อาชีพครูถือว่าเป็นอาชีพที่มีเกียรติ ร่ำรวยลูกศิษย์

 

อาชีพครูถือว่าเป็นอาชีพที่มีเกียรติ  ร่ำรวยลูกศิษย์  ผลิตออกไปแต่ละปีไม่ต่ำกว่า 500 คน  ดังนั้นไม่ว่าจะไปที่ไหนก็พบปะลูกศิษย์อยู่เกือบทุกองค์กร ไม่ใช่แค่เขตภูมิภาคนี้ แต่ขยายไปยังจังหวัดอื่นๆเกือบทุกภูมิภาค  ขนาดหลบไปเที่ยวเล่นต่างประเทศยังมีโอกาสได้พบเจออีกจนได้  อุ่นใจดีแท้

          หากเป็นลุกศิษย์ประเภท 10 กว่าปีที่แล้ว  พบปะแล้วสบายใจ….รุ่นนี้มักจะมีงานทำเป็นหลักแหล่งมั่นคง หากไปพบในสถานที่ที่เขาบังเอิญทำงานอยู่ ก็ช่วยอำนวยความสะดวกให้เป็นอย่างดี (จริงๆ แล้วก็ไม่ชอบจัดให้อยู่ในประเภทอภิสิทธิ์ชน)  หากเห็นว่าไม่ได้ลัดคิวผู้อื่นหรือกระทบผู้อื่น ก็รับบริการเหมือนกันเพื่อไม่ให้ลูกศิษย์เสียน้ำใจ

        แต่หากเป็นศิษย์ปัจจุบัน ที่ยังเรียนอยู่  ถ้าสนิทกันมากๆเวลาไปเจอที่ร้านอาหารครูแทบต้องเดินหลบหนี  เล่นยกมาเป็นโขยงแล้วจะออดอ้อนให้ครูเลี้ยงได้ไงล่ะจ๊ะ  สัก 3-4 คนก็พอรับไหว  บางครั้งต้องอธิบายแบบหยิกแกมหยอกว่า  พวกเธอควรต้องเป็นฝ่ายเลี้ยงครูมากกว่า  ครูคนเดียวจะเลี้ยงพวกเธอไหวได้อย่างไร  เงินครูหมดแล้วจะไปขอใครได้แต่พวกเธอยังมีพ่อ-แม่ ให้แบมือขอได้    แถมยังมีการต่อว่าต่อขานอีกนะว่าครูขี้เหนียวไปอเมริกามาทั้งทีซื้อแค่ Tictac มาฝาก  ครูตอบโต้ไปว่าได้อม Tictac ก็ถือว่าบุญโข  หรือจะสละสิทธิ์ ก็ตามใจ   เงินน่ะพอมีซื้อของมาฝากได้แต่ไม่มีปัญญาหอบจ้ะ   จะบอกอะไรให้ของที่จะต้องฝากเพื่อนๆและผู้มีพระคุณอีก 100 กว่าคนน่ะใช้ซื้อทัวร์ไปเที่ยวญี่ปุ่นได้เป็นสิบวันเลย  อย่างครูขี้เหนียวแล้วพวกเธอเรียกว่าอะไร ไปไหนเคยซื้อของมาฝากครูบ้างหรือเปล่า  นี่….มันต้องแรงทันกัน    ล่าสุดนัดหมายไปกินหมูกระทะ  เตือนแล้วว่าให้เก็บเงินกันมาก่อนล่วงหน้าก็ไม่เชื่อ  เถียงข้างๆคูๆ คอเป็นเอ็น ถึงเวลาเช็คบิล มีคนเบี้ยวไม่จ่าย  เงินไม่พอครูก็ต้องก้มหน้าควักกระเป๋าจ่ายแทน  โถ……เล่นกันแบบนี้คราวหน้าครูไม่ว่างเด็ดขาด