เมื่อครั้งไปร่วมประชุมเครือข่ายฯสัญจร  ครั้งที่ 3/2539  เมื่อวันที่ 26 มีนาคม  2549  ที่กลุ่ม   เกาะคา  ในช่วงบ่ายขณะที่ผู้วิจัยกับอาจารย์พิมพ์กำลังนั่งฟังการประชุมอยู่  อ.นวภัทร์  ซึ่งเป็นประธานองค์กรออมทรัพย์ชุมชนบ้านเหล่า (เถิน) ได้หันหลังมาแล้วยื่นกระดาษให้ผู้วิจัย 1 แผ่น  พร้อมกับพูดว่า “บันทึกของบ้านเหล่าค่ะอาจารย์” ผู้วิจัยรับกระดาษนั้นมาด้วยความดีใจ  ยังไม่ทันได้อ่านเลย  แต่ปากพูดไปแล้วว่า “เดี๋ยวอ้อมจะเอาลง Blog ให้นะคะ  จะเปิด Blog ใหม่ให้เป็น Blog ของกลุ่มบ้านเหล่าเลยนะคะ”    อ.นวภัทร์ก็ยิ้มๆไม่ได้พูดอะไร 
            ครั้นมาถึงที่พัก  ผู้วิจัยก็เอากระดาษแผ่นนั้นขึ้นมาอ่าน  ปรากฎว่าพบข้อความจั่วหัวกระดาษว่า “ฝากลงบล็อกด้วยนะ  ความรู้สึกของกลุ่มบ้านเหล่า (เถิน)”   นี่คือ  ที่มาของชื่อบันทึกฉบับปฐมฤกษ์ “ความรู้สึกของกลุ่มบ้านเหล่า (เถิน)”
            ความรู้สึกของกองทุนวันละบาท  กลุ่มชุมชนบ้านเหล่า  เป็นสาขาย่อยของกลุ่มดอนไชย (เถิน) เป็นความรู้สึกของผู้นำชุมชนคนหนึ่งและเป็นประธานกลุ่มบ้านเหล่า (เถิน) ด้วย  จากที่เห็นชาวบ้านซึ่งส่วนใหญ่มีอาชีพทำไร่  ทำนา  ลูกจ้างหาเช้ากินค่ำ  และคนเฒ่าคนแก่ที่ยากจน  เวลาเจ็บไข้ได้ป่วยก็มีปัญหาเรื่องของการทำมาหากิน  เวลาเสียชีวิตก็มีปัญหาเรื่องการจัดการทำศพ  ซึ่งกองทุนสวัสดิการวันละบาทช่วยตรงนี้ได้มาก  และเงินบางส่วนก็นำมาทำธุรกิจชุมชน  ช่วยให้ชาวบ้านมีงานทำ  ไม่ต้องไปทำงานที่อื่น  ทำให้เกิดปัญหาครอบครัว  ปัญหายาเสพติด  ปัญหาความอบอุ่นในครอบครัว  ปัญหาสุขภาพจิตของประชาชน  ซึ่งเยาวชนจะเป็นผู้สร้างอนาคตของชุมชนต่อไป  ถ้าเยาวชนมีปัญหาทางจิต  จะเป็นอันตรายต่อสังคม  ชุมชน  และประเทศชาติต่อไป
            ช่วงท้ายของบันทึกนี้  ผู้วิจัยเข้าใจว่าเป็นลายมือของพี่นก  ยุพิน  ซึ่งเป็นเลขานุการของกลุ่มบ้านดอนไชย  คงจะเป็นการเขียนให้กำลังใจกลุ่มบ้านเหล่าค่ะ  ผู้วิจัยก็เลยถือโอกาสนี้เขียนลงมาให้อ่านกัน  นะคะ
            “กลุ่มบ้านดอนไชยจะเป็นกลุ่มที่จะต้องฝ่าฟันปัญหาให้ถึงที่สุดให้ได้  โดยการแก้ไขจากชุมชนเองถึงจะรู้ปัญหา ความคิดเห็นที่แตกต่าง  เราอาจจะเดินทางเส้นทางเดียวกันได้  แต่คนละความคิดนะ  ไม่เป็นไร  เราจะประชุมหารือร่วมกันนะจ๊ะ  ไม่ต้องท้อและไม่ถอยด้วยนะ”