ิ่อิ่มในธรรมชาติ

ชีวิตเด็กของยายธีรู้จักคำว่าเล่นกับทำงานมาพร้อมๆกันการทำงานก็คือการเรียนรู้ความเป็นอยู่ในสังคมโดยมีพ่อแม่ปู่ย่าตายายเป็นครูรุ่นแรกๆในชีวิตไม่ต้องแยกศาตร์ให้ยุ่งยากในขบวนการสอน..ในโรงเรียนเสียน้ำตาไปหลายหยด..มีไม้เรียวเป็นรางวัลถ้าตอบไม่ได้ว่าแกงส้มต้องใส่อะไรบ้าง...อยู่บ้านช่วยแม่หุงข้าว..ย่าบอกว่ากินกี่คนก็ใส่ไปเท่านั้นกำมือแล้วก็ใส่น้ำไปองคุลี(วัดโดยใช้นิ้วจิ้มบนข้าวให้น้ำท่วมข้อนิ้วหุงแบบไม่เช็ดน้ำ)เราก็จะได้ข้าวที่สวยกำลังกินไม่แฉะไม่เปียกสูตรนี้ก็ยังใช้ได้จนทุกวันนี้เวลาสอนฝรั่งหุงข้าวก็ยังทันสมัยเพราะไม่ต้องใช้เครื่องตวงวัดให้ยุ่งยากบอกกันครั้งเดียวใช้ได้ตลอดกาลเพราะนิ้วมีติดมืออยู่กับตัวตนไม่หายไปไหนไม่ต้องซื้อหาให้สิ้นเปลืองเรียนกันตามมีตามเกิดไม่มีคะแนนและไม้เรียวแถมมีรางวัลจากการเรียนรู้ไร้กรอบ......อิ่มในธรรมชาติกับข้าวหนึ่งกำมือ