แม่คะ

 

ช่วงเวลาของการฟังบรรยายมันช่างทรมานเหลือเกินค่ะ เพราะว่าหนูง่วงนอนเอามากๆ ไม่เพียงแต่หนูเท่้านั้นนะคะ เพื่อนคนอื่นในห้องเรียนก็หลับกันหลายคน

 

หนูพยายาม นอนแต่หัวค่ำ เพื่อจะได้นอนได้อย่างเต็มที่ ไม่เปิดไฟ ไม่เปิดทีวี จุดอโรมาให้ผ่อนคลายพร้อมเปิดวิทยุเบาๆ เพื่อให้หลับสบาย แต่ถึงตอนเช้าเข้าเรียนก็ยังง่วงอยู่ดีค่ะ

ชากาแฟ ที่หลายคนบอกว่า แก้ง่วงก็ดูไม่ได้ผลเลย มะขาม ลูกอม รสเปรี้ยว รสหวาน มันก็ไม่ได้ช่วยอะไรเลย

หนูต้องเดินเข้าห้องน้ำ ใช้ยาหม่อง ยาดม ทาให้หายง่วง กระนั้น พอมานั่งฟังอาจารย์ ก็ทำเอาง่วงอีก

 

วันนี้หนูจะลองไม่เปิดวิทยุ เพื่อให้ห้องเงียบและการนอนหลับจะไม่ได้ถูกรบกวน แต่..... แม่คะ.....กลางคืนหนูนอนไม่หลับ อาจจะเพราะอายุที่มากขึ้น ช่วงเวลาของการนอนหลับมันสั้นลงแล้วมัีงคะ

 

พรุ่งนี้หนูจะลองเพิ่มอาหารมื้อเช้าให้มากขึ้น พยายามจะให้สมองได้น้ำตาลไปเลี้ยงเยอะๆ สมองจะไม่ขาดออกซิเจน หากมีออกซิเจนเยอะ อาจจะไม่ทำให้ง่วงก็ได้นะคะ กลางวันหนูจะกินให้น้อยลง เพื่อไม่ให้ห้องเต็มเกินไปช่วงบ่ายจะได้ไม่ง่วงมาก

 

ความจริงการนั่งท่าเดียวนานๆและตั้งใจฟังอาจารย์บรรยายก็อาจจะเป็นสาเหตุหนึ่งของการทำให้ง่วงก็ไำ้ด้นะคะ การไม่เข้าใจเนื้อหา ตามไม่ทัน ก็ทำให้ไม่มีสมาธิบางครั้งก็ทำให้เผลอหลับไป

จะลองหากลยุทธ์ กลวิธีการกำจัดความง่วงกับน้องๆดูค่ะ ว่าแต่ละคนจะมียุทธการกันอย่างไร

 

งั้นเข้านอนแล้วนะคะ วันศุกร์มีสอบค่ะ

 

ลูก

25 กพ.52 : 20.18 น.

เชียงใหม่