เศรษฐกิจพอเพียงในแนวปฏิบัติที่เป็นรูปธรรม

          สองวันก่อน  ผมได้ประชุมคณะทำงานคณะหนึ่ง  มีการตีความเรื่องเศรษฐกิจพอเพียงที่ไม่ตรงกัน ระหว่างผม กับ อีกท่านหนึ่ง

       ตามความเข้าใจของผมเอง ผมตีความเรื่องเศรษฐกิจพอเพียงเอาไว้ง่ายๆ ว่า  คือ การใช้จ่ายอย่างระมัดระวัง

          การใช้จ่ายอย่างระมัดระวัง  ไม่ได้หมายความว่า ใช้จ่ายเท่าที่มีอยู่   โดยไม่กู้   หรือ ไม่เกี่ยวข้องกับใคร  ประเภท  พึ่งตนเองอย่างเดียว

          ผมเข้าใจว่าเศรษฐกิจพอเพียง  กู้ได้    ใช้จ่ายเกินวงเงินที่มีอยู่ได้   พึ่งคนอื่นได้   แต่ว่า  ต้องใช้จ่ายอย่างระมัดระวัง  อย่าให้ตัวเองเดือดร้อนในภายหลัง

          ที่เข้าใจไม่ตรงกัน คือ อีกท่านหนึ่งบอกว่า เศรษฐกิจพอเพียง ต้องใช้จ่ายตามเงินที่มีอยู่  มีแค่ไหน  ใช้แค่นั้น  ประเภทพึ่งตนเอง โดยไม่ไปยุ่งเกี่ยวกับใคร

          ยกตัวอย่างของจริงให้เห็นชัดในเชิงรูปธรรมก็ได้ครับ  ในการเข้าค่ายคุณธรรมค่ายหนึ่ง  ได้รับเงินมาจัดค่ายสมมติว่า  10 บาท  แต่ทางคณะครูต้องการทำค่ายให้ดีมีคุณภาพ ก็เลยเชิญวิทยากรมาจากที่อื่น  เสียค่าใช้จ่ายเพิ่ม สมมติว่าเป็น 12  บาท  ส่วนที่เกินมา 2 บาท  ทางคณะครูของบประมาณเพิ่มเติมจากท้องถิ่น

          ท่านหนึ่งที่เห็นไม่ตรงกับผมบอกว่า  อย่างนี้ไม่ใช่เศรษฐกิจพอเพียง   เศรษฐกิจพอเพียงต้องจัดแค่ 10 บาท  มีเงินแค่ไหนก็จัดแค่นั้น  ใช้เงินเกิน ถือว่าฟุ่มเฟือย

         แต่ผมว่าเป็นเศรษฐกิจพอเพียงครับ   เพราะมีประโยชน์   ใช้จ่ายอย่างระมัดระวัง  โดยไม่เดือดร้อนภายหลัง    เนื่องจากใช้วิธีพึ่งคนอื่น(งบท้องถิ่น)   ไม่ใช่พึ่งตัวเองอย่างเดียว(งบหลวง)

          ไม่ทราบว่าผมจะเข้าใจถูกหรือเปล่าครับ