โจทย์ที่ให้มาเป็นเรื่องใหญ่ๆทั้งนั้น ไม่ว่าจะเป็น CQI, R2R, การพัฒนาคุณภาพ และความปลอดภัยของผู้ป่วย ...

ที่ทำงานของผู้เขียนได้มีการจัด ประชุมเชิงปฏิบัติการวิสัญญีวิทยา ภาคตะวันออกเฉียงเหนือ ครั้งที่ 5  SIMPLE : Concept in anesthesia ซึ่งจัดระหว่างวันที่ 11-13 มีนาคม 2552 ณ ห้องประชุมมอดินแดงและมิตรภาพ คณะแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยขอนแก่น ผู้เข้าร่วมประชุมราว 250 คน ส่วนใหญ่เป็นวิสัญญีพยาบาล

สองวันแรกเป็นการบรรยายเนื้อหาวิชาการที่มีส่วนสำคัญในการดูแลผู้ป่วยทางวิสัญญี โดยอิง concept ของ SIMPLE  ส่วนในวันพรุ่งนี้เป็น workshop   ซึ่งเป็นการทบทวนหัตถการที่สำคัญที่ใช้ทางวิสัญญี ได้แก่ CPR, Airway Management, EKG Interpretation และ Acute Pain Management

โดยส่วนตัวของผู้เขียนนั้น   ในความรู้สึกลึกๆคือ (แอบ)ดีใจเหลือเกินเพราะงานประชุมคราวนี้ คณาจารย์ของภาควิชาฯทุกท่านระดมสรรพกำลังนำ concept ของ SIMPLE เชื่อมโยงสู่หัวข้อที่แต่ละท่านได้รับมอบหมาย

...และใครๆก็ทราบว่า  หากแพทย์คิดลงมือทำอะไร  ท่านๆสามารถทำได้ในชั่วพริบตาเท่านั้น...  มันทำให้ผู้เขียนแอบวาดฝันภาพของอนาคตวิสัญญี มข.ไว้(นิดๆ)แล้ว

ผู้เขียนเคยได้ยินปรมาจารย์ท่านหนึ่งกล่าวถึงแพทย์...ผู้เป็นเพื่อนร่วมวิชาชีพของท่านในการบรรยายเรื่องคุณภาพให้พยาบาลฟังว่า  แพทย์เป็นวิชาชีพที่น่าสงสาร...ที่เขายังไม่ได้ช่วยทำอะไรต่อมิอะไรอย่างเต็มที่เพราะเขายังไม่รู้  แต่หากเขารู้แล้วเข้าช่วยเหลือก็จะประสบความสำเร็จได้ในเวลาอันสั้น

นั่นจึงเป็นที่น่าภูมิใจอย่างยิ่งของทีมวิชาการของการจัดประชุมคราวนี้ที่สามารถนำ Theme นี้เข้าที่ประชุมคณาจารย์และมีมติร่วมกันในการนำ SIMPLE มาเป็น Theme ของงานนี้... ทันสมัยเสียนี่กระไร...

ในส่วนของผู้เขียนได้รับมอบหมายให้บรรยายเรื่อง  “จาก CQI สู่ R2R : ความหวังของการพัฒนาคุณภาพสู่ความปลอดภัยของผู้ป่วย”  ในเวลา 30 นาที

ผู้เขียนใช้เวลาเตรียมเนื้อหานานพอควรเพราะโจทย์ที่ให้มาเป็นเรื่องใหญ่ๆทั้งนั้น ไม่ว่าจะเป็น CQI, R2R, การพัฒนาคุณภาพ และความปลอดภัยของผู้ป่วย ... ผู้เขียนมีเวลาเพียงครึ่งชั่วโมงสำหรับการบรรยาย ซึ่งโดยส่วนตัวเชื่อว่ากลุ่มผู้ฟังที่มีจำนวนราว 250 กว่าคนน่าจะมีความหลากหลายของประสบการณ์คุณภาพการนำความรู้และประสบการณ์ที่มีเพียงน้อยนิดของผู้เขียนมาประมวลเพื่อถ่ายทอดให้เพื่อนๆเข้าใจแนวคิด...เพื่อจูงใจให้เห็นความสำคัญของการแก้ไขปัญหางานประจำด้วยการใช้ R2R เป็นเครื่องมือในเวลาอันสั้น ไม่ใช่เรื่องง่าย

ภาพนี้ถ่ายภาพร่วมกับ อ.สรรชัย ธีรพงค์ภักดี ผู้เป็นต้นแบบวงจรวางยาสลบ... ที่ผู้เขียนนำมาดัดแปลงและใช้งาน...เป็นR2R2R...ของ รพ.ศรีนครินทร์  และได้รางวัล R2R ดีเด่นระดับตติยภูมิ

ผู้เขียนเริ่มด้วยการปรับคำสำคัญให้อยู่ในโมเดลที่ใกล้ตัวและเข้าใจง่ายขึ้น  ผู้เขียนโชคดีที่มีปรมาจารย์ใน GotoKnow หลายท่านที่บันทึกความรู้ไว้มากมายจนสามารถนำไปอ้างถึงได้โดยง่าย  คาดว่าจะเกิดผลลัพธ์ที่ดีต่อวิชาชีพวิสัญญีพยาบาลในวงกว้าง  เลยทำให้มีโอกาสได้ประชาสัมพันธ์ website G2K ให้เพื่อนๆวิสัญญีพยาบาลไปด้วยเลย 

การบรรยายผ่านไปด้วยดี  มีเสียงขานรับในมุมสะท้อนต่อผู้เขียนทำให้ได้ประเด็นของการพัฒนา หลายคนเข้ามาทักทายเพราะเคยอ่านบันทึกของผู้เขียนมาก่อน  มานาน  ประทับใจทำให้ผู้เขียนมีหัวใจพองโต

ขอนำเนื้อหาที่ได้เขียนลงในหนังสือประกอบการอบรมมานำเสนอ เพื่อเปิดโอกาสให้ผู้ที่มิได้มีโอกาสเข้าร่วมการอบรมได้รับทราบด้วย

“จาก CQI สู่ R2R : ความหวังของการพัฒนาคุณภาพสู่ความปลอดภัยของผู้ป่วย”

มีเพื่อนรักคนหนึ่งสรุปการบรรยายของผู้เขียนว่า...เป็นการ...

พัฒนางาน จากงานประจำ

...แล้วทำให้เป็น งานวิจัย

......ผ่านวงล้อ PDCA

                                              โดยใช้กระบวนการวิจัยเข้าไปจับ

...เสียดายเป็นอย่างยิ่ง ที่ไม่สามารถยกตัวอย่างหรืออธิบาย How to ได้...เนื่องจากหมดเวลาเสียก่อน...

How to นี่แหละเป็นสิ่งสำคัญ ...ที่ผู้ปฏิบัติจริงสามารถนำมาเล่าได้อย่างเนียนเพราะปฏิบัติเอง  และ R2R...บทเรียนจากโรงพยาบาลยโสธร เป็นตัวอย่างหนึ่งที่เป็นรูปธรรม ที่ผู้เขียนสามารถสัมผัสได้

แลหากมีโอกาส  ผู้เขียนจะทยอยนำเล่าเพื่อแลกเปลี่ยนกันค่ะ