เคยมีบางคนบอกกับผู้เขียนว่า การเริ่มต้นในสิ่งใหม่ๆนั้นเป็นสิ่งที่เกิดขึ้นได้ยาก แต่สำหรับผู้เขียนนั้นกลับมองว่า ความยากที่เกิดขึ้นนั้น มันไม่ได้เกิดขึ้นเพราะการเริ่มต้น แต่ความยากนั้นมันยากตรงที่เราจะเอาชนะความท้าทายในจุดเริ่มต้นนั้นๆตรงหน้าเราได้หรือไม่มากกว่า
ความท้าทายของผู้เขียนนั้นเริ่มขึ้นเมื่อในชั้นเรียนปริญญาตรี หลังจากที่ได้เริ่มเรียนในประเด็นเกี่ยวกับการจัดสรรนิติบุคคลโดยอาศัยสัญชาติและภูมิลำเนา เมื่อเรียนในห้องแล้วยังไม่เข้าใจชัดเจน จึงต้องกลับมานั่งอ่านหนังสืออย่างหนักเพื่อเตรียมตัวสอบ จึงเกิดความท้าทายที่ต้องชนะตัวเอง สามารถทำข้อสอบในวิชากฎหมายระหว่างประเทศแผนกคดีบุคคลนี้ให้ผ่าน อันนำไปสู่จุดเริ่มต้นของผู้เขียนที่ต้องเริ่มอ่านและศึกษาในประเด็นที่เกี่ยวข้องกับนิติบุคคลที่มีองค์ประกอบต่างด้าวนับแต่นั้น แต่ความท้าทายในขณะนั้นก็เป็นเพียงความท้าทายเพื่อให้ทำข้อสอบผ่านเท่านั้น เป็นเพียงความท้าทายที่สร้างประโยชน์ให้เกิดกับตัวเองเพียงเท่านั้น
กระทั่งต่อมาเมื่อผู้เขียนได้เริ่มเรียนในชั้นปริญญาโท จำได้ว่าในห้องเรียนวิชากฎหมายเศรษฐกิจระหว่างประเทศของ รองศาสตราจารย์ ดร.พันธุ์ทิพย์ กาญจนะจิตรา สายสุนทร อาจารย์ได้พูดถึงประเด็นนิติบุคคลที่มีองค์ประกอบต่างด้าวหลายครั้ง กอปรกับในช่วงนั้นอาจารย์ได้แนะนำว่ามีรุ่นพี่หลายคนได้ศึกษาในประเด็นเหล่านี้อยู่ เมื่อได้อ่านงานเขียนเหล่านั้น ถึงทำให้ผู้เขียนทราบว่าประเด็นต่างๆเหล่านี้มันยังมีอะไรอีกมากมายที่เราคาดไม่ถึง ความท้าทายของผู้เขียนจึงเริ่มต้นขึ้นอีกครั้ง ความท้าทายในครั้งนี้ก็ไม่ต่างจากครั้งก่อนมากนัก ผู้เขียนยังต้องเอาชนะตัวเอง ในการอ่าน ในการค้นข้อมูลต่างๆ เพื่อสร้างจุดเริ่มต้นอีกครั้ง แต่การสร้างจุดเริ่มต้นในครั้งนี้นอกจากจะสร้างประโยชน์ให้กับตัวเองแล้ว ผู้เขียนยังแอบหวังเล็กๆว่าจุดเริ่มต้นในครั้งนี้จะเกิดประโยชน์กับผู้อื่นที่สนใจด้วย เนื่องจากความท้าทายในจุดเริ่มต้นครั้งนี้ ถูกกรั่นกรองออกมาเป็นตัวหนังสืออยู่บนหน้าเวบบล๊อก(Web Blog)
และด้วยความท้าทายในจุดเริ่มต้นในครั้งนั้น ก็ทำให้ผู้เขียนตั้งใจไว้แล้วว่าจะต้องทำวิทยานิพนธ์ในประเด็นนิติบุคคลที่มีองค์ประกอบต่างด้าวอย่างแน่นอน แต่ความท้าทายเพื่อสร้างจุดเริ่มต้นในครั้งนี้ต่างกับครั้งก่อนๆ เนื่องจากความท้าทายตรงหน้านั้น ไม่ได้เป็นเพียงการเริ่มสร้างจุดเริ่มต้นให้เกิดคุณค่ากับตัวเอง แต่เป็นความท้าทายเพื่อร่วมสร้างจุดเริ่มต้นในองค์ความรู้ให้เกิดแก่สังคม
การศึกษาตัวนิติบุคคลโดยผ่านทาง “บริษัท ซี.พี.(ลาว) จำกัด” จึงเป็นความท้าทายสำหรับผู้เขียน และที่สำคัญความท้าทายนี้ไม่ได้นำไปสู่เพียงแค่การอ่าน การเขียนเท่านั้น แต่ความท้าทายดังกล่าว เป็นแรงผลักดันให้ผู้เขียนเสนอที่จะเดินทางไปยังบริษัทฯ ที่สปป.ลาว[1] เพื่อได้พบปะและพูดคุยกับทางบริษัท ซี.พี.(ลาว) จำกัด และความสำเร็จจากการได้เดินทางไปพบปะและพูดคุยในครั้งนั้น ทำให้ความท้าทายของผู้เขียนชัดเจนและเริ่มเป็นรูปเป็นร่างมากขึ้น ดังนั้นด้วยเหตุแห่งความท้าทายต่างๆทั้งหมด จึงนำไปสู่การร่วมสร้างองค์ความรู้เพื่อสนองตอบในความสนใจใคร่รู้ของสังคมไทย ด้วยความหวังเล็กๆของนักศึกษาปริญญาโทตัวน้อยๆอย่างผม ที่หวังจะร่วมนำการศึกษากรณีของ “บริษัท ซี.พี.(ลาว) จำกัด” เป็นอีกหนึ่งในจุดเริ่มต้นดังกล่าวนั้น
[1]โครงการศึกษาดูงานด้านการจัดการประชากรต่างด้าวของสาธารณรัฐประชาธิปไตยประชาชนลาว ของ นักศึกษาภาควิชากฎหมายระหว่างประเทศ คณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ระหว่างวันพุธที่ 3 กันยายน - จันทร์ที่ 8 กันยายน 2551
สวัสดีค่ะ
เป็นกำลังใจให้ค่ะ การทำวิทยานิพนธ์เป็นเรื่องที่ท้าทายมากที่เดียวค่ะ
แล้วมาแลกเปลี่ยนประสบการณ์กันบ้างนะคะ
ว่าแต่ อ.แหวว ชวนนักศึกษาป.โทมาเขียนที่นี่เยอะไหมคะ
ถ้าเยอะ น่าจะสร้างชุมชนนักศึกษาป.โท ที่กำลังทำวิทยานิพนธ์ น่าจะช่วยกันสร้างเป็น CoPs จะได้แลกเปลี่ยนกันบ่อยๆ น่าจะดีนะคะ
ขอบใจมะปรางเปรี้ยวค่ะ
ตามกระตุ้นเจ้าตัวดีแบบนี้ ก็ดีค่ะ
ตั้มจ๊ะ เรื่องมูลเหตุชักจูงใจเป็นเรื่องส่วนตัวค่ะ
ตอนนี้ มี ๒ สาเหตุไหมนะ
(๑) ความประทับใจในทฤษฎีการจัดสรรนิติบุคคลภายใต้กฎหมายระหว่างประเทศ
(๒) ความประทับใจในลาวศึกษา
ถูกไหม ?
ครับผม ซึ่งความประทับใจพวกนี้มันนำไปสู่ความท้าทายที่ต้องเริ่มต้นในสิ่งใหม่ครับ
...
สวัสดีครับ
เริ่มต้น ฝึกฝน บททดสอบ เกิดพลัง ชอบ เหนื่อย ล้า อ่อนอก อ่อนใจ ฝ่าฟัน สู้ เพื่อใครหลายคน ไม่ยากเกินว่าจะสู้ ใครหลายคนทำได้ เราก็ทำได้ ขอให้กำลังใจ ครับ