ก่อนจะไปถีงบ้านน้องครูที่ลาอุปสมบท  เราทั้ง 11 คน  ได้ไปท่องเที่ยวกันก่อน  ที่ปราสาทหินพนมรุ้ง  ซึ่งวันนี้เป็นงานวันสุดท้าย

***** 

อากาศแจ่มใส่  แดดร้อนมาก  เราเดินผ่านร้านขายของก่อน  เพื่อนครูชวนไปซื้อกระเป๋า  เราเลือกกันนาน  ส่วนครูอ้อยได้กำไลมา 1 วงเท่านั้น  เพราะใจอยากไปเดินเล่นชมความสวยงามของประวัติศาสตร์เสียมากกว่า

*****

เพื่อนครูที่เดินไปด้วยกัน  มีความรู้เรื่องประวัติศาสตร์ พอสมควร  เล่าเรื่อง  เขมร  ในศตวรรษที่  17 ให้ครูอ้อยฟังว่า.....สมัยนั้น  ขอม หรือ เขมร เรืองอำนาจมากทีเดียว  เราคนไทย  ต้องส่งบรรณาการไปให้เขมรทุกปี  และ บรรณาการที่ต้องส่ง  ก็คือ  น้ำ  น้ำในสระแก้ว  สมัยนั้น  คนมีบุญ ก็คือ  พระร่วง  ตามที่เราได้เรียนกันมา  ต้องหนีไปบวช    และขอมก็ติดตามฆ่า  .....คนดีของเราชาวไทย

*****

แหม!!!!  ช่างเหมือนปัจจุบันที่เดียว  ที่ประเทศไทย  มีคนดี  แต่ถูก.....ตามฆ่า 

*****

Wer

*****

แต่แตกต่างตรงที่   สมัยก่อนนั้น ตามฆ่าโดยชาวเขมร  แต่ปัจจุบันนี้  ตามฆ่า  โดยคนไทย 

คนไทย  ฆ่า  คนไทย

*****

Qws

*****

วันนี้ ดึกมาก อยากเล่าต่อ

แต่ขอ พักผ่อน  นอนหลับ 

พรุ่งนี้ ไปต่อ รอรับ

ความรู้ นำกลับ  มาทำงาน

*****

เล่าเรื่อง ไปเที่ยว เลี้ยวลด

เดินบท  จรชีพ  ถิ่นฐาน 

ประเทศชาติ  ไทยสงบ ยืนนาน

รากฐาน มั่นคง  เนาว์ยืน

*****

เป็นไทย มีไท  สืบเนื่อง

รุ่งเรื่อง  ประเทือง  วันคืน

อิสระ  ชาติไทย กลับคืน

ยันยืน  ขอไทย  ไร้ทาส

*****

จงตื่น  ยืนขึ้น  ลุกสู้

ให้รู้ ให้ดู  เพื่อชาติ

อย่าตก  เป็นทาส  อำมาตย์

สู้สู้  เพื่อชาติ  ไทยเอย

*****

ด้วยความรัก และปราถนาดี

จาก

ครูอ้อย แซ่เฮ ส.ร.ช.