การมีงานทำย่อมดีกว่าการตกงานนะครับ เพราะการที่เราได้ทำงานหรือมีงานทำ นั่นย่อมหมายถึงตัวเรายังมีคุณค่านะครับ...

            ช่วงสองอาทิตย์มานี้ทำแต่งานเอกสารล้วน ๆ ซึ่งเป็นงานที่ไม่ชอบและไม่ค่อยถนัด แต่ก็จำเป็นต้องทำครับ ทำให้เกิดความรู้สึกเบื่อ ๆ กับงาน เลยใช้เทคนิคแก้ความเบื่อที่เคยใช้ตอนเป็นทหารเกณฑ์มาใช้ คือ ตั้งหน้าตั้งตาทำอย่างเดียวไม่ต้องคิดอะไรเลย รอจนกว่าจะถึงวันศุกร์ได้ลากลับบ้านครับ...

                                          

            ช่วงที่เป็นทหารเกณฑ์อยู่ปีหนึ่งลากลับบ้านทุกอาทิตย์เลยครับ ไปถึงเช้าวันจันทร์ก็ทำงานครับ (ช่วยงานธุรการ) แล้วพอเย็นวันศุกร์ก็ลากลับบ้าน เป็นอย่างนี้ตลอดหนึ่งปีครับ สิ่งที่ได้คือความอดทนครับ อดทนที่จะรอคอยให้ถึงวันศุกร์...

            มาถึงงานที่ทำอยู่ตอนนี้ก็พยายามไม่คิดอะไรครับ ตั้งหน้าตั้งตาทำเดี๋ยวก็ถึงวันศุกร์แล้วครับ ได้หยุดสองวัน ยิ่งเป็นศุกร์นี้แล้วด้วย จะได้หยุดยาวยิ่งรู้สึกดีและมีกำลังใจในการจัดการกับงานเอกสารที่อยู่ตรงหน้าให้เสร็จมากขึ้นครับ...

            เคยอ่านหนังสือเจอครับ เขาบอกว่าทนทำงานที่ไม่ชอบไปก่อนจนกว่าเราจะเจองานที่ชอบและใช่ อย่างน้อยก็ถือเป็นประสบการณ์ และที่สำคัญการมีงานทำย่อมดีกว่าการตกงานนะครับ เพราะการที่เราได้ทำงานหรือมีงานทำ นั่นย่อมหมายถึงตัวเรายังมีคุณค่านะครับ...

                                                        

            การแว้บออกมาจากงานเอกสารแล้วมานั่งเขียนบันทึกนี่ ก็เป็นอีกวิธีหนึ่งที่ผมมักใช้เสมอเวลาที่รู้สึกเบื่อมาก ๆ ครับ "ความอดทน" เป็นอีกหนึ่งคุณสมบัติของคนที่จะประสบความสำเร็จนะครับ ฉะนั้นเราต้องอดทนเข้าไว้ สู้ ๆ นะครับ Robin...