ต้นเดิมเค้าของคนไทย

3 . มีชาวอังกฤษชื่อ คอลกูฮอน ( Archibal  R. Colguhoun )  เขาเป็นนักสำรวจดินแดนทางภาคใต้ของจีนจนมาถึงเมืองมัณฑเลในพม่าและได้เขียนหนังสือชื่อ  Chryse  มีเนื้อความทำนองว่าได้พบคนไทยในเส้นทางสำรวจโดยตลอดสอดคล้องกับหลายมุมคิดอย่าง  อี. เอช. ปาร์เกอร์  เขียนบทความเรื่อง  The  Old  Tai  Empire  ในปี พ.ศ. 2437 

โดยอาศัยหลักฐานตำนานจีนที่ว่า  เผ่าคนไทยตั้งอาณาจักรน่านเจ้าอยู่ในมณฑลยูนานช่วงราว พ.ศ. 1300 ปี  ต่อมาถูกทางจีนกดดันให้ย้ายลงมาทางใต้และหนังสือชื่อ  A  History  of  China  เขี่ยนโดยนักมานุษยวิทยาชาวเยอรมันชื่อ โวลแฟรม  อิบเบอร์ฮาร์ด  (  Wolfarm  Eberhard  )  กล่าวทำนองว่า 

 เผ่าคนไทยอยู่บริเวณมณฑลกวางตุ้ง  ต่อมาได้ย้ายมาตั้งถิ่นฐานที่มณฑลยูนานชื่ออาณาจักรแถน  ทำให้นักวิชาการของไทยยุคนั้นคล้อยตามอย่าง  พระยาประชากิจกรจักร  ( แช่ม  บุนนาค ) เขียนไว้ในหนังสือชื่อ  พงศาวดารโยนก  ทำนองว่า 

คนไทยมาจากทางตอนใต้ของเมืองจีน และท่าน ศ. ขจร  สุขพานิช  ก็เชื่ออย่างนั้นตามบทความเรื่องถิ่นกำเนิดและการอพยพของคนไทย  และแนวคิดนี้เองทำให้  จิตร  ถูมิศักดิ์  แสดงทัศนะออกมาทำนองว่า  คนไทยอาศัยอยู่ทั่วไป  ตั้งแต่ทางตอนใต้ของเมืองจีนและทางบริเวณภาคเหนือของไทย  ลาว  เขมร  พม่า  และรัฐอัสสัมของอินเดีย  อย่างคนไทยที่ตั้งถิ่นฐานอยู่บริเวณลุ่มแม่น้ำกก ( เมืองเชียงราย ) ก็เป็นเผ่าคนไทยที่ชาวเขมรเรียกว่า  พวกเสียมกก  มีนัยทางสื่อถึงเผ่าคนไทยหรือคนสยามที่อยู่ในลุ่มแม่น้ำกก 

 สำหรับผมเองอาจจะผิดก็ได้นะเกิดแง่คิดอีกมุมคิดหนึ่งคือการเรียกว่าว่า  สยามกก  หรือเสียมก๊ก  นั้น  เป็นการเรียกกลุ่มชนอย่างเช่นใน สามก๊ก  เป็นต้นแล