นักเรียนคือผลงานของครู

             "กระจกเงามีไว้ใช้ส่องหน้า          ให้รู้ว่าดีเด่นเป็นไฉน

              ครูอยากรู้ตัวครูเป็นอย่างไร      เชิญดูเด็กที่ได้สั่งสอนมา"

                                                         หม่อมหลวงปิ่น  มาลากุล

                กลอนบทนี้ถ้าคนเป็นได้อ่านแล้วทำความเข้าใจกับบทความให้ลึกซึ้ง  จะลดปัญหาเด็กตกซ้ำซ้อน  เด็กอ่านไม่ออกเขียนไม่ได้     อีกบทหนึ่งไม่ทราบว่าใครเขียนไว้แต่ก็ได้ข้อคิกเหมือนกัน

            "พูดไปเขาไม่รู้กลับขู่เขา       ว่าโง่เง่าซมเซอะหนักหนา

               ตัวของตัวทำไมไม่โกรธา   ว่าพูดจาให้เขาไม่เข้าใจ"

                ดังนั้นก่อนสอนครูต้องวิเคราะห์ผู้เรียน  จึงจะออกแบบนวัตกรรมมาพัฒนาผู้เรียนได้  ถ้าไม่รู้นักเรียนแล้วคุณครูทั้งหลายจะสอนเขาได้อย่างไร  เมื่อท่านทำหน้าที่สอนแล้วนักเรียนไม่รู้ท่านจะโทษแต่นักเรียนฝ่ายเดียวเท่านั้นหรือ