การพัฒนา "ตัวตน" บนสังคมออนไลน์...

Direak
ติดตาม ผู้ติดตาม 
ติดต่อ
ภาพที่ปรากฏจึงเป็นภาพที่ซ้อนทับกันไม่สนิท...

              สังคมเสมือนหรือสังคมออนไลน์ซึ่งไม่ต่างอะไรกับสังคมจริง ๆ ที่มีผู้คนมากมายให้ได้ศึกษาเรียนรู้ แต่ในความเหมือนย่อมมีความแตกต่าง ความแตกต่างระหว่างโลกแห่งความจริงกับโลกออนไลน์ คือความจริงกับความจริงเสมือน...

              โลกแห่งความจริงเป็นโลกที่มีหลายมิติให้ได้เห็น แต่โลกเสมือนมีขีดจำกัดในการแสดงมิติอื่น ๆ โลกเสมือนจึงสามารถแสดงให้เห็นได้เพียงบางมิติ เราจึงไม่สามารถเห็นด้านหรือมิติทุกมิติในโลกเสมือนได้ การเรียนรู้และพัฒนาตัวเราบนโลกออนไลน์จึงเป็นการพัฒนาตัวเราได้ในบางมิติเท่านั้น...

 

                                 


              เด็ก ๆ หรือผู้ใหญ่หลาย ๆ คนที่หลงติดอยู่ในสังคมเสมือน จึงเหมือนกำลังติดกับอยู่ในบางด้านหรือบางมิติของโลกออนไลน์ โลกที่ทุก ๆ คนสามารถเลือกที่จะเป็น หรือแสดงบทบาทของตัวเองในมุุมที่ตัวเองอยากเป็นหรืออยากให้เป็นได้อย่างเต็มที่...

              หลาย ๆ คนเลือกที่จะแสดงเพียงบางมิติของตัวเองเป็นเสมือนว่ามิตินั้นคือตัวตนทั้งหมดของตนเอง เป็นการ "หลง" อยู่ในกับดักของโลกออนไลน์ และยิ่งไปกว่านั้นเป็นการ "หลง" อยู่กับกับดักใน "ตัวตน" ของตัวเองครับ...

 

                               


              ภาพที่เราเห็นในโลกแห่งความจริง กับภาพที่ปรากฏในโลกเสมือน จึงเหมือนเป็นคนละภาพกัน หรืออาจเป็นภาพเดียวกันที่ซ้อนทับกันไม่สนิทนะครับ เรียนรู้ที่จะมี "สติ" อยู่กับตัวเองตลอดเวลา เพื่อจะได้แสดงทุก ๆ บทบาทของตนเองทั้งในโลกแห่งความจริงและโลกเสมือนอย่าง "รู้" ตัวนะครับ...    

 

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน ความรู้เชิงบูรณาการ



ความเห็น (24)

เขียนเมื่อ 

ทุกคนมีหน้าต่างหลายบาน..

บางคนเลือกที่จะเปิดเพียงบางบาน..ปิดไว้อีกหลายบาน..เป็นเรื่องธรรมดาค่ะ

ให้กำลังใจค่ะ..เข้าใจตัวเอง..เข้าใจผู้อื่นค่ะ..

สังคมเสมือน สังคมเหมือน สังคมจริง สุขได้ด้วยการรู้จัก และเข้าใจ

lukpla
IP: xxx.128.74.206
เขียนเมื่อ 

ก็โลกออนไลน์เป็นพื้นที่ สำหรับการสร้างสรรค์จินตนาการณ์นี่คะ

เปิดกว้างให้ทุกคนที่สนใจเข้าร่วมสังคม ได้เรียนรู้ ได้พัฒนา

บางครั้งบางมิติที่เราต้องการนำเสนอในโลกแห่งความเป็นจริงไม่มีโอกาสได้ทำ

การใช้สังคมตรงนี้เพื่อตอบสนองความต้องการของตนเอง

โดยไม่ทำให้ผู้อื่นเดือดร้อนเป็นสิ่งที่ดีมากๆค่ะ

ขอบคุณค่ะ

เขียนเมื่อ 

ได้ข้อคิดดีๆ อีกแล้ว ขอบคุณครับ

เขียนเมื่อ 

ครับ... คุณลดา

เรียนรู้ที่จะเข้าใจตนเองและผู้อื่นครับ...

ขอบคุณครับผม...

เขียนเมื่อ 

"หลง" คุณครูเสื้อดำ ครับ อิ อิ :)

เหมือน "หลง" ในสังคมเสมือน

เราเลือกแสดงมิติไม่ครบถ้วนจากความเป็นตัวตนของเราครับ

เช่น ผมรักธรรมชาติ ผมรักภาพถ่าย ผมก็แสดงออกทางนั้น

หากแต่ยังมีอีกหลายมุมที่ไม่อยากแสดง และแสดงไม่ได้

ขอบคุณครับ บันทึกเตือนใจและเตือนจำ ครับ :)

เขียนเมื่อ 

ครับ...อ. จารุวัจน์

สังคมไหน ๆ เราก็สุขได้จากการรู้จักและเข้าใจนะครับ...

ขอบคุณครับผม...

เขียนเมื่อ 

ครับ...น้องลูกปลา

สังคมออนไลน์เป็นสังคมเปิดกว้าง จึงง่ายต่อการเกิดสภาวะ "หลง"...

เรียนรู้ที่จะมี "สติ' อยู่กับตัวเองตลอดเวลานะครับ...

ขอบคุณครับผม...

เขียนเมื่อ 

ครับ...คุณ บวร

ขอบคุณเช่นกันครับ...

เขียนเมื่อ 

ครับ...อ. Wasawat Deemarn

เป็นภาพเพื่อนตอนไปเลี้ยงอาหารเด็กพิการซ้ำซ้อนที่บ้านเฟื่องฟ้า ตอนวันเกิดเมื่อสองปีที่แล้วครับ...

ปีนี้วนมาครบวันเกิดอีกรอบ เลยนึกถึงภาพนี้ครับผม...

ขอบคุณมากครับ...

เขียนเมื่อ 

ideal self เป็นตัวสร้างปัญหาใหญ่ในโลกไซเบอร์ เพราะจะแสดงออกมาถึงสิ่งที่ตนต้องการและอยากจะเป็นในขณะที่ไม่สามารถเป็นได้ในชีวิตประจำวัน ถ้าคิดซะว่าเป็นแค่อุปกรณ์ที่ช่วยสื่อสารชนิดหนึ่งก็จะไม่มีปัญหา

เราเคยเจอเยอะนะดิเรก พวกที่ nobody ในสังคมมักจะกร่างและเก๋ามากในเน็ต ซึ่งตัวจริงในชีวิตไม่เคยกล้าแบบนั้นเลย การหมกมุ่นกับ ideal self ในเน็ตมากๆ เข้าอาจทำให้กลายเป็นโรคจิตถามหาได้ วุฒิภาวะกับ background ครอบครัวก็เป็นส่วนหนึ่งที่สำคัญ คนที่ครอบครัวดี ชีวิตดี (ไม่ได้หมายถึงความร่ำรวย) มักจะไม่แสดงออกในสิ่งที่ตัวเองไม่มีหรือไม่ได้เป็นเพราะพอใจกับชีวิตอยู่แล้ว สุดท้ายที่สำคัญที่สุดคือจริยธรรม ต่อให้ไม่มีทุกอย่าง nobody สุดๆ แต่เป็นคนมีจริยธรรมก็จะทำให้แสดงออกทุกอย่างในทางดี

เขียนเมื่อ 

ครับ...ซูซาน Little Jazz

เห็นด้วยเลยครับ...

ประโยชน์ของสังคมออนไลน์มีแค่ไหน โทษของมันก็มีไม่น้อยกว่ากันหากไม่รู้เท่าทันมันนะครับ...

ขอบคุณมากครับ...

เขียนเมื่อ 

ณ วันนี้ แป๋มได้ความรู้...แง่คิด...มุมมอง..
หลากหลาย...ชื่นใจที่....มาเยี่ยมคุณ...
เหรียญมี 2 ด้าน..ขอบคุณ"สังคมออนไลน์"
กับประสบการณ์...และบทเรียนชีวิต....
ที่ไม่อาจ..ประเมินค่า...ออกมาเป็นตัวเลขได้

ขอบคุณความสบายใจที่ให้แป๋มเสมอมานะคะ..."คุณดิเรก"

เขียนเมื่อ 

ครับ...คุณ ครูแป๋ม

ยินดีและดีใจครับที่เข้ามาแล้วได้ความสบายใจ...

เรียนรู้ทั้งมุมดี ๆ ของด้านดี ๆ ของเหรียญเพื่อพัฒนาตัวเอง...

และเรียนรู้บางมุมที่ไม่ดีเพื่อระมัดระวังตัวเรานะครับ...

ขอบคุณครับผม...

เขียนเมื่อ 

สวัสดีคะ พี่ดิเรก

คนมีหลายคม...ในหลายเวที หลายเวลา เราเลือกที่จะนำคมนั้นมาใช้

ใช้คมของตนลับคมของตัว...แต่ต้องไม่บาดให้ใครเดือนร้อนก็พอ

มีสติกับการใช้ชีวิต...ทั้งโลกเสมือนและโลกแห่งความจริง...ขอบคุณมากคะ

---^.^---

เขียนเมื่อ 

ครับ...น้องพิมพ์ พิมพ์ดีด

คมมากครับ...

ใช้คมของเราลับคมของเราเอง แต่ต้องไม่ไปบาดใคร...

ขอบคุณเช่นกันครับผม...

เขียนเมื่อ 

15. พิมพ์ดีด
เมื่อ ศ. 13 มี.ค. 2552 @ 20:03

ใช้คมของตนลับคมของตัว...แต่ต้องไม่บาดให้ใครเดือนร้อนก็พอ

16. Mr.Direct
เมื่อ ศ. 13 มี.ค. 2552 @ 20:23

ใช้คมของเราลับคมของเราเอง แต่ต้องไม่ไปบาดใคร...

ขอบคุณค่ะ  ประทับใจมาก 

(และ พอดีก็นึกถึงพุทธภาษิตที่ว่า ให้ทุกข์แก่ท่าน ทุกข์นั้นถึงตัว.... แต่ก็ไม่แน่ใจว่าเทียบกันได้ไหม อาจรบกวนคุณ  Mr.Direct  ช่วยดูให้สักนิดค่ะ)

เขียนเมื่อ 

ครับ...คุณ ใบไม้

ในมุมมองของผมนะครับ...

การใช้คมของตัวเราลับคมตัวเราเอง แต่ไม่ไปทำร้ายผู้อื่น...

เหมือนเราใช้ความรู้ความสามารถที่เรามีมาฝึกฝนและพัฒนาตัวเราให้แกร่งขึ้น แต่เราไม่เอาความรู้ความสามารถที่เรามีมาเอาเปรียบหรือสร้างความเดือดร้อนให้คนอื่นนะครับ...

ส่วนให้ทุกข์แก่ท่าน ทุกข์นั้นถึงตัว หมายความประมาณว่าตั้งใจจะไปทำร้ายคนอื่น แต่ไป ๆ มา สิ่งที่ทำกลับทำร้ายตัวเองประมาณนั้นครับ...

ขอบคุณนะครับที่เข้ามาแลกเปลี่ยนให้ได้คิด...

ขอบคุณครับผม...

เขียนเมื่อ 

ขอบคุณ คุณ Mr.Direct  ค่ะ

ใบไม้เห็นสังคมสมัยนี้ มีการเบียดเบียนกันมากเหลือเกิน  แล้วถ้าหากว่า คมที่ฝึกฝนมาดีแข็งแกร่งแล้ว เกิดบังเอิญมาใช้ทำร้ายคนอื่น แต่ไม่สำเร็จ (โดยอาจตั้งใจ หรือโดยไม่ตั้งใจ) แล้วกลายเป็นตัวเองเดือดร้อน  จะเข้าข่ายพุทธภาษิตมั๊ยคะ.....  พอดีใกล้กันมาก แม้จะดูเจตนา หรือไม่ดูเจตนา  ทำให้ใบไม้สงสัยน่ะค่ะ

รบกวน และ ขอขอบคุณอีกครั้งนะคะ.....

บางทีก้หลงเข้ามาในโลกเสมือน  เหมือนกัน นะคะ :)

แต่  ก็ยัง  พอมีสติอยู่บ้างค่ะ

แวะมาทักทายนะคะ

Have a nice dream.

เขียนเมื่อ 

ครับ...คุณ ใบไม้

ผมว่า...ไม่เข้าข่ายนะครับ

เพราะเหตุและปัจจัยของการไปทำร้ายผู้อื่นไม่ได้เกิดจากตัวเรา...

และเหตุปัจจัยที่ทำให้กลับมาทำร้ายเราก็ไม่ได้เกิดจากตัวเราเช่นกันครับ...

ขอบคุณครับผม...

เขียนเมื่อ 

ครับ...คุณ @..สายธาร[email protected]

"หลง" บ้าง "เผลอ" บ้าง เป็น "ธรรม" ดาครับผม...

มีความสุขเช่นกันนะครับ...

ขอบคุณครับผม...

เขียนเมื่อ 

ขอบคุัณนะคะสำหรับบทความดีๆ ที่ให้ข้อคิืด โดยส่วนตัวคิดว่าทุกอย่างย่อมมีสองด้านเสมอ ในโลกอินเตอร์เน็ตก็คงเช่นเดียวกัน ทุกคนย่อมเลือกที่จะหันด้านดีๆ มาให้คนอื่นเห็นเสมอและปิดบังด้านมืดของตนเองเอาไว้ซึ่งมันก็ไม่ถือว่าผิดอะไร ขอเพียงแต่ผู้ที่เข้ามาใช้สังคมออนไลน์รู้จักที่จะเลือกหยิบเอาส่วนทีดีๆ มีประโยชน์นำไปพัฒนาตนเองและสังคมต่อไป เท่านี้ก็น่าจะเพียงพอแล้วที่จะทำให้ตนเองมีความสุขอยู่ในสังคมออนไลน์ต่อไปค่ะ

เขียนเมื่อ 

ครับ...คุณ วชิราภรณ์

เรียนรู้ที่จะใช้ประโยชน์จากด้านที่ดี ๆ จากสังคมออนไลน์กันครับผม...

ขอบคุณมากครับ...