การมีลูกหลานปัญญาอ่อนไม่ใช่สิ่งที่ปรารถนาของพ่อแม่ เพราะเป็นความทุกข์อันใหญ่หลวงและเป็นภาระที่ค่อนข้างหนัก สำหรับคนใน ครอบครัวที่ต้องดูแลผู้ป่วยภาวะปัญญาอ่อนที่เป็นเด็กเจริญเติบโตช้า ร่างกายอ่อนแอ การช่วยเหลือตนเองทำได้ไม่ดีเท่า ที่ควรถ้าไม่ได้รับการฝึกหัด ทั้งนี้เพราะสมองถูกทำลายหรือเจริญผิดปกติ ดังนั้นดิฉันจึงมีแนวทางเล็กๆ น้อยๆ ในการดูแลเด็กปัญญาอ่อน ดังนี้
- ดูแลกิจวัตรประจำวัน เช่น สอนให้เขาอาบน้ำ ล้างหน้า ให้สะอาดสะอ้าน แต่งตัวเรียบร้อย การรับประทานอาหารด้วยตนเอง
- สอนทักษะการใช้ชีวิตในสังคม เช่น การไหว้ทักทายสวัสดี ขอโทษ ขอบคุณ
- ในผู้ป่วยที่เป็นลมชัก ให้ดูแลประคับประคองข้างๆ เพื่อป้องกันอุบัติเหตุรุนแรง
- การดูแลสถานที่ที่ผู้ป่วยอาศัย ให้เป็นระเบียบ เรียบร้อย เก็บสิ่งมีคมหรือสิ่งของที่เป็นอันตรายไว้ให้เรียบร้อย เพื่อป้องกันอันตรายกับผู้ป่วย
น่าเห็นใจค่ะ แล้วอยากให้สังคมเกื้อหนุนด้วยค่ะ
อย่าทอดทิ้งเค้านะค่ะ