เป็นเวลาหลายเดือนที่ไม่ได้เขียนบล๊อก จนเกือบจะลืมไปแล้วว่าเค้าเขียนกันอย่างไร สาเหตุหนึ่งเพราะไม่ค่อยมีเวลา ซึ่งเป็นข้อแก้ตัวของคนที่ไม่มีความตั้งใจจริง หรือไม่มุ่งมั่นทุ่มเทที่จะทำส่งนั้น ๆ แต่ลึก ๆ เพราะไม่มีแรงกระตุ้นจากภายนอก วันนี้ประชุม คณะทำงาน Km ใน สพท.สงขลา 2 ก็ได้แสดงความคิดเห็นต่อที่ประชุมแล้วว่า ผู้บริหารเป็นแรงกระตุ้นสำคัญของ ข้าราชการชั้นผู้น้อย จะเป็นด้วยความกลัวที่จะถูกตำหนิ หรือความอยากที่จะได้รับความชื่นชมก็ตาม แม้ไม่ใช่แรงกระตุ้นที่ยั่งยืน แต่ก็เป็นจุดเริ่มต้นที่ดี ที่จะทำให้คนในเขต เริ่มต้นกับบล๊อก และอาจเป็น สิ่งที่ยั่งยืนต่อไปได้
หัวหน้ากลุ่มบางท่าน มองว่าขาดแคลน จะขับเคลื่อนอย่างไร แต่ดิฉันมองว่า ถ้าเราจะเริ่มต้น เราไม่ต้องพร้อม ร้อย เปอร์เซ็นต์หรอก มีเครื่องมือให้พอทำได้ ถ้าเราใส่ใจที่จะทำก็ทำได้ ถามต้วเองเถอะ ลงมือหรือยัง ลงมือแล้ว เต็มศักยภาพหรือเปล่า เอาจริงหรือยัง ขยายผลบ้างไหม มีตั้งหลายอย่างที่ต้องเริ่มจากตัวเรา อย่างน้อยหากเราเป็นผู้เริ่มต้น ก็คงจะมีอีกหลายคนที่พร้อมจะตามเรามา คิดเสียว่าการเริ่มต้น การเอาจริงของเราเป็นกำลังใจให้คนอีกหลายคนก็คงจะดี
ดิฉันอยากอ่านความคิดเห็นของ CKO กลุ่ม จัง ว่าท่านคิดอย่างไรกันบ้าง
ไม่ได้รับการสะกิดให้เข้ามาอ่าน blog นะ แต่บังเอิญนั่งทำคอมติดกันต่างหาก ได้เข้าประชุม km ด้วยในวันนี้ หลายท่านได้แสดงความคิดเห็นเกี่ยวกับงบประมาณ ยกเว้นตัวดิฉัน แต่อยากนำเสนอว่างบประมาณที่มีอยู่ไม่มากเท่าไหร่ หากนำมาซอยย่อยแบ่งให้กับกลุ่มแต่ละกลุ่ม ไปจัดประชุม cop กันเอง ไม่น่าจะเกิดประโยชน์ซักเท่าไหร่ อาจจะเป็นการตำน้ำพริกละลายมหาสมุทรได้ ทั้งนี้ปัจจัยหลายอย่างที่ยังไม่เข้มแข็งพอ ไม่ว่าจะเป็น km team หรือ CKO หรือแม้แต่ด้านเวลาที่ต่างกลุ่มต่างคิดว่ายุ่ง ส่วนตัวแล้วคิดว่า km team ใหญ่ ควรจะจัดการหรือกระตุ้น km team กลุ่ม และ CKO กลุ่ม ให้มีเทคนิค มีความเข้มแข็ง ในการจัดการความรู้ให้มากที่สุดก่อน เพื่อความพร้อมที่จะไปขยายผลต่อไปยังเพื่อน ๆ ในกลุ่ม ค่ะ
สวัสดีค่ะคุณสุภาพร
เข้ามาให้กำลังใจในการเขียนบล็อกต่อไปค่ะ
หนูเชื่อว่าสมาชิกทุกคนก็เป็นกำลังใจให้คุณสุภาพรเขียนบล็อกต่อไปเช่นกันค่ะ
ชอบคนชื่อเพียวแหละเพราะของแม่ไพก็เพียวเคยบอกแล้วนะแต่บอกอีกปีนี้ขึ้นม.6
จะเอ็น ขอให้น้องเพียว (ของน้องคนเล็ก)
โตเร็วๆๆนะจากแม่เพียวใหญ่