“พ่อฮับ” ............. “ป๊อไม่รักหนู”

 


 

 

            ด้วยภาระงานและหน้าที่ทำให้ แม่และลูก ต้องจากพ่อไปทำงานต่างจังหวัดครั้งละหลายวัน   

            ครอบครัวที่อยู่กัน ๓ คนพ่อ แม่ ลูก ที่แสนจะอบอุ่น ทุกครั้งที่แม่และลูกต้องเดินทางไปทำงาน ห้องนอนที่เคยมีเสียงหัวเราะ หยอกล้อ พูดจ้อๆๆๆๆเงียบไปทันที

            ทุกคืนต้องเล่านิทานให้ฟังก่อน ลูบหลังจนหลับ

            “นู๊จะนอนข้างป๊อ”

            วัยเพียง ๔ ขวบ  บางครั้งก็ซุกซน ช่างจดจำ   แม่เปิดคอมพิวเตอร์ทิ้งไว้ครั้งใดมักส่ง msn มาหา

            แม้ตัวอักษรที่พิมพ์มานั้นจะผิด มากกว่า ถูก แต่ก็บ่งบอกถึงความรักและคิดถึงที่มีให้แก่กันและกัน

“นูอยากกลับบ้านนนนนนนนนนนนนนนนนนนฮับบบบบบบบบ”

“จะหาพ่อ หนูจะหาพ่อ  จะหาป๊อออออออออ”

“นู๊ อยากกินหมูทอด”

“ไมเอาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาา

าาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาา”

“นูจะหาฑ่อ  นู๊จะหาพ่อหนู”

“อยี่สิบปีแล้ว”

“เด๊ยวก็มีงานนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนน

นนนนนนนนนนนนนนนนนอีก”

“ป๊ออออออออออออออออออออ”

นู๊จะหาป๊อออออออออออออออ”

“อีกนิดของปีแปลว่านานมาก”

“นูไม่อาวฮับบบบ”

“ป๊อไม่รักหนู”