พัฒนางาน จากงานประจำ... แล้วทำให้เป็น งานวิจัย ผ่านวงล้อ PDCA ....โดยใช้กระบวนการวิจัยเข้าไปจับ

ผู้เขียนเคยพูดถึง  Lean & Seamless Healthcare : แนวคิดสู่ 10th. HA National Forumไว้ที่นี่  ท้ายของบันทึกที่ผู้เขียนเชิญชวนไว้...กล่าวว่า "......แล้วพบกันนะคะ....."

แล้วผู้เขียนก็ไม่ได้มีโอกาสได้เข้าร่วมงานนี้ดังที่หวัง... ด้วยเพราะติดภารกิจที่สำคัญ คือการจัด ประชุมเชิงปฏิบัติการวิสัญญีวิทยา ภาคตะวันออกเฉียงเหนือ ครั้งที่ 5  SIMPLE : Concept in anesthesia ซึ่งจัดระหว่างวันที่ 11-13 มีนาคม 2552 ณ ห้องประชุมมอดินแดงและมิตรภาพ คณะแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยขอนแก่น

...จัดที่บ้านของผู้เขียนเอง  จึงไม่สามารถละทิ้งบ้านออกไปหาความสุขในงาน 10th. HA National Forum กับเพื่อนๆได้

แต่จะอย่างไรก็ตาม  ผู้เขียนก็ยังพยายามเชื่อมโยงเรื่องราวต่างๆที่ได้รับมอบหมายให้พูดให้เกิดความง่าย...ง่ายๆ...สบายๆ...ของผู้ปฏิบัติ อันทำให้เกิดความสุขในการทำงานตามมา

ผู้เขียนได้มีโอกาสบรรยายเรื่อง “จาก CQI สู่ R2R : ความหวังของการพัฒนาคุณภาพสู่ความปลอดภัยของผู้ป่วย”  ในการประชุมคราวนี้

จากหัวข้อบรรยายนั้นมีคำสำคัญ 4 คำ ที่จริงๆแล้วเป็นเรื่องเดียวกัน...เห็นความเชื่อมโยงระหว่างกันอย่างง่ายๆ... 

CQI  R2R การพัฒนาคุณภาพ และ  ความปลอดภัยของผู้ป่วย

ดังนั้นการบรรยายในวันนั้นจึงเน้นแนวคิดที่พยายามมองให้เห็นความเชื่อมโยงจากการพัฒนางานประจำแบบเดิม  ตอบปัญหาการทำงานเดิมที่ทำอย่างง่ายๆ  สู่คำตอบที่ควรตอบด้วยงานวิจัย

จากคำสำคัญ 4 คำดังกล่าวในมุมมองของผู้เขียน อาจมองเป็นรูป แบบนี้ หรือ แบบนี้ ซึ่ง

การพัฒนาคุณภาพ จะด้วยการใช้ CQI หรือ R2R  ต่างก็มีเป้าหมายเดียวกัน  นั่นคือความปลอดภัยของผู้ป่วย

 

จากวงจรคุณภาพ P-D-C-A

การขัดล้อด้วยการตอกลิ่มเป็นระยะ เป็นการพยายามที่จะมิให้วงล้อ(คุณภาพ)กลิ้งตกลงมา  นั่นคือการพยายามคงไว้ซึ่งคุณภาพงานนั่นเอง  การพยายามรักษาคุณภาพบริการให้คงอยู่หรือสูงขึ้นๆต้องใช้ลิ่มตอกเป็นระยะๆตามไปเช่นกัน

ลักษณะของลิ่มที่ตอกในการพัฒนาคุณภาพของงานบริการทางวิสัญญี  อาจจะเป็นการนำมาตรฐานการทำงาน/แนวทางปฏิบัติต่างๆของวิชาชีพมาเป็นข้อกำหนด เมื่อเห็นว่ามีโอกาสเกิดความด้อยคุณภาพด้วยข้อจำกัดต่างๆที่ใช้ในการให้บริการทางวิสัญญีในประเทศไทย เช่น ขาดบุคลากรวิสัญญีแพทย์  ขาดการอบรมความรู้  ขาดทักษะ ขาดเครื่องมือเครื่องใช้ที่เหมาะสมต้องดัดแปลง ขาดผู้ชำนาญในการดูแลรักษาเครื่องมือราคาแพงที่ใช้ในการเฝ้าระวังผู้ป่วย หรืออาจเป็นความหลากหลายในทางเลือกของการระงับความรู้สึก เป็นต้น เพื่อให้โอกาสผู้ป่วยได้รับบริการวิสัญญีที่มีคุณภาพไม่แตกต่างกัน   

แต่หากตัวปัญหาการทำงานที่ทำให้ผลลัพธ์คุณภาพที่ได้ไม่คงที่เกิดเพราะ

·        ความคิดเห็นของผู้รู้ไม่ตรงกัน  หรือ

·        เกิดเพราะมีคำถามที่มีหลายคำตอบ  หาข้อสรุปร่วมไม่ได้  หรือ   

·        มีคำถามที่หาคำตอบไม่ได้  ก็อาจจะต้องหาทางพิสูจน์

·        มีความจำเป็นต้องหาวิธีที่ดีที่สุดเพื่อความคุ้มค่าในการใช้จ่าย  หรือ

·        เป็นการตอบปัญหาการทำงานด้วยคำถามว่า  มันดีแล้วเหรอ   มันมีหนทางอื่นดีกว่าไหม เป็นต้น 

ซึ่งตัวปัญหาเป็นคำถามที่ท้าทายให้เราพิสูจน์... อาจเป็นที่มาของการหาคำตอบด้วยงานวิจัย เรียกว่า...การตอบคำถามด้วยวิธีธรรมดาๆนั้น ผู้ที่มีความรู้ทั้งหลายอาจไม่ปักใจเชื่อ  ก็อาจจะต้องจบลงด้วยการหาคำตอบจากการใช้กระบวนการวิจัยง่ายๆซะเลย...หรือจะให้ดี  ก็ชวนกันมาทั้งทีมผู้เกี่ยวข้องนั่นแหละ...มาใช้กระบวนการวิจัยหาคำตอบด้วยกัน...และหากได้คำตอบมาแล้วยังไม่ชัดเจน  ก็หาทางตั้งโจทย์คำถามวิจัยใหม่...ต่อยอดไปเรื่อยๆ... 

 สุดท้ายก็จะเป็น การหมุนวงล้อ PDCA แบบ R2R … R2R ไปเรื่อยๆ.. เกิดเป็น CQI ของ R2R แบบนี้ไปในที่สุด 

โดยสรุป...นี่คือความเชื่อมโยงของเครื่องมือต่างๆในงานพัฒนาคุณภาพงานประจำ   

 "พัฒนางาน จากงานประจำ... แล้วทำให้เป็น งานวิจัย ผ่านวงล้อ PDCA ....โดยใช้กระบวนการวิจัยเข้าไปจับ"

 

( ขอขอบคุณ ที่มา : สกล เลี่ยมประวัติ, www.ams.cmu.ac.th/research/article/circle6.htm  accessed 15 February 2009)