การทำวิจัยโครงการจัดการความรู้เพื่อพัฒนาองค์กรการเงินชุมชนทำให้กระบวนการเรียนรู้ของผู้ทำวิจัยเพิ่มขึ้นมากมาย ทั้งเรื่องของประสบการณ์งานวิจัย โดยเฉพาะในเรื่องการบริหารโครงการวิจัยแม้จะยังทำได้ไม่ดีนักแต่ก็ได้ทดลองทำแล้ว
ในการบริหารคนก็ยังจัดการได้ไม่ดี เพราะไม่อยากบังคับใครให้มาทำ บอกแล้วจะมาก็มาไม่มาก็ไม่เป็นไร เราก็ทำไปเรื่อยๆเท่าที่ทำได้
การบริหารงานก็ยังไม่เป็นไปตามแผนเพราะจะมีรายการแทรกจากบุคคลที่มีความสำคัญต่อชีวิตและหน้าที่การงานมาแทรกเสมอ
การบริหารเงินยังไม่เป็นระเบียบ นักในเรื่องของการทำใบสำคัญรับเงิน ใบเสร็จต่างๆ
การลงพื้นที่ยังไม่เป็นไปตามเป้าหมาย เดือนละ 6 - 8 คร้ง บางเดือน 4 บางเดือน 5 บางเดือน 3 เป็นอะไรที่ยังไม่สม่ำเสมอ
ยังมีอีกหลายงานที่ทำได้แต่ยังไม่ดีนัก
วันนี้มีเท่านี้แหละค่ะ พรุ่งนี้องขับรถไปสระแก้วแต่เช้า ขอตัวไปนอนก่อนนะคะเดี๋ยวจะหลับใน
เปิดดูข้อเขียนของอาจารย์แล้วเริ่มจะมองเห็นว่าความท้อถอยของอาจารย์ที่ทุมเทและเสียสละกับงานนี้ซึ่งเป็นงานในพื้นที่ของตนเองแล้วที่ไม่ ลุเป้าหมายตามที่ทีมงานตั้งใจเท่าที่ควรเป็นทั้งพี่เลี้ยงทั้งผลัดทันดันไม่ว่าจะเป็นเวทีแห่งการเรียนรู้หรือการสื่อประชาสัมพันธิ์ผ่านวารสารก็ตาม ผลสะท้อนกลับมาเป็นสื่อสองทางนั้นยังได้รับอยู่ในระดับปานกลาง ผมพยายามพูดเสมอว่าสังคมเมืองนั้นภาพที่เราเห็น อาจไม่เป็นอย่างที่เราคิดเสมอๆ เพราะความซับซ้อนของสังคม ความหลากหลายของวิถีชีวิตดั้งเดิมของคนสังคมเมืองเป็นปัจจัยหนึ่งที่เป็นปัญหาและอุปสรรคกับงานเราเสมอๆ แต่อย่าลืมว่าการพัฒนาการเปลี่ยนของเครือข่ายองค์กรการเงินตำบลในคลองยังมีห้องเรียนหลายๆห้องที่พร้อมจะเปิดให้เราเข้าไปเรียนรู้อยู่เสมอๆแต่การยอมรับในการปรับเปลี่ยนนั้นยังเป็นสิ่งที่เราจะต้องรอวันเวลาเป็นเครื่องพิสูจน์กับคำกล่าวที่ว่าคนมีศักยภาพชุมชนนั้นจะเข้มแข็ง ปัญหาอุปสรรคคือเครื่องมือที่เราจะต้องแสวงหาเหตุของปัญหานั้นเพื่อค้นพบความจริงของปัญหาที่ฝังรากหยั่งลึกกับสังคมฐานรากของสังคมไทย ผมเชื่อเสมอๆว่าการที่เราทำสิ่งใดสิ่งหนึ่งที่เป็นการจุดประกายความคิดให้คนเกิดการปรับเปลี่ยนไปในทิศทางที่ดีต่อตนเอง สังคมหรือกลุ่มองค์กร ย่อมหมายถึงเราให้ทานทางปัญญาอันสูงสุดแล้ว เพราะเราไม่สามารถที่จะไปกำหนดอนาคตของคนอื่นได้ ไม่สามารถที่จะไปกำหนดอนาคตของกลุ่มองค์กรใดได้ นอกจากเขาจะเป็นผู้กำหนดอนาคตของตนเองและกลุ่มองค์ แต่วันนี้ผมเชื่อว่าถ้าอาจารย์ลองทบทวนสิ่งดีๆที่พอจะมีอยู่ในพื้นที่ๆพบการเปลี่ยนแปลง ผมเชื่อว่าพลังที่ซ่อนเร้นอยู่ในใจของอาจารย์จะมีพลังแห่งการขับเคลื่อนสิ่งที่ตั้งใจไว้ไปสู่เป้าหมายคงไม่ไกลเกินความเป็นจริงเพราะการปรับเปลี่ยนและการพัฒนาที่จะเกิดการลงมือปฏิติร่วมกันต้องใช้เวลา
ต้องขอบคุณน้าเทพ (คุณเทพพิทักษ์)ผู้ซึ่งเป็นกำลังสำคัญกับงานวิจัยในชุดนี้อย่างมาก
ถ้าไม่ได้ท่านเราคงจะทำงานมาไม่ได้มากขนาดนี้
ที่เขียนเนื่องจากประเมินศักยภาพตนเองแล้ว ว่ายังไม่ดี แต่ไม่ได้หมายความว่าท้อแท้อะไร
เพราะชีวิตไม่ได้อยู่แค่นี้ยังต้องก้าวไปข้างหน้าพัฒนา หรือทำไปจนกว่าจะทำไม่ไหว
ขอบคุณกำลังใจที่มีให้เสมอมา
รับรองว่างานนี้กัดไม่ปล่อยแน่นอน