ความเชื่อของชาวไอยคุปต์โบราณ กล่าวว่า เมื่อเราตายไป วิญญาณจะล่องลอยไปยังประตูแห่งสรวงสวรรค์ ณ ที่นั้น จะมีเทพ เฝ้าอยู่และเป็นผู้ที่จะอนุญาตให้เราเข้าไปสู่สวรรค์แห่งนั้นได้หรือไม่ ด้วยคำถาม 2 คำถาม คือ
1. คุณได้ค้นพบ “ความสุข ความชื่นชม” ในชีวิตหรือยัง?
2. คุณได้มอบ “ความสุข ความชื่นชม” ให้กับคนอื่นบ้างหรือเปล่า?
ทำให้หันมาไตร่ตรองต่อว่า ... หรือว่า “สาระอันแท้จริงของชีวิต” นั้น มิใช่เพียงการได้ค้นพบ “ความสุข ความชื่นชม” ในชีวิตของตนเท่านั้น
หากหมายรวมถึง...การได้มอบและแบ่งปัน “ความสุข ความชื่นชม” ในชีวิตให้แก่ผู้คนรอบตัวเรา แก่สังคมที่เราพักพิงอิงอาศัย และแก่โลกอันไพศาลนี้ด้วย
อ้อ...แค่นี้เองหรือที่เรียกว่า “ชีวิต”?
อมยิ้มอย่างมีความสุข ... ถ้างั้นล่ะก็ ชีวิตก็ไม่ใช่สิ่งที่ยุ่งยาก ซับซ้อนสักหน่อยเลยนี่นา...
(^___^)
สวัสดีครับ คุณพี่ไม่มีราก
ไม่ได้มาแลกเปลี่ยนเรียนรู้กันเสียนาน
ขออนุญาตนะครับ
----
ตอนนี้กำลังอ่านเรื่อง "ความลับ 5 ข้อ ที่คุณต้องค้นให้พบก่อนตาย"
อ่านแล้วทำให้เห็นกระจ่างขึ้นว่า เป้าหมายของชีวิตนี้น่าจะมีสองส่วนที่จะต้องสมดุลกันครับ
1. จะดำรงอยู่อย่างไรให้มี "ความสุข"
2. จะดำรงอยู่อย่างไรให้มี "ความหมาย" และ "คุณค่า"
ผมคิดว่า "ความสุข" เป็นเรื่องที่เราต้องทำให้กับตัวเอง
แต่ "ความหมาย" และ "คุณค่า" นั้นเป็นเรื่องที่เราต้องทำให้กับคนอื่นๆ และสิ่งอื่นๆ รวมไปถึงโลกและจักรวาลนี้
ยังไม่พบหรอกนะครับ แต่ก็หวังว่า ก่อนตายน่าจะได้เห็นอะไรลางๆ บ้าง
ถืงจะทำไม่ได้ ไปไม่ถึง แต่ก็ยังดีกว่าตายไปโดยไม่รู้อะไรเลยใช่มั๊ยครับ
ชีวิตมันสั้น แต่จิตวิญญาณนั้นยังอีกยาวไกล
ขอบคุณที่ทำให้ได้ใคร่ครวญครับผม
สวัสดีค่ะคุณ ซวง ณ ชุมแสง
ชอบสังคมอุดมปัญญา G2K นี้...ก็ด้วยเหตุนี้ค่ะ...^_^...
บล็อกนี้เป็น อนุทินหรือไดอารี่ ที่บันทึกความคิดที่เกิดขึ้น ถือเป็นการ "สื่อสารกับตัวเอง" แต่เป็น การคิดที่ส่งเสียงดัง ๆ ให้กับเพื่อน ๆ ที่มีความคิดเห็นทั้งที่เห็นต่าง เห็นพ้อง มาช่วยเสริมเติมเต็มด้วย...
คุณซวง เป็นอีกคนหนึ่งที่คนไม่มีรากรู้สึกตื่นเต้นทุกครั้งที่เข้ามา ลปรร ด้วย .... จริง ๆ ค่ะ...^_^...
.....
หนังสือ "ความลับ 5 ข้อ ที่คุณต้องค้นให้พบก่อนตาย" นี้ คนไม่มีรากยืนอ่านอย่างย่นย่อจนจบที่บูธหนังสือของ "สนพ.สวนเงินมีมา" เนื่องจากอ่านจนจบและหลานมีหน้งสือเล่มนี้แล้ว จึงไม่ได้ซื้อ และก็พบว่ามีเนื้อหาที่สอดคล้องกับอีกหลาย ๆ เล่มที่ชอบอ่านค่ะ
และในส่วนของสาระที่ว่า...การอยู่อย่างไรให้มีความสุข และ อยู่ให้มีคุณค่าและความหมาย เห็นด้วยอย่างยิ่งกับที่คุณซวงว่า...
ผมคิดว่า "ความสุข" เป็นเรื่องที่เราต้องทำให้กับตัวเอง
แต่ "ความหมาย" และ "คุณค่า" นั้นเป็นเรื่องที่เราต้องทำให้กับคนอื่นๆ และสิ่งอื่นๆ รวมไปถึงโลกและจักรวาลนี้
เราคงได้ค้นพบ..."ความหมายและคุณค่า"ในชีวิตนี้ค่ะ ถ้าเราไม่หยุดค้นหาและตั้งคำถามกับตัวเอง....
ขอบคุณมากมายค่ะ
ชอบจังค่ะพี่หญิง ... ตอบโจทย์คำถามที่ว่า
แค่คิดจะใช้ชีวิตอย่างไร ...
การได้มอบและแบ่งปัน “ความสุข ความชื่นชม” ในชีวิตให้แก่ผู้คนรอบตัวเรา แก่สังคมที่เราพักพิงอิงอาศัย และแก่โลกอันไพศาลนี้ด้วย
อย่างนี้ชีวิตก็มิใช่เรื่องยุ่งยากจริงๆ .. ขอบคุณจริงๆ ค่ะพี่หญิง
แวะมาทักทายค่ะ ความสุขนั้นคือสิ่งที่ได้และทำนั้นคิดว่าตัวเองนั้นคงกล้าพอที่จะบอกท่านเทวดาตอนได้ไปขึ้นสวรรค์ค่ะ เพราะทำแล้วก็ไม่ได้หวังในสิ่งตอบแทน อิ่มใจ พอใจในสิ่งที่ทำ (ตั้งใจ) ทำแล้วผู้อื่นไม่เดือดร้อนดีค่ะ (หมายถึงสิ่งดีๆ)
สวัสดี ครับ คุณ คนไม่มีราก
ผมนั่งมอง รูปนี้อยู่นาน
และอ่าน ไป - มา 2 เที่ยว
เพราะมีคำถาม อยู้ 2 คำถาม(ถ้าอ่านเที่ยวเดียว เดี๋ยวอีกคำถามหนึ่งจะน้อยใจ)
อ่านแล้ว...อดคิดแล้วคิดอีก....ไม่ได้
เพราะคนเรา ถ้ามอง แบบง่าย ๆ ...ก็เพียงเท่าที่คุณ คนไม่มีราก ถามจริง ๆ ครับ
จะเอาอะไรมากมายไปกว่านี้อีก...
ถ้าทำได้ ผมอยากค้นพบความสุข(ไม่ใช่สุก)และความชื่นชม
มันอาจจะไม่ใช่ทุกสิ่งทุกอย่างที่เราอยากค้นหามัน.....
แต่นี่สิ....สำคัญ ....เมื่อค้นพบแล้วต้องมอบให้กันและกัน .....
อ่านแล้ว น้ำตาซึม ครับ...(ไม่รู้ใครจะเป็นเหมือนผมบ้าง)
- เข้ามาทักทายคุณ คนไม่มีราก ด้วยความคิดถึง
และขอส่งรอยยิ้มผ่านบันทึกนี้ ด้วยความสุข ค่ะ
เพราะคนเรา ถ้ามอง แบบง่าย ๆ ...ก็เพียงเท่าที่คุณ คนไม่มีราก เทพผู้เฝ้าประตูสวรรค์ ถามจริง ๆ ครับ
จะเอาอะไรมากมายไปกว่านี้อีก...
ถ้าทำได้ ผมอยากค้นพบความสุข(ไม่ใช่สุก)และความชื่นชม
มันอาจจะไม่ใช่ทุกสิ่งทุกอย่างที่เราอยากค้นหามัน.....
แต่นี่สิ....สำคัญ ....เมื่อค้นพบแล้วต้องมอบให้กันและกัน .....
อ่านแล้ว น้ำตาซึม(น้ำตาแห่งความเบิกบาน) ครับ...(ไม่รู้ใครจะเป็นเหมือนผมบ้าง)
สวัสดีครับนกแห่งอรุณรุ่ง
เพิ่งกลับมาจากการไปประชุมที่ภูเก็ตครับ
มีของฝากจากถ.ถลางนิดหน่อยด้วย....น่าจะชอบ
ตามอ่านบันทึกที่เขียนออกมามากมาย อ่านตาม คิดตาม เห็นการพัฒนาทางอารมณ์ ความคิด และการปฏิบัติธรรมะ
พี่ชอบคำถามที่เทพเฝ้าประตูสวรค์ถามนะ เพราะทำให้ได้ถามตัวเองบ้าง
1. คุณได้ค้นพบ “ความสุข ความชื่นชม” ในชีวิตหรือยัง?
2. คุณได้มอบ “ความสุข ความชื่นชม” ให้กับคนอื่นบ้างหรือเปล่า?
ถ้าสำหรับตัวที่ต้องตอบว่า กำลังพยายามทำอยู่ครับ ทั้งสองข้อเพียงแต่ยังไม่ค่อยสมบูรณ์มากนักเท่านั้นเอง
ขอบคุณข้อคิด เตือนใจดี ๆ ที่ขยันเขียนและนำมาฝากกันครับ
ลืมบอกว่า ของฝากไว้ที่คุณกฤษณ์แล้วนะครับ
นี่คือ ดอกอะไรครับ
สวัสดีครับนำภาพ ต้นงวงช้าง มาร่วมโพสด้วยครับถ่ายจากหลังบ้าน ด้วยกล้องจากมือถือ เลยหลุดโฟกัส
เจริญพร โยมคนไม่มีราก
ตลอดชีวิตพบความทุกข์ส่วนความสุขพบบ้าง
เมื่อมีทุกข์ไม่มาก
เจริญพร
สวัสดีค่ะคุณ. poo
ดีใจที่ได้คุยกันอีกครั้ง คิดถึงเชียวค่ะ หายไปหลายวัน
หากเราตั้งเป้าหมายชีวิตไว้อย่างเรียบง่ายและมีคุณค่า ... ขีวิตก็ไม่ใช่เรื่องยากค่ะ
(^___^)
สวัสดีค่ะคุณตุ๊กตา
ยินดีด้วยค่ะที่คุณตุ๊กตากล่าวว่า...กล้าที่จะบอกเทพที่เฝ้าประตูสวรรค์ เพราะทำดีด้วยใจ ไม่ได้หวังผลตอบแทน...
จริงค่ะ ทำสิ่งใดขอให้ได้ทำดีแล้ว อย่ากังวลว่าจะได้ผลอย่างไร เพราะทำดีก็คือได้ทำดี ส่วนผลคงมีอีกหลายปัจจัยค่ะ
ขอบคุณค่ะ
(^___^)
สวัสดีค่ะคุณ แสงแห่งความดี
อมยิ้มเลยค่ะ ที่บอกว่า มองภาพนี้อยู่นาน...ไม่แน่ใจว่าคิดเหมือนกันหรือเปล่า แต่ทุกภาพที่นำมาประกอบคนไม่มีรากมักจะคิดเชื่อมโยงกับเนื้อหาที่เขียน...ซึ่งก็ไม่ได้อธิบายไว้ มีกัลยาณมิตรที่คิดคล้าย ๆ กันไม่กี่คนค่ะ ที่จะถามถึงและสนใจในภาพที่นำมาประกอบ...
ขออนุญาตเล่าความคิด ที่นำภาพประกอบนี้มาโพสต์เพราะรู้สึกว่า สิ่งเล็ก ๆ ที่ดูเหมือนไม่มีคุณค่าอะไร เช่น วัชพืช นี่ ความจริงแล้ว เขาก็มีเจตจำนงในการมีชีวิต เพราะคนไม่มีรากเชื่อว่า...ไม่มีเหตุบังเอิญ...ในโลกนี้ค่ะ ทุกอย่างมีเป้าหมายที่จะต้องมาตอบแทนกับโลกนี้เสมอ
ดังนั้น...ภาพนี้จึงบอกว่า สิ่งที่ดูเหมือนไม่มีคุณค่าอะไร เขาก็มีมุมที่งดงามและมีสิทธิ์ที่จะอยู่ในโลกนี้เหมือนเรา และหน้าที่ของเราในการเป็นมนุษย์นั้น แท้จริงแล้วต้องเป็นไปเพื่อผู้คน สังคมรอบตัวค่ะ
ดังที่คุณแสงแห่งความดีว่า....แต่นี่สิ....สำคัญ ....เมื่อค้นพบแล้วต้องมอบให้กันและกัน .....
วันนี้คนไม่มีรากก็มีอาการคล้าย ๆ คุณแสงแห่งความดีค่ะ คืออาการน้ำตาซึม... แต่เกิดจากการอ่านหนังสือเล่มหนึ่ง...ซึ่งเปลี่ยนมุมในความคิดไปมากมายเลยค่ะ ...
ขอบคุณและดีใจที่มีกัลยาณมิตร เช่น คุณแสงแห่งความดี ที่สามารถรับสื่อถึงความหมายที่อยากสื่อได้
(^___^)
สวัสดีค่ะคุณครูนัด tiya .....
หายไปนานมาก แต่คนไม่มีรากก็ยังระลึกถึงคุณครูนัดค่ะ
งานคงยุ่งมากสินะคะ ...
รักษาสุขภาพด้วยนะคะ และอย่าหายไปนานมากนัก
คิดถึงค่ะ
(^___^)
สวัสดีค่ะพี่คนตัดไม้
คำถามสองคำถามนี้เป็นคำถามที่เราน่าจะ "ถามตัวเอง" ก่อนที่เราจะตายและต้องไปพบเทพที่เฝ้าณประตูสวรรค์นะคะ
...เพราะคำถามทั้งสองคำถามนี้ จะช่วยให้เรามีทิศทางที่จะ...เดินทางไปสู่ "ความหมายและคุณค่า" ของชีวิตได้
คงได้เห็นของฝากจาก ถ.ถลาง (ใครเอ่ย?) ในวันพรุ่งนี้ค่ะ
ขอบคุณพี่ค่ะ
ส่วนภาพนี้ เด็กทำงานบ้านเขาว่าเป็น พวกวัชพืช ค่ะ ตอนแรกดูภาพของคุณกวินยังคิดว่าเป็นประเภทเดียวกัน ... แต่พิจารณาแล้ว ไม่ใช่ ต้น "งวงช้าง" ค่ะ
ความงดงามที่เกิดจากภายใน
งดงามยิ่งใหญ่กว่าสิ่งที่พบเห็นภายนอก
.......
หลายครั้งหลายครา "เรา" มักมีข้อคำถามที่อาจจะผุดขึ้นในใจเป็นบางครั้งว่า
มิตรภาพที่สวยงามที่ร่วมก่อบนโลกเสมือนแห่งนี้ "ทำให้เราอมยิ้มได้อย่างมีความสุขเสมอ"
การสนทนานั้นเป็นวิถีทางที่เป็นธรรมชาติที่ทำให้เราได้มีปฏิสัมพันธ์และการคิดร่วมกัน
การสนทนาผ่านโลกเสมือนก็เช่นเดียวกัน ทำให้เราปลดจากกรอบแห่งระบบ ระเบียบ ปล่อยใจตามธรรมชาติให้เข้าถึงความเข้าใจซึ่งกันและกัน การยอมรับ เคารพ ในความเป็นปักเจกของแต่ละคน ช่วยให้เราได้เรียนรู้ที่จะยอมรับ เรียนรู้ที่จะแบ่งปัน อ่อมน้อม ถ่อมตน สนใจผู้อื่นอย่างจริงใจ การรับฟังซึ่งกันและกันจะช่วยทำให้เติมเต็มความสุข หรือแม้กระทั่งเมื่อเกิดทุกข์ในใจ แต่เราก็ยิ้มรับกับมันได้เมื่อคิดถึงกันและกัน
"ความสุข การชื่นชม" -----> การแบ่งปัน
ทำให้เราได้พบสุข เห็นสุข ได้อย่างแท้จริง
"ใช่ไหมหนอ???"
ดีใจที่มีน้องอีกคนให้คิดถึง
สวัสดีค่ะ
* มาแบ่งปันคุวามทุกข์และความสุขให้ค่ะ..อิอิ
* ฝากโมกดอกซ้อนมาคลายร้อนค่ะ
* สุขกายสุขใจนะคะ