ได้เห็นความไม่มีระบบ ไม่มีระเบียบในชีวิตประจำวันทั่วๆไปของเราแล้ว จะว่ากลุ้มใจก็กลุ้มใจนะคะ แต่ก็รู้สึกว่าเป็นปัญหาใหญ่ระดับรากหญ้าของคนไทยเราเลยก็ว่าได้ ในส่วนตัวของตัวเองก็นึกไม่ออกว่าเราจะทำอะไรได้มากไปกว่า พยายามทำตัวให้มีระบบ ระเบียบ (เผื่อจะเป็นตัวอย่างให้คนอื่นได้บ้าง) จัดระบบระเบียบให้กับอะไรรอบๆตัวที่พอจะทำได้ ทำตามระบบระเบียบที่มีอยู่แล้วให้มากที่สุดเท่าที่จะทำได้

สำหรับตัวเองแล้ว เห็นว่าการที่เรารักษาระบบระเบียบนั้นมีแต่สิ่งดีนะคะ นึกไม่ออกว่าทำไมจึงมีคนอยากจะมีชีวิตที่ไร้ระบบ ระเบียบ รวมทั้งกฎเกณฑ์ต่างๆ เอาเรื่องง่ายๆบนถนนหนทางนี่แหละ ลองคิดดูว่าถ้าทุกคนทำตามกฎเกณฑ์ ไม่เห็นแก่ตัวเองเป็นหลัก ไม่เอาความสะดวกของตัวเองมาอยู่เหนือกฎเกณฑ์ การใช้ถนนหนทางคงจะมีอุบัติเหตุน้อยลงกว่านี้สักแค่ไหน เคยอยู่ในประเทศที่เขารักษากฎจราจรกันอย่างเคร่งครัดมาแล้ว เห็นได้ชัดว่าดีกว่าความไร้ระเบียบยังไงจริงๆ

เชื่อว่าจริงๆแล้วการมีกฎระเบียบนั้น เป็นไปเพราะปัญหาที่เกิดจากความไม่มีระบบระเบียบนั่นเอง ถ้าผู้คนคิดทุกครั้งก่อนที่จะทิ้งขยะ มองหาที่ที่ควรทิ้ง คิดถึงคนที่ต้องมาตามเก็บทีหลัง คิดถึงปัญหาจากการที่สิ่งที่เราทิ้งเรี่ยราดมันไปตกอยู่ในท่อน้ำ สระน้ำ เราก็คงไม่ต้องมีกฎกติกาเรื่องนี้ นึกถึงประเทศที่เขาเข้มงวดเรื่องนี้อย่างสิงคโปร์ ผู้คนของเขาก็ทำตามได้ แถมเราๆที่ชอบทิ้งไม่เลือกที่ก็ยังปรับนิสัยได้ชั่วคราวเมื่อไปอยู่แบบนั้น และก็มีคนอีกมากมายที่ชื่นชม แต่ในบ้านเราไม่เคยเห็นผล

เขียนบันทึกนี้เพราะอึดอัดขัดใจ ไม่มีทางออกกับเรื่องนี้เท่านั้นเองค่ะ นึกถึงที่เคยอ่านพบท่านOsho ว่าไว้ว่า สิ่งมีชีวิตที่ต้องมีกฎหมาย ระเบียบกติกาในการดำเนินชีวิตก็มีแต่มนุษย์นี่แหละ แล้วก็ค่อยได้คิดว่า ถ้าเราทำดีที่สุดแล้วก็จงทำใจกับสิ่งที่เห็นและเป็นไปเถิด