ชีวิตที่เหมือนนิยาย

      

                                                                

  ชีวิตที่เหมือนนิยายตอนที่ 1

เมื่อชีวิตของเด็กหญิงคนหนึ่ง  ที่เติบโตมาในครอบครัวของพ่อแม่ซึ่งมีลูกหลายคน ไม่ได้เรียนหนังสือเหมือนกับเพื่อนคนอื่น ๆ มากไปกว่าการช่วยแม่ทำมาค้าขาย และทำงานบ้านตามที่เด็กหญิงพึงทำได้ ตั้งแต่จบชั้นประถมปีที่ 7 เมื่ออายุ 12 ปี  ก็ออกมาช่วยแม่ขายของทุกวัน  เพื่อหาเลี้ยงครอบครัว 

       ฉันอายุ 14 ปี ใช้เวลาตอนเย็นไปเรียนตัดเสื้อผ้าที่โรงเรียนสอนตัดเสื้อจนสามารถประกอบอาชีพได้ แถมมีลูกค้ามากจนตัดเย็บไม่ทันต้องหาเด็กมาช่วย การเรียนเพิ่มเติมในเรื่องช่างตัดเสื้อชายก็เกิดขึ้น จากแรงบันดาลใจที่เกิดจากการชี้แนะของครูชิต  ไกรเทพ ปัจจุบัน

คือสามี  หลังจากเรียนตัดเสื้อผ้าชายงานก็มากขึ้นจนล้นมือ จนทำไม่ทัน

        การสอนลูกศิษย์ก็เกิดขึ้น เมื่อมีประสบการณ์ในการตัดเย็บเสื้อผ้า  มีลูกศิษย์มาเรียนในขณะนั้นถึง 11 คน  ทุกคนทำได้ดี

        หลังจากนั้นฉันทำงานเป็นช่างตัดเสื้อเรื่อยมา จนวันหนึ่งก็เกิดแรงบันดาลใจอีกครั้งฉันไปสมัครเรียนโรงเรียนผู้ใหญ่วัดตันตยาภิรม จนจบมัธยมศึกษาปีที่ 3  แล้วฉันสอบเข้าเรียนต่อที่วิทยาลัยครูสงขลาได้ ฉันยังตัดเย็บเสื้อผ้าอยู่ตลอด  เมื่อเรียนจบอนุปริญญาฯ

โชคดีฉันก็ได้สอนโรงเรียนพรศิริกุล ซึ่งเป็นโรงเรียนราษฎร์ โดยการฝากของท่านอาจารย์

สุพล  เพชรานนท์  ฉันสอนโรงเรียนราษฎร์ 3 ปี แล้วก็สอบบรรจุเป็นข้าราชการครู

   

        http://gotoknow.org/blog/krukim21/248320