จดหมาย...

ถ้าคุณเกิดในราวปี 2500 ถึง 2520 หรือยุค 1955-1975

คุณลองย้อนกลับไปมองวันคืนเก่าดูสิคะ

คุณได้รับจดหมายกี่ฉบับ...ลองมาย้อนรอยกันมั้ยคะ

 

ในแต่ละปีเมื่อเริ่มต้นฤดูปิดภาค ฉันจะได้รับจดหมายมิตรภาพจากเพื่อนมากมาย สมัยนั้นเราปิดเรียนกันยาวนาน ไม่มีการศึกษาภาคฤดูร้อนเหมือนสมัยนี้ โทรศัพท์ยังมีใช้ไม่แพร่หลายและทางไกลนาทีละแสนแพง  เห็นหน้าบุรุษไปรษณีย์เหมือนเห็นเทวดาสื่อสารรัก สื่อสารมิตรภาพ ฯลฯ  จดหมายไปรษณีย์อิเล็กทรอนิกส์ไม่ต้องพูดถึง

 

จดหมายคิดถึง จดหมายขอเป็นเพื่อนด้วย จดหมายระบายรัก

จดหมายบ่น  

จดหมายเป็นโครง ฉันท์ กาพย์ กลอน...ยาว

จดหมายจดไว้มากมาย...

มีแม้กระทั่งจดหมายลูกโซ่ ที่หลงเชื่อจนต้องมานั่งคัดลอกเป็นสิบ ยี่สิบฉบับ

เพราะในยุคนั้นยังไม่มีเทคโนโลยีการสื่อสารแสนไฮเทคอย่างปัจจุบันนี้...

 

ตอนนี้คุณอาจยังนึกไม่ออก เพราะมีเรื่องราวอีกมากให้จดจำ

หรือเพราะการย้ายบ้านหลายๆ ครั้ง ทำให้ต้องตัดใจแปรสภาพจดหมายลายลักษณ์อักษรเหล่านั้นเป็นเถ้าสีเทา แต่คุณเชื่อมั้ย ถ้าคุณนึกดูให้ดีๆ บางทีความรู้สึกที่เกิดจากการอ่านจดหมายในอดีตยังเก็บอยู่ในความทรงจำของคุณ อาจยังคงอยู่ในมุมใดมุมหนึ่ง ถ้าคุณมีเวลาคิดให้ดี ๆ

...

จดหมายมิตรภาพ

จดหมายที่จดไว้ในใจ

จดหมาย...รัก ไม่รัก

จดหมายมิตรภาพที่ไม่อาจสานต่อ

ฯลฯ

ฉันเอง....ก็มีพื้นที่เล็ก ๆ เก็บจดหมายที่ได้รับ นานสิบปี ยี่สิบปี  

เก็บเรื่องราวดีๆ ที่เล่าผ่านจดหมายสารพัดรัก มากมายในมิตรภาพ เก็บไว้เปิดอ่านซ้ำ ๆ เพราะในจดหมายบางฉบับถ่ายทอดเรื่องราวที่งดงาม มีความเข้าใจ ห่วงใยให้กัน เป็นแรงบันดาลใจสำคัญ เป็นน้ำหล่อเลี้ยงให้หัวใจแช่มชื่นยามที่เหนื่อยหรืออ่อนล้า...

 

ฉันชอบเก็บจดหมายที่จากเพื่อน พี่ น้อง ที่ผ่านเข้ามาในเส้นทาง เก็บทั้งหมดเอาไว้ในกล่องความทรงจำที่จับต้องได้

 

คุณล่ะคะ...คิดถึงจดหมายที่ครั้งหนึ่งเคยได้รับบ้างหรือยัง? อาจอยู่ในความทรงจำที่ไม่มีตัวตนแล้วก็ได้

 

---- สำหรับหนุ่มสาวที่เข้ามาอ่านแล้วเกิดทีหลังยุคสมัยที่มนุษย์บุรุษไปรษณีย์เฟื่องฟู ^ ^…อาจไม่มีประสบการณ์ร่วมตรงนี้...ทำไมไม่ลองถามพี่ๆ พ่อหรือแม่ดูมั้ยคะ ---

แต่มีคำเตือน ระวัง!...ทิศทางลมด้วยค่ะ ^O^

(บทเริ่ม...)