การกล่าวหาผู้อื่นโดยขาดการเรียนรู้ที่แท้จริง ทำให้ผู้อื่นเดือดร้อน

นิทานคุณธรรมอิงวิชาการ

การกล่าวหา(การจับผิดผู้อื่น)โดยขาดการเรียนรู้ที่แท้จริง

เรื่องเล่าจากประสบการณ์จริง

      เรื่องมีอยู่ว่า มีหญิงผู้หนึ่งซึ่งกล่าวหาผู้อื่นบ่อยครั้งไม่ว่าจะเป็นเรื่องอะไร หล่อนจะกล่าวหาโดยไม่มีมูลความจริง  ข้าพเจ้าเคยถามว่า "ที่กล่าวหา(จับผิดผู้อื่น) มารู้เรื่องคนอื่นจริงหรือเปล่า"  หล่อนนั่งงงมาก เพราะหล่อนรู้ไม่จริง

      มีอยู่ครั้งหนึ่งอ้างหลักฐานเป็นเท็จกับเพื่อนๆของข้าพเจ้า แต่สุดท้ายก็จนมุมค่ะ เพราะหล่อนไม่เคยเรียนรู้ความจริงของผู้อื่นเลย ทำให้เพื่อนของข้าพเจ้ากลายเป็นแพะรับบาป

      นิทานเรื่องนี้ สอนให้รู้ว่า ถ้ารู้อะไรไม่จริง ก็ไม่ควรกล่าวหาผู้อื่น ให้หาข้อมูลจากเจ้าของเรื่อง จากเจ้าตัวของบุคคลนั้นๆ ที่ผู้กล่าวหาอยากรู้  แล้วจะได้ไม่ต้องกล่าวหาผู้อื่นอีกต่อไป

     ในสังคมปัจจุบันมีคนประเภทนี้เยอะแยะมากมาย ซึ่งทำให้สังคมต้องเดือดร้อน ฉะนั้นต้องเรียนรู้ในสิ่งที่ไม่รู้  ความสงบร่มเย็นจะเกิดขึ้นค่ะ

" คนที่จับผิดของผู้อื่น  จะไม่พบความผิดของตนเอง"