GotoKnow
  • เข้าระบบ
  • สมัครสมาชิก
  • แผงจัดการ
  • ออกจากระบบ
GotoKnow

รูป...เสื้อ...ความคิดเห็น

"คุณอำนวย" เป็นบุคคลที่มีความสำคัญ เพราะ เป็นผู้ (สะพาน) เชื่อมการกระทำ ความสัมพันธ์ของคุณๆทั้งหลาย ไม่ว่าจะเป็นคุณเอื้อ คุณประสาน คุณลิขิต (แถมคุณวิจัยอีกคุณนึงก็แล้วกันนะคะ) ดังนั้น คุณอำนวยจึงเป็นบุคคลที่ควรจะใส่ใจทั้งในเรื่องของกลไกและจิตใจจึงจะสามารถ "ซื้อใจ" คุณต่างๆได้

      ผู้วิจัยเพิ่งเดินทางกลับถึงบ้านพักเมื่อสักครู่นี้เองค่ะ  หลังจากเมื่อวานนี้และวันนี้ (ถึงช่วงบ่าย) ไปใช้ชีวิตที่บ้านผู้หว่าน  อ.สามพราน  จ.นครปฐม  เนื่องจากว่าได้รับเกียรติจากทาง สคส. ให้เข้าร่วมเวทีคุณอำนวย  ต้องขอขอบคุณทาง สคส. มากนะคะ  ที่ให้โอกาสคุณอำนวย (หรือเปล่า?) คนนี้เข้าร่วมเรียนรู้ด้วย  พอกลับถึงบ้านก็รีบเปิดคอมพิวเตอร์เพื่อดูว่าหนูเคเอ็มเอารูปผู้วิจัยลงใน Blog ให้หรือยัง ปรากฎว่าเมื่อเปิดเข้ามาใน Blog ของตัวเองก็เห็นรูป (ที่พอไปวัดไปวาตอนสายๆได้) ปรากฎอยู่  ต้องขอขอบคุณหนูเคเอ็มอีกครั้งนะคะที่ช่วยอำนวยความสะดวกมาตลอด

      ขึ้นชื่อบันทึกว่ารูป...เสื้อ...ความคิดเห็น  เพราะว่า  ทั้ง 3 สิ่งนี้มีผลสืบเนื่องถึงกันอย่างไม่น่าเชื่อ  เป็นเพราะไม่ลงรูปใน Blog ทำให้ทำให้ผู้วิจัยพลาด (สิ่งดีๆ) ถึง 2 สิ่ง  คือ

     1.เสื้อสามารถ  ความจริงได้เสื้อมาแล้วค่ะ  ที่บอกว่าพลาด  เพราะ  ได้เสื้อตัวใหญ่กว่าที่ควรจะเป็น  (ไม่ได้ตำหนิ สคส. นะคะ  เป็นความผิดของผู้วิจัยเอง) ทาง สคส. มอบเสื้อเบอร์ M ให้กับผู้วิจัย  ซึ่งเสื้อตัวใหญ่กว่าตัวของผู้วิจัยพอสมควร  พี่.... (ขอโทษอีกครั้งค่ะที่จำชื่อไม่ได้) บอกกับผู้วิจัยว่าไม่เห็นรูปของผู้วิจัย  ทำให้กะไม่ถูกว่าตัวขนาดไหน  ก็เลยเอาเบอร์ M มาให้  (ความจริงก็ดีเหมือนกันค่ะ  เสื้อตัวใหญ่ๆจะได้เก็บไว้ใส่ได้นานๆ  เพราะ  นับวันขนาดของตัวก็จะเพิ่มขึ้นตามอายุและรอยเท้า (ตีน) กาแล้วค่ะ)

     2.ความคิดเห็น  เรื่องนี้เพิ่งมารู้ตอนที่จะกลับแล้วค่ะ  ระหว่างที่รอขึ้นรถ  พี่เม่ย (ผู้แสนจะน่ารัก  ใจดี  ที่สำคัญเก่งมากค่ะ  สามารถสัมผัสความน่ารัก  ใจดี  เก่ง  ของพี่เม่ยได้ที่ http://gotoknow.org/happyhemato)  บอกว่า  เคยอ่านบันทึกของผู้วิจัยแล้ว (ดีใจจัง) เห็นผู้วิจัยแทนตัวเองว่า "ผู้วิจัย" และเห็นว่าเป็นอาจารย์ด้วย  ก็เลยคิดว่าอายุมาก  คงมีประสบการณ์มาก  ก็เลยไม่กล้าที่จะเข้ามาแสดงความคิดเห็นเกี่ยวกับบันทึกต่างๆของผู้วิจัย (เรื่องนี้ถือว่าพลาดอย่างแรงค่ะ  แต่ตอนนี้รู้จักกันแล้ว  พี่เม่ยอย่าลืมแวะเข้ามาทักทายกันบ้างนะคะ)

     ผลจากเรื่องเสื้อและความคิดเห็นทำให้ผู้วิจัยได้ข้อคิดอย่างหนึ่งว่า  เรื่องบางเรื่องที่เราไม่ค่อยใส่ใจหรือเห็นว่าไม่ได้มีสาระสำคัญอะไร  ความจริงแล้ว (อาจ) เป็นเรื่องที่ทีความสำคัญหรือมีสาระอะไรบางอย่างก็ได้  อย่างเรื่องของรูป  ขอสารภาพ (อีกครั้ง) ค่ะว่าที่ไม่เอารูปลง Blog เพราะ  เอาลงไม่เป็น  ซึ่งตัวเองก็คิดว่าไม่ใช่เรื่องสำคัญหรือมีสาระอะไรมากมายนัก  ก็เลยไม่ค่อยให้ความใส่ใจ  เมื่อเล่ามาถึงตรงนี้ทำให้ผู้วิจัยปิ๊งแว๊ปขึ้นมาอีกเรื่องหนึ่ง  คือ  เรื่องคุณสมบัติของคุณอำนวย  ผู้วิจัยเห็นว่า  คุณอำนวยที่ดีน่าจะมีคุณสมบัติที่สำคัญอีกข้อหนึ่ง  คือ  การเป็นคนที่ใส่ใจเรื่องต่างๆรอบตัว  ไม่ว่าเรื่องนั้นจะเป็นเรื่องเล็กหรือเรื่องใหญ่ก็ตาม  โดยเฉพาะเรื่องที่เราไม่ใส่ใจหรือไม่เห็นความสำคัญ  เรื่องๆนั้นอาจสำคัญและเป็นเรื่องที่น่าใส่ใจสำหรับคนอื่นๆก็ได้  สำหรับผู้วิจัยแล้วเห็นว่า "คุณอำนวย" เป็นบุคคลที่มีความสำคัญ  เพราะ  เป็นผู้ (สะพาน) เชื่อมการกระทำ  ความสัมพันธ์ของคุณๆทั้งหลาย  ไม่ว่าจะเป็นคุณเอื้อ  คุณประสาน  คุณลิขิต  (แถมคุณวิจัยอีกคุณนึงก็แล้วกันนะคะ) ดังนั้น  คุณอำนวยจึงเป็นบุคคลที่ควรจะใส่ใจทั้งในเรื่องของกลไกและจิตใจจึงจะสามารถ "ซื้อใจ" คุณต่างๆได้

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย 

คำสำคัญ (keywords): uncategorized
หมายเลขบันทึก: 24401
เขียน:
แก้ไข:
ความเห็น: 3
อ่าน:
สัญญาอนุญาต: สงวนสิทธิ์ทุกประการ

ความเห็น (3)

     ผมยังติดค้างอยู่ที่ กทม.อีก 1 คืนครับ อิจฉาคนที่ถึงบ้านแล้ว จังเลย

เป็นอีกคนที่อ่านสิ่งที่คุณ km_lampang เขียนมาสักพักแล้วประทับใจกับตัวตนความเอาจริงเอาจัง เป็นผู้ใหญ่มากๆจนกระทั่งวาดภาพไว้ว่าเป็น อาจารย์ที่ค่อนข้างคงแก่เรียน (ไปโน่นเลย) บางครั้งอ่านแล้วยังอดคิดว่าจะเขียนบอกให้ดูแลสุขภาพตัวเองและพักผ่อนบ้างเลย (ดีที่เพียงแต่คิด..*๐*) พอเข้ามาวันนี้เห็นรูปแล้ว ร้อง "อ้าว แล้วกัน"เสียงดังเลยค่ะ

เป็นบทเรียนสำหรับตัวเองอีกเหมือนกันว่า อย่าตัดสินอะไรแบบคิดเอาเอง หน้าแตก...จริงๆ

สุดท้าย ต้องขอชื่นชมและ "ทึ่ง" กับความสามารถเท่าที่เล่าๆมาในบันทึกต่างๆ มากค่ะ

   คุณชายขอบอย่าอิจฉาอ้อมเลย  พรุ่งนี้คุณชายขอบก็จะถึงบ้านแล้ว  ตรงกันข้ามกับอ้อม  พรุ่งนี้เลือกตั้งเสร็จก็จะต้องรีบกลับลำปางแล้วค่ะ  คิดถึงชุมชนค่ะ  ได้แต่โทรศัพท์คุยกัน  ไม่ได้เห็นตัวเป็นๆตั้งหลายวันแล้ว

   อยากรู้จักคุณโอ๋-อโณ  จังเลยค่ะ  คุณโอ๋  ได้ไปที่บ้านผู้หว่านหรือเปล่าค่ะ  แล้วคุณโอ๋  เขียน Blog ชื่อว่าอะไรคะ  บอกหน่อยสิคะจะได้เข้าไปอ่าน (เอ๊ะ! หรือเคยอ่านแล้ว  พอดีเป็นคนขี้ลืมค่ะ)