การสร้างสิ่งอื่น อารมณ์อื่น ภาพลักษณ์อื่นขึ้นมาทดแทน อารมณ์ที่เราเก็บกดไว้ .... จึงยิ่งยุ่ง ยิ่งวุ่น ยิ่งเหนื่อย และสร้างภาระตามมาอีกไม่รู้จบ....

 

 

 

 

“การที่จะเข้าใจความโศกเศร้าแล้วพ้นจากมันไปเสียได้

คุณต้องเห็นอย่างแท้จริงว่าเกิดอะไรขึ้นภายในจิตใจ

โดยไม่กลบเกลื่อนมัน”

 

                                                               กฤษณะมูรติ

 

       ทิวทัศน์จากอุทยานแห่งชาติ เขาคิชฌกูฏ จ.จันทบุรี เมื่อ 5 มีค.52

 

      การได้พบกับพี่ หมอเจ๊ คนสวย แซ่เฮกัลยาณมิตรซึ่งคนไม่มีรากชื่นชมและเคารพรักทั้งในด้านความคิดและคำพูด เมื่อวันที่ 4 มีนาคม 2552 ทำให้มีโอกาสได้เรียนรู้และซึมซับความคิดบางประการของพี่หมอเจ๊  ประทับใจจนต้องนำมาขบคิดต่ออีก 2 วัน...

      

       เรื่องราวที่คุยมีหลายประเด็น แต่ประเด็นที่ตรงกับความรู้สึกในห้วงเวลานี้คือ เรื่องของ “การยอมรับตัวเอง”  ซึ่งพี่หมอเจ๊กล่าวถึง การยอมรับและการซื่อสัตย์กับ “ความรู้สึกของตัวเอง” ว่าเป็นสิ่งสำคัญมาก....

หลายคนพยายามที่จะปิดบัง กลบเกลื่อน บังคับ หรือแทนที่ความรู้สึกทุกข์ท้อ ไม่สบายใจ ความกลัว ความรู้สึกผิด ..ฯลฯ ด้วยอารมณ์อื่น สิ่งอื่น... ซึ่งหลายครั้งก็นำไปสู่... ปัญหาที่ตามมาอีกไม่รู้จบ เหมือนแมงมุมชักใยและพันตัวเองจนดิ้นไม่หลุด คล้ายการนำก้อนหินไปทับหญ้าไว้...

 

แต่ความจริงแล้ว กลบเกลื่อนอย่างไร สิ่งนั้นก็ยังคงเป็นอยู่เช่นนั้นเอง ... ทุกข์ ไม่สบายใจ เศร้า เหงา ซึม หดหู่ ก็ยังคงนอนเนื่องอยู่ในจิตใจ...

 

       ด้วยเหตุนี้ การสร้างสิ่งอื่น อารมณ์อื่น ภาพลักษณ์อื่นขึ้นมาทดแทน อารมณ์ที่เราเก็บกดไว้ .... จึงยิ่งยุ่ง ยิ่งวุ่น ยิ่งเหนื่อย และสร้างภาระตามมาอีกไม่รู้จบ....

 

แต่ถ้าเราหันมาเผชิญหน้า ยอมรับสิ่งนั้น ... แม้จะเจ็บปวด อับอาย...ก็ช่วงหนึ่งเท่านั้นเองหรอก...

 

...การยอมรับว่าเรารู้สึกอย่างไร คิดอย่างไร และแสดงออกโดยไม่ทำให้ตนเองและคนอื่นเดือดร้อน จึงน่าจะเป็นวิธีการที่เข้าท่าเข้าที

 

แล้วทีนี้...ใครจะคิดว่าเรา มองเราเป็นอย่างไร ... จะดูถูก ดูผิด จะชื่นชม โสมนัส เวทนา สงสาร ... ตราบเท่าที่เราไม่ได้สร้างความเดือดเนื้อร้อนใจให้กับตัวเองและคนอื่นล่ะก็ ...

 

... มันก็แค่...เรื่องของเขาน่ะสิ  ไม่ใช่ปัญหาของเราสักหน่อย...

 

 

ขอบคุณข้อคิดที่เป็นยิ่งกว่า "ของขวัญล้ำค่า" จากพี่หมอเจ๊ คนสวย แซ่เฮที่เคารพรักค่ะ....(^___^)