่การท่องเที่ยวแบบผมยิ่งนัก...เดิน...เดิน...แล้วก็เดิน ความเหงีบเหงาเมื่อตะวันลาลับฟ้า แต่มันเป็นเสน่ฆ์ยิ่งนักต่อผู้มาเยือนที่หลีกหนีความวุ่นวาย

...................เราอยู่ท่องเที่ยวที่ตัวเมืองไม่นานนักเพราะเรามีเศ้นทางที่น่าสนใจอีกแห่งหนึ่งที่

...................ขุนยวมดินแดนแห่งความแปลกตาสวยงามน่าประทับใจ สายลมเย็นในยามเช้า ชาร้อนๆกับขนมแปลกตาของชาวบ้านเชื้อสายไทใหญ่ในหมู่บ้านระหว่างเส้นทางและหุบเขา บ้านเรือนไม้เก่ารูปทรงแปลกตางาน สถาปัตยกรรมล้ำค่าที่ได้รับอิทธิพลพม่าช่างสวยงามยิ่งนักโดยเฉพาะวัดที่อยู่ห่างจากตัวอ.ขุนยวมแล้วละก็น่าชมทีเดียว

....................หมู่บ้านที่ไปพักอยู่ห่างจากตัวอ.ประมาณ 12 กม.เป็นชุมชนไทใหญ่เราเสาะหาบ้านที่สามารถให้เราพักอาศัยได้ ในโลกนี้ยังคงมีคนใจดีอีกเยอะที่อนุเคราะห์เรา สายน้ำลำธารเล็กที่ไหลตลอดปีหล่อเลี้ยงชาวบ้านให้มีความสุขพอเพียงกินอยู่

....................เราจากมาด้วยความสุขใจ อิ่มเอมใจได้แต่หวังว่าขุนยวมคงไม่มีสภาพข้างหน้าอย่างปายนะ หรือว่าจะเป็นไปได้เพราะมีคนอย่างผมอยู่ ที่คอยบอกเล่าเรื่องราวของการเดินทางในที่แปลกตาและนำพาคนแปลกหน้าสู่ดินแดนที่ไม่คุ้นเคย คุณคิดเช่นเดียวกับผมรึปล่าว ...............

ช่วยบอกเล่าและเสนอความคิดเห็นมาบ้างยังดี.......................