ประเทศไทยมีการปกครองแบบประชาธิปไตย แต่ล้าหลังมากเพราะสังคมไทยยังไม่มีความพร้อมทางด้านจิตสำนึกรับผิดชอบต่อกฏหมายร่วมกัน ซึ่งต่างจากอเมริกันชน ส่วนมากเคารพกฏหมาย ยกตัวอย่างเช่นในเขตป่าชุมชนจะห้ามทำร้ายกวาง เมื่อกฏหมายคุ้มครองกวางจึงมีมาก บางชุมชนจะเห็นกวางเดินออกหากินหญ้าตามสวนสาธารณะตอนกลางวัน โดยที่ไม่กลัวคนทำร้าย ข้างบ้านคนก็มีกระรอกวิ่งไปมาโดยไม่กล้วคนทำร้าย ในระหว่างทางที่มีป่าชุมชนที่มีกวางมาก จะเห็นป้ายเตือนให้ระวังชนกวาง เพราะกวางถูกรถชนตายเมื่อตอนข้ามทางไปป่าอีกฝั่งหนึ่ง บางครั้งรถชนกวางตายแต่ไม่มีใครสนใจจะจอดรถเอา เพราะถ้าเอาจะมีความผิดข้อหาเจตนาชนกวาง นั่นคือจิตสำนึกรับผิดชอบต่อกฏหมาย นอกจากไม่ทำผิดแล้วยังแจ้งเบาะแสโทรหาตำรวจไปจับผู้ฝ่าฝืนกฏหมาย และตำรวจเขาก็ไปเร็วมากแบบทันเหตุการณ์
เมื่อเห็นแล้วผมยังนึกภาพไม่ออกเลยว่าอีกนานเท่าไรสังคมไทยจะเป็นเหมือนอเมริกา เมื่อมีเทศกาลเลือกตั้งก็ไม่มีการซื้อเสียงเหมือนบ้านเรา พวกผู้สมัคร เขาจะเน้นการเข้าหาเสียงตามสมาคมต่างๆ ไม่มีติดป้ายเกลื่อนเหมือนบ้านเรา ซึ่งเขาจะเน้นดิเบตกันผ่านรายการทีวีท้องถิ่น ถ้าจะดูการหาเสียงตามท้องถนนแห่ขบวนนั้นไม่มีเลยแบบเดินเคาะประตูบ้าน
ระบบการรับสมัครงานของบริษัทต่างๆเขาไม่เน้นว่าต้องจบปริญญา เพียงแต่ว่าคุณมีประสบการณ์ในงานนั้นไหม และจ้างเท่ากันกับคนที่จบปริญญา เมื่อนึกดูแล้วบ้านเราเห่อคนมีปริญญาจนมองข้ามคนมีประสบการณ์ แล้วเมื่อไรจะเจริญ
