ใครรู้บ้าง

ใครรู้บ้าง....ว่าทำไมเราจึงมีเรื่องราวของต้นไม้กับผีเป็นต้นว่าต้นตานีเป็นกล้วยชนิดหนึ่งที่มีเมล็ดเยอะแยะทำให้ไม่นิยมรับประทานกัน...ยายธีจำได้ว่าเมื่อสมัยเด็กๆบ้านไทยๆเราจะมีห้องน้ำส้วมไว้นอกบ้านสุดที่ที่เดียวและที่บ้านนี้ซึ่งเป็นบ้านย่าทางไปเว็จนี้ก็จะมีสพานเดินได้คนเดียวทอดยาวและก็จะมีกอกล้วยตานีขึ้นอยู่ข้างทางทุกๆเย็นก่อนเข้านอนเราก็จะมีตะเกียงลานเป็นศูนย์ส่องสว่างผู้ใหญ่ก็จะนั่งล้อมวงคุยกันเป็นประจำ...และเรื่องหนึ่งที่จำได้ก็คือผีผู้หญิงสาวสวยมักจะเป็นผีที่อยู่ประจำและสมัยนั้นสาวสวยเหล่านั้นก็ไม่ได้นุ่งมินิอย่างเดี๋ยวนี้หากจะเป็นสาวห่มสไบเฉียงอบแป้งร่ำหอมฉุย..ท่านเล่าว่ากอกล้วยตานีนี้ในวันคืนเพ็ญพระจันทร์เต็มดวงก็จะมีสาวงามที่ว่านี้ออกมาปรากฎตัวให้เห็น....และเมื่อตอนเด็กๆเมื่อคืนเพ็ญก็จะไม่มองไปที่กอกล้วยนั้นเลยและยิ่งดวงจันทร์ส่องสว่างเป็นนวลใยเงาไม้ทอดยาวพาให้เห็นเป็นรูปลักษณ์ไปตามความคิดฝัน......ปีนี้ยายธีตั้งใจไว้ว่าจะปลูกต้นไม้เพิ่มเป็นของขวัญวันเกิดตัวเองที่บ้งเอิญได้อยู่มาจนป่านนี้กับเพื่อนที่ที่มาชักชวนให้ปลูกต้นไม้เธอก็เคยพูดไว้ว่า...หากฉันตายก็อยากจะเป็นนางตะเคียนเฝ้าต้นไม้...เราได้หัวเราะกันวันนั้น..และวันนี้เราก็เริ่มมองหาต้นตะเคียนได้ยินแว่วๆว่ามีแถวชุมพรมีเพื่อนอยู่แถวบางน้ำจืดเขาก็มีเรื่องเล่าเหมือนกันว่าได้พบทรากตะเคียนทองอยู่ในดินเขาขุดขึ้นมา..ได้บรรยายเรื่องความฝันเกี่ยวกับหญิงสาวสวยที่อยู่ในต้นไม้นั้นตาแกเลยทำเรื่องอัญเชิญให้ท่านเฝ้าบ้านให้ซะเลยไม่ต้องเสียค่าจ้าง...วันนี้เราจะเริ่มปลูกต้นตะเคียนทองกันเผื่อว่าตอนตายจะได้ไม่ตกงานกันเพราะก็จะมีผู้เชิญเราไปเฝ้าที่เฝ้าทางเฝ้าต้นไม้กันบ้างเป็นความหวังข้ามชาติยามยากยุคต้มยำการเมือง.............................