เด็กชายพึ่งเดินออกมาจากสวนสาธารณะ

ยามเย็นเมื่อสัปดาห์ที่แล้วหลังเลิกงานที่เมืองสงขลาแล้วผมบึ่งรถมุ่งหน้าเข้าไปสู่ตัวเมืองหาดใหญ่เป็นเมืองมหานครทางแดนใต้เป็นเมืองที่มีคนหลากหลายวัฒนธรรมเป็นเมืองที่มีรถชาวต่างประเทศวิ่งอยู่อย่างจอแจโดยเฉพาะป้ายทะเบียนมาจากประเทศเพื่อนบ้าน 

เป็นเมืองคนหากินหลายรูปแบบเป็นเมืองมีคนรวยสุด ๆ และมีคนจนสุด ๆ เช่นกัน  เป็นมีแห่งเทคโนโลยีที่ก้าวไกลและเป็นเมืองท่องเที่ยวไปได้ทั้งทางเรือทางรถทางอากาศ  ขณะขับรถได้เปิดวิทยุมีเสียงคุยกันว่ากลุ่มนักเรียนระดับมัธยมแถวทางไปสนามบินเมืองหาดใหญ่นะ  พอพ่อแม่ขับรถไปส่งที่หน้าโรงเรียนแล้วพ่อแม่ก็เลี้ยวรถกลับไปทำงาน 

 พวกเด็ก ๆ บางคนก็แอบเปลี่ยนเสื้อผ้าหนีไปเที่ยวลวงพ่อแม่ว่าได้เข้าโรงเรียนไปแล้ว  บางคนไปเรียนแล้วออกมาซ้อนมอตายไวสามคนขับขี่ยกล้อหน้าไปมาผู้ใหญ่มีบ้านริมทางสนามบินนั้นออกมาสอบถามเป็นห่วงเด็กบอกว่าสอบเครียดขอขับรถยกล้อให้สบายใจหน่อย  บางคนเอาน้องอายุสัก 5 ปีได้ไว้ตรงกลางที่ซ้อนสามนั้งรถมอตายไวเที่ยวยกล้อข้างเดียวอยู่ 

 โอ..หวาดเสียว ๆ ขณะผมฟังเพลินก็ต้องเบรกรถกะทันหันตรงหน้าสวนสาธารณะเมืองหาดใหญ่เพราะมีเด็กสวมชุดนักเรียนดูประมาณว่าไม่เกิน ป. 6 กำลังเดินเซข้ามถนนตัดหน้ารถทั้งที่ตรงนั้นมีสะพานลอยที่ข้ามไปฝั่งหมู่บ้านทักษิณเมืองทองได้นะ

ผมเห็นแล้วให้นึกถึงอนาคตของเด็กไทยอนาคตของชาติไทยอย่างจังเลยละเพราะดูสาระรูปเด็กชายพึ่งเดินออกมาจากสวนสาธารณะที่เดินผ่านหน้ารถไปใกล้ ๆ นั้นในมือเขาข้างขวากำถุงยางคือดมกาวตาลอยเดินโด่เด่เดียวดาย...ใครจะช่วยเขาได้บ้างนี่.